ZON EN 7 HANEN MINDER - SUN AND 7 ROOSTERS LESS.

In deze tijd van het jaar brengen de zonnige kleuren van dahlia's en rozen toch nog wat warmte in het leven, ik haal ze bij voorkeur binnen op regenachtige, kille dagen. De letterlijke warmte komt dan van de kachel, maar deze bloemen verwarmen mijn hart. Het huis is weer in herfstsfeer gebracht, alle  witte en vrolijk gekleurde kussens en accessoires schoongemaakt en opgeborgen, herfstkleden, warme konijnenvellen enz. tevoorschijn gehaald (voor de goede orde, geen vellen van mijn tuin- konijnen).  Ik heb dit keer ook wat ouderwetse koperen spullen van mijn oma naar boven gehaald en glimmend gepoetst met Brasso, haha.

In this time of year the sunny colours of dahlias and roses bring some warmth in life, I take them preferably indoors on rainy, chilly days. The literal heat comes from the stove but these flowers warm my heart. I changed the house in autumn atmosphere, all white and brightly colored cushions and accessories cleaned and stored, autumn table cloths and rabbitskins brought out (for the record, no skins of my wild rabbits in the garden). This time I also put some old copper objects from my grandmother in the rooms after polishing with Brasso, lol.

Begin van afgelopen week hadden we nog heerlijk warm weer met waanzinnig mooie luchten en een vreemde min of meer koperkleurige zon door Saharazand, rook door bosbranden in Portugal enz.  Woensdagmorgen rond negen uur, zag ik de zon vanaf de veranda zo boven de kassen uit komen, redenen om even mijn fototoestel te pakken.

Beginning of last week we had lovely warm weather with amazingly beautiful skies and a strange, more or less copper coloured sun caused by Sahara sand, smoke from wood fires in Portugal and so on.. Wednesday morning around 9 o 'clock I saw the sunrise from my porch above the glasshouses, reasons to grab my camera.

Wat betreft de kippen was het een spannende week. Deze twee zaten hier nog niets vermoedend, gezellig op een plantsteun in de tuin. Het ging nl. zo :  Van de kuikens zijn er 8 haantjes en die kan ik moeilijk houden omdat ze waarschijnlijk in de toekomst de kippen gaan terroriseren en/of elkaar te lijf gaan. Met pijn in het hart ging ik dus op zoek naar een goed onderkomen. Dat viel niet mee want over het algemeen wil men wel een haan, maar dan moeten er ook drie kippen bij. De kippen wil ik  echter houden. Na wat rondvragen en telefoneren, kon ik vrijdag de haantjes bij een liefhebber brengen die ze mee zou nemen naar de pluimveemarkt in het Westland. Vrijdagochtend in het donker naar de keet waar ze nog rustig op stok zaten. Dozen mee, voorzien van luchtgaten en hanen vangen, de eerste ontsnapte al door de deur en vloog in mijn 'kamertje' rond. Pffft, omdat ze nog wat slaperig waren had ik ze toch vrij snel te pakken (dacht ik). Dozen dicht en wachten tot ik ze later die ochtend weg zou brengen. Toen ik aan het eind van de ochtend, met kraaiende hanen in de dozen, naar de kippenboer reed en daarna mijn mooie haantjes aan hem liet zien, miste ik er één.... Ik begreep er niets van, ik had er toch 8 gevangen?  Thuis liep de rest buiten tussen de buien door, ik gaf ze wat lekkers, en ja hoor daar was nog een jong haantje. Vraag me niet hoe, maar hij was de dans ontsprongen.
Voorlopig mag hij blijven en mag hij samen met zijn vader de kippenmeute regeren.


For the chickens and me it was an exciting week. Above couple was still unsuspecting, cozy on a plant support in the garden. The story is as follows:  Eight of the young chickens are roosters which I cannot keep because in the future they probably will terrorize the hens or fight each other.  With pain in the heart I was looking for a good home. It was not easy for generally people want three hens and one rooster, however, I want to keep the hens. After some asking and calling, I could bring the roosters to a  poultry farmer who should take them to the poultry lovers market in The Westland.    Early Fridaymorning in the darkness to the shack with boxes provided with airholes to catch the young roosters. The first one escaped through the door and was flying around in my 'my little room'.  Pffft, to make a long story short,  I could catch them rather quickly because they still were sleepy (I thought). Closed the boxes and waited to transport them later in the morning. When I arrived at the poultry farmer with crowing cocks in boxes and showed them to him, I missed one.....  I did not understand, I thought I had caught 8. Home again the others were outside between the many showers of that day, I gave them some treats and yes, there he was.......the last young rooster. Don't ask me how, but he got away with it.
For the time being he may stay and rule the chickens together with his father.             

Inmiddels ben ik toe aan een flinke sloot thee met melk en een stuk kruidkoek.

Meanwhile, I'm ready for a big ditch of tea with milk and a piece of gingerbread.

Jullie allemaal weer bedankt voor het lezen van mijn blog en een hele mooie nieuwe week toegewenst.

Many thanks for reading my blog and I wish you all a nice and happy new week!

OP EEN KOUDE OCHTEND - ON A COLD MORNING

Vanmorgen even een rondje gefietst,  langs de fel verlichte kassen waar orchideeën (Cymbidiums) worden geteeld, om de zon over het water te zien opkomen van het riviertje de Rotte.

This morning a quick bicycle tour along the brightly lit glasshouses where orchids (Cymbidiums) are grown, to see the sunrise over the water of the river Rotte.

Ik was precies op tijd om de zon met een rode gloed boven de horizon te zien opkomen.

I was just in time to see the sun rise above the horizon with a red glow.

Een fietser gaat juist over het ophaalbruggetje, wat zich spiegelt in het water waarop plaatselijk een flinterdun laagje ijs ligt.

A cyclist is just crossing the drawbridge which is reflected in the water showing here and there a thin layer of ice.

Het is stil, koud en mooi.........

It is quiet, cold and beautiful........

Weer terug loop ik ook nog een rondje tuin voordat ik naar binnenga.

Back home I do a round in the garden before going inside.

Deze kat heeft weinig last van de kou.

This cat does not suffer from cold.

In de winter houd ik van de min of meer ruig uitgegroeide vegetatie in combinatie met vormsnoei.

In winter I like the more or less rough mature vegetation in combination with topiary.

Hier en daar is nog een bevroren roos, maar voor het weekend heb ik alle goede knoppen en bloemen afgeknipt voor binnen.

Here and there is still a frosty rose, but before the weekend I have cut all nice buds and flowers for inside.

Vergankelijkheid.......

Transience.....

............en een nieuw begin.

.............and a new start.

De knoppen van de Viburnum bodnantense ´Dawn´.

The buds of the Viburnum bodnantense ´Dawn´.

Binnen staat het nu toch echt wel laatste boeketje uit de tuin.

The really last bouquet from the garden is on my table inside.

Ik heb ook nog rozen in knop uit de tuin geplukt met lange stelen, vraag me echter af of ze nog uit zullen komen, als dat zo is laat ik ze de volgende keer zien.

I have cut more roses in bud from the garden, however, I wonder if they will unfold, I hope to show you the flowers next time. 

ZONSOPGANG AAN "DE ROTTE" - SUNRISE ON THE RIVER

Soms denk ik wel eens, is dit niet méér van hetzelfde. Verveel ik mijn lezers niet met mijn eindeloos geouwehoer over tuinen en planten, bloemen, beleving van de natuur, mijn border collie en het mooiste, de glorie van de vroege ochtend?
Ik kan me voorstellen dat niet iedereen op mijn gezwam zit te wachten, maar dan denk ik......ik doe het voor mezelf .......... Voor mij is elke morgen weer een nieuw begin, weer of geen weer en ik voel me bevoorrecht dat ik hiervan mag en kan genieten.

 Als ik 's morgens alleen met Snarf op de dijk langs de Rotte loop met slechts het geluid van vogels, de zon op zie komen, de geur van groen in al zijn stadia, soms nevel of dichte mist, of geteisterd wordt door striemende regen en storm, flinke golven of een spiegelend wateroppervlak, geniet ik telkens weer, dit is leven......en ik krijg hier nooit genoeg van. 

Sometimes I think, is this not more of the same.  Am I not boring my readers with endless chatting about gardens and plants, flowers, perception of nature, my border collie Snarf and most beautiful: the glory of the early morning? 
I can imagine not everybody is waiting for my small talk, but then I think......I do it for myself..... For me every morning is a new start, rain or shine and I feel privileged that I can enjoy this fully.

When I am walking on the dike along the Rotte early in the morning, alone with Snarf, with only the sound of birds, see the sunrise, the scent of green in all its stages, sometimes haze or fog, or am afflicted by pouring rain and storm, watching big waves or a reflective water surface, I enjoy again and again, this is life....and I never get bored.

Langzaam wordt het lichter en lichter.

Slowly it becomes lighter and brighter.

Hij heeft alleen maar oog voor zijn bal  / He only has eyes for his ball.

De rust wordt verstoord door de lawaaierig, overvliegende ganzen.

Rest is disturbed by the noisy, flying geese.

De bladeren vlammen nog even als opkomende zonnetjes, zij zullen weldra vallen en tot stof vergaan.

The leaves show colours of rising little suns, they will fall soon and turn to dust.

De ezels hebben hun stal verlaten en zijn aan het ontbijten.

Donkeys have left their stable for breakfast.

Zijn ze niet prachtig met hun zachte, lange opstaande oren?

Don´t they look cute with their soft long ears?

En hij wil alleen maar actie........, weg met die camera, weg bij die stomme ezels. Eén van de vele vorige keren gooide hij de bal voor de neus van een grazende ezel en wachtte af, er gebeurde echter niets, de ezel at onverstoorbaar door.  Toen gaf Snarf zelf snel met zijn neus een duw tegen de bal zodat hij tegen de neus van de ezel kwam en wachtte weer.  De ezel deed niets, stom beest dus volgens Snarf.

And he only wants action,  away with that camera, away from those dumb donkeys.  One of the many times we were here before, he threw the ball in front of a grazing donkey and waited, however, nothing happened, the donkey ate unperturbed. Then Snarf  gave a quick push to the ball with his nose, so the ball touched the nose of the donkey and waited again.  The donkey did nothing and grazed on.  Conclusion of Snarf:  they are really dumb asses.

Thuisgekomen maak ik nog even een foto van de Cimifuga die ik vorige week ook als laatste foto op de blog zette.  In een week tijd beginnen de knoppen in bloemen te veranderen.

Back home again I take a picture of the Cimicifuga, also as a final picture on my post of last week.
In a week time buds are changing into flowers.

Wish you all a very nice weekend!