Vandaag begin ik met een WAARSCHUWING:
Enige tijd geleden maakte een collega blogster mij er op attent dat mijn foto's op facebook verschenen onder vermelding van een andere naam. Aangezien ik geen facebook account had, liet ik het maar zo en dacht : "Als ze die foto's zo mooi vinden, gaan ze hun gang maar, hoewel het niet netjes is". Vorige week kreeg ik weer een berichtje dat er op grote schaal foto's van mij gepikt werden, nu stond de naam van de dader erbij. Ik heb onmiddellijk een facebook account aangemaakt en op zoek. Op de facebook pagina van Mevrouw Luthje Milda Giel vond ik een flink aantal foto's van mijn blog "Het Bloeiende Buitenleven" met zelfs stukjes tekst letterlijk overgenomen en dan ondertekend met haar naam, alsof het haar foto's, haar tekst, in haar tuin en in haar huis was. En een leuke reacties dat ze er op kreeg..... vanuit de hele wereld....... Ik was niet alleen aangeslagen maar ook verschrikkelijk boos, met zo iemand is eigenlijk medelijden eerder op zijn plaats, zo triest. Uiteraard heb ik wel onmiddellijk diverse maatregelen getroffen, o.a. facebook ingelicht en...... vanaf nu mag er niets meer van mij gekopieerd worden zonder toestemming. Voor mij is Mevrouw Luthje Milda Giel een vallende ster, waar ik het dadelijk over ga hebben. Dus beste mensen pas vooral op voor deze dame, want wie weet bent U het volgende slachtoffer.
.-.-.-.-.-.-.-.
Ruim een week geleden, precies gezegd in de nacht van vrijdag 12 op zaterdag 13 augustus, bereikte de meteorenzwerm Perseïden zijn maximum. Rond 3.00 uur 's nachts zou het beste moment zijn om "vallende sterren" te zien. Wij wachtten echter niet zo lang en stonden rond middernacht met ons hoofd in de nek buiten naar de hemel te staren. De maan was echter voor 70% verlicht en dus een storend element. Toch zagen we af en toe licht flitsen in de hoek waar ze moesten zijn. Na een tijdje kregen we een stijve nek en gingen naar bed, want om nu tot 3.00 uur te gaan zitten wachten in de tuin. Dit had natuurlijk wel gekund op een ligstoel met jas aan, haha. F. maakte foto's, waarvan dit de enige is waar iets op te zien is, nl. de Grote Beer oftewel het steelpannetje en rechts boven in de hoek zie je de Poolster.
More than a week ago, exactly in the night from Friday 12th to Saturday 13th of August, the Perseid meteor shower reached its maximum. The best moment for "falling stars" should be around 3 o'clock at night. However we did not wait that long and were outside in the garden at midnight staring to the sky with our head in the neck. The moon, illuminated for 70 %, was the disturbing element, yet we saw occasionally flashes of light in the corner of the meteor shower. After some time we got a stiff neck and went to bed, waiting in the garden for another three hours was too much. We could have done this on a loungebed with warm coat, haha. F. took some photos of which this is the only one where you can recognize something, namely the Ursa Major (Big Dipper) ie the saucepan and in the top right you see the Polar Star.
In de tuin is het nu echt nazomer, Augustus dus. De Oleanders beneden voor de veranda bloeien mondjesmaat door de kwakkelzomer. Ik wil niet zeggen dat het een slechte zomer is want de temperaturen zijn gemiddeld niet echt laag, ze hadden echter wel wat meer zon kunnen gebruiken.
In the garden it's really late summer now, August so. The Oleanders down in front of the porch are flowering in dribs and drabs by the sluggish summer. I would not say it's a bad summer for the average temperatures are not really low, however, the Oleanders could use some more sun.
De Oleanders staan in de grootste maat cementkuipen die ik groen geverfd heb, en groeien tot boven de railing van de veranda. Tot mijn verrassing had een Lobelia vedrariensis zich hierin spontaan uitgezaaid, de bloem is ook extra hoog gegroeid.
The Oleanders are in the largest size, green painted cement vats and are growing beyond the railing of the porch. To my surprise a Lobelia vedrariensis had seeded spontaneously in the vat, the flower has grown extra high too.
Ze groeien echt torenhoog - They really grow sky high
In de tuin wordt het rommelig, voor zover het dat nog niet was. Toch oogt het ook in de nazomer wonderschoon.
In the garden it is messy, as far as it was not yet that messy. Yet it also looks in late summer wonderful.
Gisteravond nog even op de veranda voordat we gingen slapen, ik rende naar binnen om mijn camera te pakken, zo mooi........de bijna volle maan achter de snel langs drijvende wolken.
Last night here on the porch before we went to sleep, I ran inside to grab my camera, so beautiful.... the nearly full moon behind the rapidly floating clouds.
En vanmorgen........regen en overal konijnen, bij de buren in het weitje springen er drie rond, op ons gazon zitten er twee en ik kijk aan de voorkant door een raam en warempel daar is er nog één in het grint, knabbelend aan een dood takje van de pruimenboom.
And this morning.......rain and bunnies everywhere, in the meadow nextdoors three of them are jumping around, on our lawn there are two of them and when I look outof a window in the front there is sure enough another one on the gravel nibbling on a dead twig of the plumtree.
