ZOETE HERINNERINGEN AAN VIOOLTJES - SWEET MEMORIES OF VIOLETS.

Toen ik begin februari op het sneeuwklokjes festival was, verkochten ze daar ook de roze Viola odorata.  Ik kon het niet laten een potje mee te nemen. Thuis heb ik het in de kas gezet waar ze net zo lekker geuren als de blauwe.  Na de bloei gaat het plantje naar een speciaal plekje in de tuin.
Blauwe Maartse viooltjes staan er in overvloed,  eigenlijk vind ik dit toch de mooiste.  In het middengedeelte van de tuin wat nu omgespit is, was het een goede bodembedekker onder de rozen. Een aantal zijn verplant, maar ze bloeien nog niet. Enkele polletjes heb ik in potjes gezet, gewoon buiten naast de kas. In de kas heb ik een plukje voorgetrokken en dat staat nu te bloeien op de veranda.

When we visited the snowdrop festival in the beginning of February, they also had a stall with pink Viola odorata. I could not resist to buy one. At home I put it in the greenhouse and when I sniff the smell it is as gorgeous as of the blue ones. After flowering the plant gets a special spot in the garden.
In the garden are plenty of blue March violets, actually I still think this is the nicest.  In the middle of the garden, now dug, they were a good groundcover around the roses. I have transplanted a number of them, but they are not yet blooming.  I put a few clumps in pots,  they are just outside the greenhouse.  the little clump in the greenhouse is earlier and I have put it in a nice pot on the porch.

Vandaag heb ik het viooltje meegenomen naar boven waar ik, als groot viooltjesliefhebster, op de toilettafel nog andere viooltjes heb, allemaal cadeautjes.
In de spiegel de oude bedstede, een heerlijke speelplaats voor kleine jongetjes. Nu spelen ze er niet meer in, maar kleinzoon Ph. sliep er vorige week toen ze hier logeerden. De bedstede is vroeger zo gemaakt dat je met je voeten tegen de schoorsteen aan ligt. Wij stoken de houtkachel dus dat is heerlijk warm.

Today I took the violet upstairs,  where this violet fan has other violets on the dressing table, mainly presents.
In the mirror you see the old sleeping niche, a wonderful play area for little boys.  Now they play no longer there, but grandson Ph. slept here last week when they were staying with us.  When you are sleeping here you lie with your feet to the chimney. We have a woodstove, so that's lovely warm in winter.

In dit zakje zit een geurkaars uit Zuid-Frankrijk, het ruikt heerlijk naar viooltjes maar eerlijk gezegd vind ik het zakje het mooist.
Hieronder een ouderwetse verstuiver met viooltjesparfum uit Italie op een door mijzelf gehaakt kraagje in een ver verleden.

This bag contains a scented candle from the south of France, it has a lovely violet smell but honestly speaking I love the little violet bag most.
Also an old-fashioned atomizer with perfume of violets from Italy on a collar crocheted by myself in a distant past.

Maar de echte viootjes zijn het mooist.........

But the real violets are the most beautiful........

Aan de andere kant naast de bedstede het oude Engelse nachtkastje met daarop een oude koperen olielamp van mijn grootmoeder, daarboven een eigen aquarel van Irissen in een lijst gemaakt door mijn vader.

On the other side next to the sleeping niche an old English bedside table showing a very old brass oil lamp from my grandmother.  Above an aquarel of  Irises which I painted in my garden  in a frame made by my father.

In heel ons huis zitten nog deze originele deuren, boven zijn ze een maatje kleiner dan beneden.
Deze roze deur geeft toegang tot de logeerkamer.

Throughout our house we have these original doors, upstairs they are smaller than downstairs.
This old pink door is the entrance to the guestroom.

Als Ph. hier slaapt, doet hij de Laura Ashley gordijntjes dicht.

When Ph. is sleeping here, he closes the Laura Ashley curtains.

Met deze oude litermaat schepten we vroeger melk.

This liter we used for milk in former times.

We begonnen met viooltjes, maar door het één kwamen we op het ander, ik hou van het bewaren van herinneringen en er soms even bij stil te staan en te genieten.

We were starting with violets, but one thing led to another, I love preserving memories, sometimes thinking about it and enjoy.

"Ik hoop dat je op je weg geen zorgen zult ontmoeten,

maar hier zijn wat paarse viooltjes, verse, zoete,

Koester ze teder, want zoals eenieder weet,

zullen ze je behoeden voor pijn en leed.

Neem dus mijn viooltjes en draag ze op je hart;

ze zullen het troosten in tijden van smart!"

                                                       - Anoniem -

"I hope you meet no worries on your way,

but here are some blue violets, fresh, sweet,

Cherish them tenderly, for as everyone knows,

they will protect you from suffering and pain.

So take my violets and wear them on your heart;

they will be consoling in times of sorrow!"

                                                 - Anonymus -

DE TUIN OP DE SCHOP - GARDEN ON THE SHOVEL

1 maart, het middenstuk van de tuin is zo goed als leeg. Enkele Camellia's hebben we zelfs verplant met knop en bloem erin, maar ik ben hoopvol dat ze deze actie goed doorstaan hebben. Voordat we naar buiten gaan, nemen we eerst een kopje thee.  Op de tafel in een schaal, gemaakt door dochter C., liggen mijn laatste witte hyacinten. Ze stonden op glas, maar vielen om, nu mogen ze hun laatste bloeiende dagen liggend doorbrengen.

Van de laatste hazelnoten die ik tijdens mijn Snarfenwandelingen raapte in oktober, heb ik een hazelnootcake gebakken.  Het kraken van de noten was het meeste werk.  Ik vond een recept en bakte de cake, die heerlijk smaakte maar zwaar op de maag lag, wat was dat machtig, een halve plak is echt niet karig maar ruim voldoende voor 'ouwe vrouwtjes' zoals ik.

March 1st, the centerpiece of the garden is as good as empty.  We even transplanted a few Camellias with bud and flower, but I'm hopeful they have weathered this action.  
Before we go to the garden, we'll have a cup of tea.  On the table there is a dish made by daughter C., in the dish my last white hyacinths.  They were on glasses, but they fell, now they may spend their last blooming days lying.

I baked a cake of the last hazelnuts I picked during my walks with Snarf last October. Most work was cracking the nuts. I found a recipe and baked a delicious cake, which was heavy on the stomach. Half a slice is really not scrimpy but more than sufficient for 'old women' like me.

Recept Hazelnootcake.

200 gr. hazelnoten(zonder dop)    8 eieren
250 gr. suiker                                 200 gr. boter
1 eetlepel cacaopoeder                  0,5 theelepel bakpoeder
250 gr. zelfrijzend bakmeel          iets zout.

Boter en suiker romig kloppen, dan een voor een de eieren er doorkloppen.
Voorzichtig het gezeefde bakmeel, bakpoeder en zout er door mengen en daarna de cacao.
De hazelnoten in stukjes hakken, niet te fijn, en rustig door het beslag heenscheppen. 
In een ingevet cakeblik ongeveer 50 minuten gaar bakken in een voorverwarmde oven op 175 graden C.

Eet smakelijk!

Recipe Hazelnutcake.

200 gr. hazelnuts (without shell)  8 eggs
250 gr. sugar                                 200 gr. butter
1 teaspoon cacoapowder               0,5 teaspoon baking powder
250 gr. self raising flour                salt

Beat the sugar and butteer until it's creamy, then beating in the eggs, one by one.
Gently mix the sifted floor, baking powder and salt with the batter and then the cocoa.
Baking in a greased cake tin for about 50 minutes in a preheated oven at 175 degr. C.

Bon appetit! 

En nu naar buiten en wat zien we daar, een letterlijk kale tuin. We hadden geen haast, daarom hebben we er bijna heel de winter over gedaan om het leeg te halen en sommige dingen te herplaatsen.  Je zult niet geloven wat hier uit kwam:  4 cypressen, buxushaagjes, klinkerpaadjes, buxusbol, 21 ouderwetse en heester rozen, 1 buddleja, vaste planten en bollen.
Er staat nog een zaailing Helleborus. Ik heb even gewacht tot de bloemen opengingen en zie dat deze niet zo mooi zijn, dus mag de plant weg.

Als ik achter me kijk, zie ik tot mijn grote vreugde de schitterende bloemetjes van de lang bloeiende Prunus subhirtella 'autumnalis' prachtig tegen de blauwe lucht afsteken.

Then we go out to see a piece of literally bare garden. We were not in a hurry, that's why it almost took all winter to empty and transplant this piece of the garden.  You should not beleive but here were so many plants:  4 cypresses, box hedges, clinker paths, more boxwood, 21 ancient and shrub roses, 1 buddleja, perennials and bulbs.
Now there is only one seedling Hellebore.  I waited until this one opened their buds and now I know these flowers are not so pretty, so the plant can go away. 

When I look behind me, I am so happy to see the blooming Prunus subhirtella 'Autumnalis'  with small flowers showing beautifully against te blue sky.

Ook bloeien er al behoorlijk wat Helleborussen, ik wil wat foto's maken wat maar ten dele lukt. Ik probeer voorzichtig de hangende kopjes wat naar boven te buigen achter een stengel, zodat ze blijven staan, maar ze zijn zo weerbarstig, pak ik mijn camera en hup daar gaan ze weer.

There are also quite some Helleborus flowering, I want to make some pictures, what succeeds partly. Carefully I try to bow their hanging heads up behind a stem, so that they remain standing, but they are stubborn, I take my camera and wham there they go again.

Ook de Viburnum bodnantense 'Dawn' doet het gelukkig weer goed.  Nadat de pergola met een storm was ingestort,  moesten we de heester een beetje raar en drastisch snoeien dus vreesde ik het ergste.

Also the Viburnum bodnantense 'Dawn'  is happy blooming again.  After the pergola had collapsed with a storm, we had to prune the shrub drastically, so I feared the worst.

Ik ga proberen om elke eerste van de maand dit stuk tuin te laten zien, dan kunnen jullie mijn vorderingen bijhouden.  Laten we hopen dat het er in juni beter uitziet.

And from now on I try to show you every first day of the month this part of the garden, then you can keep track of my progress. Let us hope it shows better in June.

DE SCHOONHEID VAN DE ZON EN WIT........ - THE BEAUTY OF THE SUN AND WHITE......

  Deze week hadden we prachtige dagen, dagen waarvan vele uurtjes in de tuin doorgebracht zijn.
 Voorzichtig ben ik begonnen met het verwijderen van de dikke laag blad in de borders. Op de plekken waar Helleborus en sneeuwklokjes bloeien was ik al geweest. Inmiddels ligt er al weer een hele berg takken en stengels die verhakseld kunnen worden.

Op dinsdagmorgen kwam de zon over het water van de Rotte op als een grote rode tomaat, wonderschoon, maar mijn camera lag thuis.
Woensdagochtend, 7.30 uur, een prachtige rode gloed vanaf de veranda boven de kassen. Het was fris met vorst aan de grond. Dikke rookpluimen stegen op uit de verwarmingsketels van de kassen achter ons huis. Achter de kassen ligt een recreatiegebied, het dijkje en de Rotte.  "Kom op Snarf, we gaan....."

This week we had beautiful sunny days, days of which many hours were spent in the garden. Carefully I started removing the thick layer of leaves in the borders. On the spots where Helleborus and snowdrops are blooming I had already been before.  In the meantime a mountain of branches and stems has formed for shredding.

On Tuesday morning the sun rose over the water of the Rotte as a big red tomato, wonderful, but my camera was at home.
Wednesday morning, 7.30 h., I saw a beautiful red glow from the porch over the glasshouses.  It was rather cold with ground frost. Thick plumes of smoke rose from the boilers of the glasshouses behind our house.  Behind the glasshouses is a recreation area, the dike and the lakes and river 'De Rotte'. 
"Come on Snarf, let's go.....".

Hier zijn we dan, we kruisen het weiland over het bevroren gras, meeuwen cirkelen boven de ezeltjesweide in afwachting van lekkere hapjes, ze weten wanneer er een lading oud brood van de bakkerijen komt. Door de kale bomen zien we dat de zon zich nog net achter de horizon bevindt.   Over het boogbruggetje en het lage dijkje op. Snarf die altijd vooruit loopt, keert zich naar mij: "welke richting nemen we, links, rechts of rechtdoor"?  Ik roep en wijs:  "vooruit, de dijk op", en blijf me er over verbazen dat border collies zo slim zijn. Het doet me denken aan iets heel lang geleden toen hij vijf maanden oud was.  We waren hier op deze zelfde plek en Snarf keek naar me om op dezelfde manier. Die dag was er jachtexamen voor jachthonden in dit gebied.  Ik dacht, o help, ik wil met mijn drukke hond niet storen.  Een jurylid in jachttenue zat aan de overkant van de brug tussen de bomen op zijn post.  Ik riep aan Snarf: "rechts" en hij ging onmiddellijk rechts.  Die man die eerst bedenkelijk keek, waarna zijn gezicht opklaarde en uiteindelijk hardop moest lachen om dat slimme hondje. En ik was zo trots op Snarfje van 5 maanden oud.

Here we are, we cross the meadow over the frozen grass, gulls circling above the meadow of the donkeys waiting for snacks, they know when a load of old bread is coming from the bakeries. Through bare trees we see the sun is just behind the horizon. We go over the bowed bridge on to the low dike. Snarf always walking ahead turns to me: "which direction, left, right or straight on"? I shout and point: "straight on to the dike", and I'm still amazed that border collies are so smart. It reminds me of something a long time ago, whien he was only 5 months old.  We were on the same place and Snarf waited and turned to me in the same way.  That day in this area was a hunting exam for hunting dogs. First thing I thought was, help, I don't want to disturb the exam with my over active little dog. A member of the jury in hunting outfit was hiding himself among the trees on the other side of the bridge. I said to Snarf: "to the right"  and he immediately went to the right path.  You should have seen the face of that man, first worried, than brightened and finally laughed out loud.  I was so proud on my 5 months old little Snarf.

Op de dijk zien we dit, de zon komt op zoals elke dag maar, geloof het of niet, het is elke dag anders. Hieronder heb ik hem dichterbij getrokken.

On the dike we see this, the sun is rising like every day but, believe it or not, every day it's different.
Above I zoomed in to the sun.

We lopen zoals gewoonlijk dijkje op, dijkje af.  Snarf is niet alleen mijn grote volger, nee ik volg hem net zo goed. Het leven met hem is één groot feest!

As usual we walk up and down the dike.  Snarf is not only my big follower, no I follow him as well. Life with him is one big feast of working and fun!

De hazelaars bloeien al enkele weken. - Hazels are showing their blooms. 

Hé, ik heb een fles gevonden, gooi hem even.  

Hey, I found a bottle, throw it please.

's Middags gingen Snarf en ik even naar jongste dochter, kijken naar de sneeuwklokjes in haar voortuin.
Samen waren wij op 8 februari naar een sneeuwklokjes festival geweest, waar we natuurlijk een paar andere soorten gekocht hebben.
In haar tuin staat vlak naast/voor de voordeur een enorme beuk, daterend uit 1920 toen het voorste deel van het huis gebouwd werd.

In the afternoon Snarf and I visited the garden of youngest daughter to see the snowdrops in her frontgarden.  We visited together a snowdrop festival on February 8th, where we bought some new cultivars. 
In her garden is next to the frontdoor a huge beech tree, dating from 1920 when the old part of the house was built.

Er staan ook aardig wat crocussen, helleborus, cyclamen en narcissen, die nog moeten komen.

There also are rather a lot of crocuses, helleborus, cyclamen and daffodils still to come.

Een gedeelte van haar achtertuin, gezien van halverwege naar de patio. Hier moet het voorjaarswerk nog beginnen. Oei, ga volgende week als het uitkomt maar helpen met het snoeien van de blauwe regen, zij heeft een constant gebrek aan tijd.

A part of her backgarden, seen from half way to the patio. Here garden spring cleaning yet has to start. May be I shall go there next week helping with trimming the blue Wisteria, she has a constant lack of time.

Snarf is al achterin, waar in het midden een moestuin is, genoeg te doen.
Kom Snarf, we gaan naar huis, binnenkort komen we hier terug.

Snarf is already in the back, where in the middle is a vegetable patch, plenty to do.
Come on Snarf, we go home again, we will soon come back here.

Wat betreft het sneeuwklokjes gala, het was leuk maar wel ver rijden voor een paar sneeuwklokjes. Ik mag echter niet klagen, zij reed. Op de terugweg brachten we een bezoek aan het plaatsje Hoorn, waar we gezellig lunchten en konden praten zonder ondeugende jongetjes, ook wel eens leuk. Zo veel tijd heeft ze niet.  Je ziet wel op de foto collage dat het een sombere dag was.

Concerning the snowdrop festival, it was pretty but a long drive. However, I may not complain, she was driving.  On our way back we went to the old village of Hoorn, where we had lunch and catching up chatting without naughty little boys, sometimes nice.  She has not so much time.  On the collage of pictures you can see it was a gloomy day.

Dit zijn mijn nieuwelingen:  'Dionyssus' en 'Compton Court'.  Hier nog in mijn kas, nu in de tuin.

These are my newbies: 'Dionyssus' and 'Compton Court'.  Here still in my greenhouse, now in the garden.

Vandaag een hele dag regen, daarom zit ik achter de computer, hoef ik niet naar buiten te kijken.

Today we have rain all day, that's why I'm blogging, I don't want to look outside.

Vanmorgen wel een bosje sneeuwklokjes geplukt na het huis schoonmaken van al die vieze hondenpoten.

Despite the rain I picked a bunch of snowdrops after cleaning the house of all the dirty dogpaws.

Hartelijk welkom aan mijn nieuwe volgers en allen een heel mooi weekend toegewenst!

Welcome to my new followers and I wish you all a very nice weekend!