VOSSEN ROND HET HUIS - FOXES ROUND THE HOUSE

Eind augustus bezochten we de Landgoedfair op Mariënwaerdt in Beesd. Ik ging er heen met een missie. Nadat we demonstraties met roofvogels, slipjacht met paarden en honden gezien hadden, bezochten we de stands en daar vond ik wat ik zocht: twee vossenhuiden, ze hadden zelfs beiden dezelfde kleur, missie geslaagd! 

Late August we visited the Countryfair on the Estate of Mariënwaerdt in Beesd. I went there with a mission.  After we had seen the demonstrations of birds of prey, slip hunting with horses and dogs, we took a look at the stands and there I found where I was looking for:  two fox skins with the same colour, mission accomplished!

Ik had ze al een week in huis, toen ik ze toch wat muf vond ruiken, dus maar eens goed luchten. Toen kwam ik op het idee ze een dagje in de tuin te hangen op het oude droogrekje dat ik vorig jaar op de zolder in het huis van mijn ouders vond. Ik herkende het eikenhouten rekje meteen uit mijn jeugd en nam het mee naar huis. Nadat het bijna een jaar in de kelder heeft gestaan, heb ik het eendeneieren blauw geverfd met Annie Sloan verf. Hierop hangen nu de vossenvelletjes te luchten.

I had them already for a week at home, when I discovered they were smelling a bit mustly, they needed a good airing. Then I got the idea to put them on the old airer I found last year on the attic of my parents´ house. I recognized the oak airer of my childhood and took it with me home.  After it has been almost a year in the basement, I painted it in duckegg blue with Annie Sloan paint.  Now the fox skins are airing on it.

Nu het waarom van de vossenvelletjes.  Mijn favoriete Engelse stoel heeft al enige tijd slijtage plekken op de leuningen.  Ik naaide er van stof donkerblauwe hoesjes voor, maar daar was ik niet tevreden mee. Toen kwam ik op het idee van een bonthuidje en die vond ik dus op Mariënwaerdt.

Now the reason of buying fox skins. My favorite English easy-chair showed already for some time signs of wear on the arms of the chair.  I sewed dark blue covers for camouflaging but I was not satisfied at all. Then I came on the idea of  fur skins which I found on the countryfair of Mariënwaerdt.

Kijk naar de oortjes, het neusje en de snorharen.

Look at the ears, the nose and the whiskers.

En zien jullie wie er achter de stoel ligt?  Dat is zijn geheime schuilplaats.

And do you see who is behind the chair?  That's his secret hiding place.

Op de een of andere manier heb ik een voorliefde voor vosjes.  Deze vos is lekker warm om je nek (haha) en vond ik op een rommelmarkt waar hij in een oude kookpan lag. Ik kon hem daar niet laten liggen.
De oude koffer waar hij op ligt, vergezelde mijn schoonvader toen hij als soldaat in het voormalige Nederlands Indië verbleef.

Wellicht denken velen, brrrr al die dooie vossen zou ik niet in huis willen hebben, maar laat ik jullie wel vertellen ook ik vind ze levend het leukst, ondanks de ravage die ze in onze omgeving wel eens in een kippenhok aanrichten.

In one or another way I have a fondness of foxes.  This fox is nice and warm around your neck (haha), I found it on a flea market lying in an old pan. I could not leave him there.
The old suitcase underneath accompanied my father in law a long time ago when he was as a soldier in the former Dutch East Indies.

Perhaps many of you don't like having dead foxes in the house, but I can tell you I also like them more alive, despite the havoc they cause sometimes in chicken coops in our environment.

Deze oude reproductie van het schilderij 'Hard Pressed' (Any Port in a Storm/Late for School), geschilderd door Arthur J. Elsley in 1898 had ik in een antiekwinkeltje in Gouda gezien, ik kreeg hem als verrassing van mijn man. Het originele olieverf op canvas hangt in het Dallas Museum of Art, deze sinds enige jaren in mijn bibliotheek en ik vind de voorstelling nog steeds prachtig.

This old reproduction of the painting 'Hard Pressed'(Any Port in a Storm/Late for School), painted by Arthur J. Elsley in 1898 I saw once in an antique shop in Gouda. My husband bought it as a surprise. The original oil on canvas is in the Dallas Museum of Art, this one for some years now in our library and I still love the picture.

Om een beetje in de oude rommel sfeer te blijven, plukte ik wat bloemen in bruin tinten, de herfst zit er toch langzaam aan te komen.  Op de tafel rommelmarkt vondsten, zoals de worteldoek en de slakken kopjes. Daarbij een paar gevonden botjes, een zeer oude olielamp van mijn oma en een aantal uit mijn collectie oude en antieke tuinboeken.

To continue the atmosphere of old stuff a little, I picked some flowers in brownish tones, autumn is arriving slowly but sure.  On the table flea market treasures as the root cloth and snails transferware. Together with a few found bones, an antique oil lamp from my grandmother and a number of my collection vintage and antique books concerning gardens.

Ja, en dan de bloemen.  Chrysanten.........? Te vroeg voor mij, dit vind ik een ultieme herfstbloem, hiermee bedoel ik dan eind oktober en november.   Ik kweek ze zelf in verschillende kleuren van stekjes die ik koop en/of zelf kweek van stekjes die ik van de oude planten maak die ik in de kas overhoud.  Als ze gaan groeien, knijp ik regelmatig de zachte groeipunten uit de plant, zodat er volle planten ontstaan. Ongeveer eind august stop ik hiermee en dan beginnen ze in oktober te bloeien.  Eén plant, en juist één met een mooie herfstkleur was ik vergeten tijdig te nijpen, vandaar de te vroege bloei.

Verder hierbij een 'Peaudouce' roos, trompetklimmer (Campsis radicans) en het bonte blad van de Houttuynia cordata 'Chameleon', de moerasanemoon.  Met deze plant in de tuin is het oppassen geblazen want het is een woekerende bodembedekker die meedogenloos overal tussen groeit. Als je ze dan met de hand wilt verwijderen, wordt je ook nog eens onaangenaam verrast door de vreemde geur die de worteluitlopers en bladeren bij aanraking verspreiden. Dat zijn de slechte eigenschappen van de Houttuynia, één van de goede eigenschappen is dat het blad prachtig in dit boeketje kleurt.

Then we go to the flowers.  Chrysanthemums.......? Too early for me, I think these are ultimate autumn flowers, I mean flowers for end of October and November.  I grow them in different colours from cuttings I buy and/or grow myself from cuttings of old plants I keep in winter in the greenhouse.
When they are growing, I regularly squeeze the soft growth of the plant, in order to obtain richer plants. About in the end of August I stop the process and then they will start to bloom in October. However, I had forgotten to squeeze one of the plants with this wonderful autumn colour, hence its premature flowering.

Furthermore in the little bouquet, one flower of the rose 'Peaudouce', trumpet creeper (Campsis radicans)  and the variegated foliage of the Houttuynia cordata 'Chameleon', the swamp anemone. 
With this plant in the garden you have to watch out because it's a rampant groundcover that ruthlessly grows anywhere between. If you want to remove them by hand, you also will be unpleasantly surprised by the strange smell the root suckers and leaves spread when touched. These are the bad traits of the Houttuynia, one of the good qualities is that the leaves are coloring wonderful in this posy.

ONTMOETING MET EEN VOS - MEETING A FOX.

1 januari, nieuwjaarsmorgen word ik na een korte nacht door Snarf het bed uit gepest.
Snarf is niet bepaald "knalproof".  Toen hij als jonge hond op cursus zat, kon hij wel tegen een rotje want hij wist binnen de kortste keren wie verantwoordelijk was voor de knalletjes, dat was de hondentrainster.  Na de eerste schrik sprong hij dan vrolijk tegen haar op en keek haar aan van: "Dat deed jij joh".  Maar in de praktijk gaat hij er bij het geringste vreemde geluid als een haas vandoor, duikt de loopgraven in (onder in de kant van een diepe sloot) of schiet de bosjes in richting huis of auto.  Dus een lawaaierige oudejaarsavond en nacht met gillende keukenmeiden en enorme knallen is aan onze border collie niet besteed, sterker nog hij ligt hijgend en bevend als een rietje onder tafel, onder het bureau, in het toilet, in de badkamer of ergens anders maar wel heel dicht bij mij. Normaal slaapt hij in zijn mand in de keuken maar de nacht van de jaarwisseling wordt hij bij uitzondering in de slaapkamer toegestaan en slaapt aan het voeteneind van het bed.  Om een uur of 5 als de rust is weergekeerd, laat ik hem dan even in de tuin om te plassen want op de 31ste is hij al vroeg in de middag met geen stok meer de deur uit te krijgen. Daarna denk ik nog even verder te slapen, maar daar kunnen we alleen maar van dromen want na enkele uren het is nog nauwelijks licht, wordt er op mijn schouder getikt. Ik word wakker en houd me slapende, helpt niet, want het vriendelijke tikje wordt een natte neus in mijn gezicht, met zijn kop duwen tegen mijn hoofd, schoppen en trappen met zijn rechter poot en vervolgens gebruikt hij me als trampoline.  Ik verhef m'n stem en zeg: "Ga slapen",  gehoorzaam als hij is, doet hij dit onmiddellijk en krult zich weer op aan het voeteneinde.  Nog geen 5 minuten later begint hij weer van voor af aan, maar nu probeert hij mijn man.  Zo gaat hij nog even verder, totdat ik vermoeid opsta.  Het is vandaag mijn beurt voor de ochtendwandeling, als F. thuis is gaan we 's morgens om beurten.  Let wel, ik vind tijdig opstaan prima en ook de frisse wandeling doet me altijd goed, maar er zijn van die speciale dagen......  De regenhoed moet op want het giet van de regen. Eenmaal buiten genieten we, het is muisstil, niet de zg. stilte voor de storm, maar de stilte na de storm, letterlijk en figuurlijk.   Druipend van de regen lopen we met stok en bal tussen kassen met paprika's en orchideeën door, langs paardenweitjes en door bossages totdat we halverwege bij een open stuk grasland komen, waar Snarf het altijd leuk vindt om over een brede greppel heen en weer te springen.  

- de foto´s heb ik ´s middags op dezelfde plek gemaakt -

Maar dan zie ik iets...........aan de overkant van de watering langs een kas komt een VOS aangelopen. Op dezelfde sluipende manier als Snarf komt hij aangerend, ik blijf stokstijf staan en kijk..........Snarf is gelukkig achter me en blijft ook staan.  Als de vos ter hoogte van ons is blijft hij staan, gaat zitten en kijkt.........
Waarom heb ik nu mijn fototoestel weer niet bij me, ik had hier wel 20 goeie foto's van kunnen maken.  Zo jammer, dat wordt dus een goed voornemen voor dit nieuwe jaar, altijd fototoestel meenemen.  Ik weet nu al dat daar niets van terecht komt.  Dan komen we weer voorzichtig in beweging en de vos vlucht pijlsnel weg, onder een hek door naar voren waar wij vandaan zijn gekomen, op weg naar een prooi, wie weet de kippen van de buren.........

- the pictures I made in the afternoon on the same spot -

1st of January, the first morning of the new year, after a very short night Snarf is nagging me outof bed.  
Snarf is not really crackproof.  When he was trained as a puppy, he could stand cracking, for he knew within the shortest moment that the dogtrainer was responsible for the cracks. After the first fright he jumped cheerful at the dogtrainer and looked at her : "That was you, I know".  But in real life he darts off by the slightest strange sound, dives into the trenches or rushes into the bushes, direction home or car.  So you see, a noisy oldyears eve and night with all the shrieking and cracking is not Snarf's cup of tea, I'll go you one better than he hides himself  shivering and panting under the table, under my desk, in the toilet or in the bathroom.  Normally he sleeps in his basket in the kitchen but this night he is allowed in the bedroom and sleeps on the foot-end of the bed. At about 5 o'clock when we are just settled down to sleep Snarf wants to go out for a pee, last time was early afternoon day before. After this break we go to sleep again for some time I hope, but just a few hours later I feel a paw on my shoulder, it's hardly light outside and I try to keep myself sleeping.  But than I get a wet nose in my face and he starts kicking me with his paws following by using me as a trampoline. I raise my voice and say:  "Go to sleep".  He is very obedient and immediately curls himself up on the end of the bed .  Only for a few minutes and than he starts again but this time my husband is his victim, in this way it goes on for a while until I get up tired. It's my turn to go for early morning walk with Snarf. During holidays, F. and I go by turns. All right, I like to get up in time and I also like the fresh air of the early mornings, but there are special days.......... 
I have to put on my rainhat for the rain is coming down in buckets, but when we are outdoors together we enjoy it as much as always. It is mouse-quiet, not the so called calmness before te storm, but the silence of the calmness after the storm.  We walk with stick and ball, soaked of rain, between glasshouses full of orchids and paprikas, along horse-stables, meadows and woodland to an open grass-land, where Snarf likes playing ballgames and jumping across ditches. 

The lovely Sebright chickens of our neighbours are sometimes visiting our place.

Than all of a sudden I catch sight of something.........on the other side of the water-course along the glasshouse I see a FOX running. He runs in the same way as our sheepdog, low on the ground and fast, I stand stock-still and look..........Snarf is behind me and is standing still in the same way like me. When the fox is right opposite us, he stops, sits down and has a look at us.......
Oh, why have I left my camera home, I could have made lots of pictures of the fox.  It is a shame, but this will be my good intention for this new year, always take your camera.  I know already that it will not happen.  When we are moving again the fox runs swift as an arrow, crossing a gate in the direction we came from, on his way to a prey, may be our neighbour´s chickens.......