Posts tonen met het label coniferen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label coniferen. Alle posts tonen

vrijdag 15 november 2013

NOVEMBER SCHOONHEID - NOVEMBER BEAUTY

Ondanks dat we vanmorgen al meer dan een uur met ballen en krakende flessen bezig zijn geweest op het weiland en langs de dijk,  staat Snarf thuis weer binnen de kortste keren paraat met een piepende kangeroe in zijn bek. "Gaan we weer naar buiten?"  Ik geef toe want het is een heerlijke zonnige ochtend en ik zie de kippetjes van hiernaast op het hek zitten, daar wil ik even gaan kijken.  Het zijn brutale kippen die van niemand bang zijn, ook niet van Snarf die niet veel van ze moet hebben. Ze pikken lekker in de takjes van de Parthenocissus die nu bijna al het blad verloren heeft maar nog wel wat besjes draagt.  


Although we have been busy with a ball and creaking bottles on the meadow and along the dike for over an hour this morning, back home Snarf is in no time ready to go out again with a squeaky kangaroo in his beak. "Let's go out again?"  I admit because it is a lovely sunny morning and I see the nextdoor's chicks sitting on the fence, I shall have a look at them.  They are cheeky chickens not afraid of anyone, even not of Snarf who must have none of it. They pick up the twigs of the almost barren Parthenocissus that still carries some berries.








Na de kippen gaan we de tuin rond. Drie kleine plantjes kocht ik van deze Cimicifuga simplex 'White Pearl' in 1989.  Ze zijn uitgegroeid tot een mooie groep, die vooral op sombere novemberdagen een geurend lichtpunt in de tuin vormen.


After the chickens we go round the garden.In 1989 I bought three small plants of this Cimicifuga simplex 'White Pearl'.  Now they are a nice group, which is a fragrant light in the garden on gloomy November days. 


Een met dauwdruppels bedekte rozenknop van Tchaikovski.

A late bud of the rose Tchaikovski, covered with dewdrops. 


Rozenbottels van de roos Scharlachsglut.

Rosehips of the shrubrose Scharlachsglut.


"Mary Rose"


"Schneewittchen"


Ondanks de storm hangen er toch nog een flink aantal lange bruine peulen aan de Catalpa.

Notwithstanding the storm there are still a lot of long brown pods on the Catalpa.



Op de voorgrond zien we hier een zelfgezaaide Larix die bijzonder snel groeit.  De Larix is het enige, algemeen in West Europa voorkomende geslacht dat in de winter zijn naalden laat vallen. De naalden zitten er nu nog aan, maar dat zal niet lang meer duren.

In the front we see a self sown fast growing Larix. The Larix is the only very common genus in Western Europe that drops their needles in winter. Our Larix needles are still there, but it won't be long.


Onze Flora (Romeinse godin van de lente en de bloemen) koestert zich in de zon met een druppel aan haar neus.


Our Flora (Roman goddess of flowers and the season of spring) is basking in the sun with a drop of her nose.


Haar haren zijn door de tand des tijds alleen maar mooier geworden met mossen die glanzen door het zonlicht.


Her hair has only become more beautiful with the ravages of time with mosses shining in the sunlight.


We gaan naar binnen waar Snarf eindelijk even een dutje gaat doen.

We go inside where Snarf at last takes a nap.

dinsdag 29 januari 2013

ITALIAANSE CYPRESSEN - ITALIAN CYPRESSES


In april 1980, meer dan 30 jaar geleden, was ik op vakantie in Malcesine aan het Gardameer in Italië. Bij een wandeling langs het meer raapte ik wat ronde kegeltjes op van de lange rij Cypressen die daar stonden en nam ze mee naar huis, waar ik ze na enige tijd in potten zaaide. Hoewel ik toen ook al graag tuinierde en zelfs een grotere tuin had dan nu, was ik nog niet zo tuingek. De kinderen waren nog klein, ik had een baan en gewoon heel veel andere dingen te doen.  De zaden ontkiemden en er kwamen kleine conifeertjes op die ik afzonderlijk in potten zette.  Daarna heb ik ze min of meer verwaarloosd en hebben ze jaren in potten gestaan. Ze hebben 2 verhuizingen meegemaakt en uiteindelijk zijn er 4 van gelijke grootte in het midden van het beneden deel van mijn huidige tuin gepoot. Hier staan ze inmiddels 22 jaar en zijn het flinke exemplaren geworden. We houden ze min of meer in toom door ze elk voorjaar te knippen anders worden ze echt veel te groot voor een tuin van 1600 m2.


Gedeelte van tuinontwerp / Part of garden design.

In April 1980, more than 30 years ago, I was on holidays in Malcesine, Lake Garda in Italy. We made a walk along the lake and I collected some cones of the Cypresses standing there in a long row, to take home, where I have been sowing the seeds in pots after some time. Although I had a large garden at that time and was a keen gardener,  I was not that mad about it than nowadays, we had little children, I had a job, plenty of other things to do.  The seeds germinated and became tiny conifers which I planted on their own in pots. After that time I neglected them more or less and they stood in pots for several years. We moved twice and took the conifers with us and at last I planted 4 of the same size in the centre of the lower part of our present garden. In the meantime they are growing there for 22 years and have reached a considerable height. We keep them in check by pruning the top and all sides in spring. We have to do so, for otherwise they should grow too big in our garden of 1600 m2.



Officieel weet ik eigenlijk nog steeds niet zeker welke cypressen het zijn.
Is het de Cupressus sempervirens, de Italiaanse cypres?   Het ligt het meest voor de hand, maar die groeien nog smaller omhoog, want daarvan heb ik kegeltjes uit Toscane meegebracht en ook gezaaid. Hiervan staan er nu ook 2 in de tuin, maar deze zijn na 4 jaar nog maar 60 cm. hoog, dus ze groeien niet snel. Hopelijk overleven ze de onvermijdelijke vorst, want de winterhardheid laat ook wel wat te wensen over.
Of is het de Cupressus macocarpa ?  Het zou kunnen, maar ik heb geen zekerheid.
Of is het de Cupressus gigantea?  Ik kan het bijna niet geloven, maar...........
In elk geval zijn het mijn zelfgekweekte Cypressen uit Italië.

Actually, I do not know what kind of Cypress we have in our garden, they are just descendants from Italy.
Is it the Cupressus sempervirens, the real Italian cypress? I am not so sure because those are thinner and grow high up. I took cones of the real Italian cypress home from Tuscany and also sowed them. I have two young ones in my garden now of about 60 cm. high, they are also rather slow after 4 years. I hope they survive our sometimes severe winters, they are not all that hardy I think.
Or is it the Cupressus macrocarpa? Is possible, but I am not sure.
Or is it the Cupressus gigantea? May be, but I cannot believe.....
Anyway they are my homegrown  Cypresses from Italy.