Vorige herfst en in de winter maakte ik nog aardig wat fietstochtjes in onze omgeving met mijn man.
Zelf wonen we in het buitengebied ten zuiden van ons dorp. Op een zaterdagmiddag kwamen we in het buitengebied ten noorden van ons dorp een opmerkelijke tuin tegen. Het was een groot perceel met rondlopende paadjes en het was natuurlijk vrij kaal want het was herfst/winter. Toch trok het mijn aandacht, het zag er op zijn minst bijzonder uit.
Half juni, op een vroege grijze zondagochtend met wat motregen, voelde ik me triest en eenzaam. Om 9.00 uur stapte ik op de fiets om mijn zinnen wat te verzetten. Ik kwam weer langs de tuin, helaas, hoog riet langs de slootkant benam het meeste zicht, ik stopte even en gluurde door het riet, mijn mond viel open van verbazing, de tuin had een ware metamorfose ondergaan, het was één grote zee van hoog opgroeiende heesters en planten. Toen ik verder wilde gaan, zag ik door het hek dat er een meneer in de tuin aan het werk was, ik stopte en trok zijn aandacht. Hij kwam naar het hek en we maakten een praatje over de tuin, toen ging hij zijn vrouw roepen want zij was de baas en ontwerpster van de tuin. Ik werd binnen het hek uitgenodigd en kreeg een uitgebreide rondleiding, waarna ik vroeg of we misschien eens met onze tuinclub langs mochten komen. Na enige twijfel, de tuin bestaat nog maar twee jaar (daarvoor was het een paardenweide), gaf ze toe.
Vorige week woensdag was het dan zover, met 17 ´Leprechauns´ bezochten we deze verrassende tuin.
Hieronder laat ik wat foto´s zien van de overweldigende wilde weelde die we hier aantroffen.
If you walk or cycle you will see more than when you rush by car, that´s a fact.
Last autumn and also in winter I did quite a few bike rides in our surroundings with my husband.
We live in the outskirts south of our village. On a Saturday afternoon we rode along a remarkable garden in the outskirts north of our village. It was a large plot with meandering paths and of course rather bare for it was autumn/winter. Yet it drew my attention, at least it looked very special.
In the middle of June, on an early dull drizzly Sundaymorning, I felt sad and lonely.
At 9 o´clock I took my bicycle to clear my senses. Again I came along that garden, unfortunately high reeds along the ditch side took the view. I stopped for a moment and peered through the reed. My mouth dropped open in surprise, the garden had undergone a true metamorphosis, it was one sea of high growing shrubs and plants. When I wanted to go on, I saw a man working inside the gate, I stopped and drew his attention. He came to the gate and we had a chat about the garden, then he went to call his wife, she was the headgardener and designer of the garden. I was invited into the garden and was given an extensive tour, after which I requested if it was possible to visit this garden with our gardenclub. This garden is only two years old, before that time it was a horse meadow, so a very young garden and according to the lady of the house still too early to give roundtours to the public. But after some doubt she admitted.
Last week Wednesday morning it was so far, with 17 ´Leprechauns´ we visited this surprising garden.
Below I show you some photos of the overwhelming wild flowerwealth we saw.
Er stond achter in de tuin ook een schattig tuinhuisje en natuurlijk was er een kasje, want er wordt veel gestekt en gezaaid.
There was a cute pavilion in the garden and of course in the back a greenhouse to sow and make cuttings, multiplying precious plants.
Alles groeit hoog en weelderig op deze rijke grond.
Plants grow high and lush on this rich soil.
Weer thuisgekomen heeft de gastvrouw ons laten weten dat ze ons een gezellige enthousiaste groep vond en dat we welkom zijn om af en toe om de hoek te komen kijken in haar tuin.
Zelf ben ik nog steeds verbaasd zo dicht bij huis zo´n leuke tuin te hebben gevonden.
Back home again the hostess has let me know she found us a nice enthousiastic group and we are always welcome to have a look around the corner in her garden.
I myself, am still surprised to have found such a special garden so close to our home.
Wij bezochten daarna nog enkele van onze eigen tuinen en tenslotte hielden we picknick op mijn veranda, waarvoor ieder wat lekkers te eten had meegebracht.
Then we paid a short visit to some of our own gardens and finally we had a picnic on my porch for which everyone brought a favorite dish.






































