Bovenstaand schattig mini springbalsemientje heet officieel Impatiens balfourii. Op bovenstaande foto zou je niet zeggen dat ze mini is maar op onderstaande foto is wel te zien dat het geen reuze balsemien is.
Ze komt oorspronkelijk uit de Himalaya en is in het begin van de 20ste eeuw in Europa geïintroduceerd als tuinplant, maar is inmiddels op vochtige grond een invasie geworden.
Bij deze plant hoort weer een verhaal. Meer dan 20 jaar geleden, in de tijd dat we nog met de dochters in Frankrijk gingen kamperen, dronken we onderweg 's morgens koffie buiten bij een cafeetje en daar stonden langs de muur allemaal mini-springbalsemientjes, zo ben ik ze gaan noemen. Als je ze aanraakte sprongen de zaden in het rond, dus namen we er wat zaad van mee. De verschrikkelijke hoeveelheid mini-springbalsemientjes in mijn tuin zijn daar nog allemaal nazaten van. Ze zijn leuk, en heel veel tuinbezoekers vonden en vinden dat ook, dus ik heb al heel wat zaad weggegeven, maar als je er aan begint, kom je er nooit meer af. Soms denk ik dat ik rigoreuzer te werk moet gaan, maar ach, waar ik ze niet wil trek ik ze weg.
Hier zie je de mini-balsemientjes op de voorgrond van Clematis viticella ´Rubra´, die niet alleen in de zuil klimt maar ook in de Prunus cerasifera nigra.
In het vroege voorjaar begin ik altijd met een nette tuin, alles wordt na de vorst keurig opgeruimd, lievelingsplanten krijgen wat extra mest en dan kan alles gaan groeien. Dat gaat goed, alles blijft er verzorgd uitzien tot en met juni wanneer ook de rozen en riddersporen floreren. In juli komen heel veel vaste planten tot bloei, maar ook tussen de planten in de borders is nog van alles opgekomen wat zich uitgezaaid heeft of van zaden uit de composthoop. Als ik die zaailingetjes zie in mei, vind ik het meestal jammer om ze weg te halen en laat ik ze lekker groeien. In augustus komt de grote explosie van gewilde en ongewilde planten in bloei, het is rommelig maar ook te mooi om ze te lijf te gaan. En elk jaar denk ik, nu ga ik het anders doen, ik moet er wat meer structuur in brengen, ik moet dit en dat er gelijk uittrekken, maar...........ik kan het niet, ik ben gewoon niet zo, dus laten we het maar weer lekker over ons heenkomen en genieten van de kleurenmengeling van dahlia's, teunisbloemen, verbena's, koekoeksbloemen, toortsen, papavers, enz.
Zodra de planten zaad gaan zetten en lelijk worden trek ik ze er onmiddellijk uit of wat betreft de vaste planten, knip ik ze kort af. De vaste planten vormen dan weer fris nieuw blad en soms nog enkele bloemen.
De afgelopen 4 weken ben ik daar al druk mee bezig en waar ik mij altijd weer over verwonder, is dat er wekelijks kruiwagens vol afgevoerd worden naar de composthoop, maar dat de tuin er uit blijft zien of er niets verwijderd is. Mooi toch!
