AAN ALLES KOMT EEN EIND - EVERYTHING COMES TO AN END

Aan alles komt een eind, zelfs aan een duiventil. Dit zag ik afgelopen week op de ochtend na een stormachtige nacht.

Everything comes to an end, even to the life of a dovecote. This I saw last week on the morning after a stormy night.

Ik ging naar buiten en zag iets liggen op het pad voor de veranda wat ik niet direct kon thuisbrengen, keek naar boven en help, de wind had het huis van mijn geliefde kauwen van haar dak beroofd.
Slechts een ruïne is er nog over van mijn eens zo mooie duiventil. De kauwen komen langs maar hebben alleen maar oog voor het voer dat ik sinds vorige week weer in het vogelvoederstation plaats.
Als ze wegvliegen maken ze even een landingsbeweging, maar o nee er is geen dakje meer op de plek waar ze altijd even gingen zitten........
Jammer, dus ook geen jonkies meer in de hokjes. Het ziet er niet naar uit dat deze ruïne nog te renoveren is, dat wordt afzagen en de paal laten staan voor mijn klimroos 'Pierre de Ronsard' oftewel Eden Rose genoemd. Goed, misschien komt er ooit een nieuw hok op de paal.

I went outside and saw something on the path in front of the porch I could not place immediately, I looked up and help.....the wind had robbed the roof of the house of my beloved crows. Only a ruin was left of my once so beautiful dovecote.  Since one week I feed the birds again, the crows come by but of course just have interest in the food. When they fly away they are making a landing movement, but o no, there is no roof on their house to sit on..... Such a pity, so in the future no more babies in the dovecote.  The poor condition of the ruin is not subject to renovation I think. That is being sown and leaving the strong pole standing for my climbing rose ´Pierre de Ronsard´, also called Eden rose. And well, may be I put a new dovecote on it some day.

De duiventil in betere tijden. Ook dit bouwwerk werd al meer dan 25 jaar geleden door mijn vader gemaakt, en daar hij dacht dat ik nooit duiven zou gaan houden, had hij voor elke ingang een houten nepduif gemaakt. Na een aantal jaren viel er één zo´n houten duif naar beneden en ontdekten de kauwen de ingang. Alles werd grondig geïnspecteerd en uiteindelijk goed bevonden voor het maken van een nest. Jaren achtereen hebben ze jonkies opgevoed in verschillende appartementen, was er één hokje niet schoon genoeg dan namen ze gewoon een ander en drongen net zolang langs de nepduiven tot die ook naar beneden vielen.

The dovecote in better times. Also this building was made by my father more than 25 years ago, and while he thought I never should be a pigeon-fancier, he made a wooden fake dove for each entrance. After a number of years one fake dove fell down and the little crows, also called jackdaws, discovered the entrance. Everything was thoroughly inspected and finally found well to build a nest. For years they have raised youngsters in different apartments, was one 'room' not clean enough, they just took another, and pushed along the fake doves until these fell down too.

Je begrijpt dat we heel veel plezier hebben gehad aan het van zo dichtbij oberserveren van deze slimme vogels.

You will understand that we had lots of pleasure observing these clever birds.

Deze foto maakte ik deze zomer met de Eden Rose in volle bloei, de til toont al verval.

This picture I took this summer with Eden Rose in full bloom, the dovecote is already in decline.

Een eenzame roos bloeit nog aan de paal, alleen......

A lonely rose is still flowering on the pole, alone.......

GEDACHTEN UIT MIJN 'TUIN'-STOEL - THOUGHTS FROM MY 'GARDEN' SEAT.

Afgelopen week had ik totaal geen fut om achter de computer te gaan zitten. Even op de iPad bij de koffie of de lunch, dat was het wel.   Het waren prachtige dagen waarop ik nauwelijks wist waar te beginnen, er is zoveel te doen en te genieten buiten in de tuin, maar ook binnen.  Terwijl ik het liefst buiten bezig ben, had ik last van schoonmaakkriebels. Vooral beneden waar we de hele winter houtkachel stoken, is het geen overbodige luxe om eens grondig met sop in de weer te gaan. Maar de zon lokte me telkens weer naar buiten. Resultaat: er is overal werk in uitvoering, het zal goedkomen al duurt het wel even. Natuurlijk maakte ik wel af en toe foto's tijdens mijn vroege ochtendrondes door de tuin.

Vrijdag dacht ik: "Nu moet ik nodig een blogpost maken", pffft 's avonds ontbrak het me aan energie, ja de jaren gaan tellen.  Zaterdagmiddag om te beginnen foto's gesorteerd, daarna even gekeken waar ik de voorbije jaren in april over schreef.  Dat had ik dus niet moeten doen, in grote lijnen ging het elk jaar over hetzelfde.  Van 2012 tot nu elk jaar over dezelfde bloemen en planten, over het tot leven komen van de natuur, de groei en de bloei van het voorjaar, zelfs de foto's waren nauwelijks anders.
Gedeprimeerd sloot ik de computer af, een volgende keer beter.

Vannacht alles even overdacht en zoals je ziet, ik ben er weer.

Last week I had no energy to sit down at the pc, just for a moment looking on my iPad during coffee- or lunchtime, that was it. We had some wonderful days on which I hardly knew where to start, so much to do and to enjoy outside in the garden as well as inside. While I prefer working outdoors, the house was calling, cleaning jitters fell upon me. Especially in our living where the woodstove burned all winter it was not a luxury to give it a good cleaning with soapy water. But the sun was luring me out again and again. Result: everywhere work in progress, anyway I will get ready, it only will take some time.  Of course I took some photos during my early morning round in the garden.

Friday I thought: 'Now I have to make a blogpost', pffft in the evening I lacked the energy, yes years are counting. Saturday afternoon I sorted the photos, then I had a look at my blogposts of former years in April. I should not have done that, largely it was every year the same. From 2012 until this moment about the same flowers and plants, about new growth and so on, even the photos were almost the same.  Depressed I closed the computer, next time better.

Last night, actually very early in the morning I thought it all over and see, I'm here again.

Ik maak mijn huis schoon, de kauwtjes maken, zoals zij al jaren in de duiventil doen, hun nest klaar.

I clean my house, the jackdaws make preparations for their nest in the dovecote.

Vorige jaren stoffeerden ze hun nest met paardenhaar, het paard, genaamd Grandioos, blijft er stoïcijns onder.

Former years they upholstered their nest with horsehair, the horse called Grandiose, remains stoically.

Dit jaar hadden ze een ander plan.  In verband met de schoonmaak had ik de rode koeienhuid die normaal in de kamer ligt buiten op de veranda gehangen.  Prompt begon een kauw er haren uit te trekken.......Wat is de gedachte hierachter: 'Dit is nog handiger, slechts 5 meter bij mijn nest vandaan, naar die paarden moet ik toch nog 10 meter vliegen....'   Na de foto heb ik het 'kleed' toch maar snel weggehaald.

This year they had other plans. For spring cleaning I put the red cow-hide, normally as a carpet in the livingroom, outside on the porch.  Promptly one of the crows began pulling out hairs....... What's the idea behind: 'This is even more convenient, only 5 meters from my nest, flying to those horsebacks is about 10 meters....'.  After the photo I took the 'carpet' immediately inside, you understand.

Perenbomen bloeien wit, naar het gelijknamige boek van Gerbrand Bakker, een aanrader.
Dit is de Gieser Wildeman, F. is gek op stoofpeertjes in de winter. Kon het niet nalaten hier weer een foto van te maken, fenomenaal tegen de egaal blauwe lucht.

Pear trees blossom white, after the book written by Gerbrand Bakker, highly recommended.
This is the Gieser Wildeman, F. loves stewed pears in winter. I could not resist to make another photo, phenomenal against the plain blue sky.

Het ontluikende blad van de Acer pseudoplatanus 'Brilliantissimum' maakt me lyrisch.

The budding leaves of the Acer pseudoplatanus 'Brilliantissimum', make me lyrical.

Ach ik wilde deze keer minderen in foto's en in tekst, maar ik kan het weer niet laten, als ik eenmaal bezig ben, word ik vanzelf enthousiast.

Oh I wanted to reduce this time in photos and in text, but I cannot resist, when I have started I naturally get excited.

Dit ei vond ik in de border, ik stapte er bijna op.  De eend kon haar ei niet meer houden totdat ze bij haar nest was, denk ik. Ik heb het op een buxus gelegd, de volgende dag was het weg. Rovers....

I almost stepped on this egg in the flowerborder. Probably the duck could not keep her egg until she reached her nest. I put the egg on a boxwood, next day it had gone. Raptors....

Mijn ontdekking in de composthoop.........

My discovery in the compost heap......

Zie je dit schattige kleintje?  Vanmorgen zaten we aan het ontbijt in de serre en toen zag ik hem zitten, knabbelend aan de afgeknipte Nepeta.  Er zijn er in elk geval drie en hun ouders, dat is vijf. 's Avonds voordat de zon ondergaat, eten ze gezamenlijk op het gazon, of beter gezegd het grasveld. De kleintjes zijn iets groter dan mijn hand. Als ik in de tuin bezig ben, hoor ik ze soms ritselen tussen de planten of zie ik er een wegrennen. Ze hebben ook al aan mijn uitgeplante Lathyrussen geknabbeld. F. heeft er nu gaas omheen gezet. 

Do you see this cute little one? When we had our breakfast in the conservatory this morning I saw the bunny nibbling on the Nepetas. There are three of them and their parents, that makes five (may be there are more). In the evening when the sun goes down, they eat together on the lawn. The little ones are slightly bigger than my hand. When I'm in the garden, I sometimes hear them crackling between plants or I see them running away. They have already been nibbling at my just planted sweet peas. F. put wire mesh around now. 

Ik vind ze schattig ondanks het feit dat ze mijn halve tuin vernielen.  Hier geldt echter mijn motto:

'Eerst de dieren dan de planten'.

I adore them despite they destroy half my garden. However, here goes my motto:

'First animals, second plants'.

Iedereen een prachtige nieuwe week toegewenst!

A wonderful new week for you all!

EEN SPEELTUIN VOOR DIEREN - AN ANIMALS' PLAYGROUND.

Veel van mijn oude rozen hebben hun bloei nu achter de rug, anderen bloeien nog volop of maken zich klaar voor een nieuwe bloeiperiode.  Het roosje 'Sander's White' is nog getooid in een wolk van witte bloemetjes.  Deze roos staat op stam maar daar is niets van te zien omdat de roos 'Raubritter', hier op de voorgrond, gelijktijdig haar bloemenpracht laat zien.

Many of my old roses have ended their flowering period, others still flourish or prepare themselves for a new flood of roses. The rose 'Sander's White' is still dressed in a cloud of white flowers.  

This rose is on a stem but you cannot see that as the rose 'Raubritter' shows her floral splendor at the same time on the front.

Eerder had ik al verteld over de brutale maar slimme merel die zijn kroost voedde met brokjes uit de hondenbak, dat bespaarde een hoop tijd aan zoeken naar wormen en slakken. Iets later kwamen de jonge merels mee de veranda op. Inmiddels zorgen ze voor zichzelf maar moeder merel komt nog regelmatige een hapje meepikken in de keuken. 

Earlier I told already about the brutal but smart blackbird who fed his offspring with kibbles from the dog bowl, saving a lot of time searching for worms and snails.  A little later the fat young blackbirds came along on the verandah.  Meanwhile they take care of themselves (I hope) but mother blackbird is regularly in the kitchen to catch a bite.

Je vraagt je natuurlijk af hoe het komt dat die vogels binnenkomen.  Welnu, bij mij staat altijd de achterdeur open, lekker fris en blijkbaar uitnodigend voor de vogeltjes.
Afgelopen zondagmorgen ontdekte ik een jonge lijster op de spiegel in de huiskamer, het beestje keek onbevangen om zich heen.  Toch maar voorzichtig de weg gewezen naar de keuken en daar wipte hij op de deur naar de kelder die op een kier stond.  Daarna stapte hij over naar een theepot op een plank boven het aanrecht, keek nog eens goed om zich heen, alvorens door de open deur weer naar buiten te vliegen.

You might ask how those birds come into the house.  Well, I always have my backdoor open, I love fresh air and apparently inviting for the birdies.
Last Sunday morning I discovered a young thrush on the chimney mirror in the living room, the little creature looked uninhibited around. Anyway I pointed carefully the way to the kitchen and there he jumped on the door to the basement which was ajar. Then he switched to a teapot on a shelf above the sink, took a good look around  and flew out through the open door. 

"Aha, een paar gevaarlijke messen".

"Aha, a few dangerous knives".

Deze foto's maakte ik op de dag dat de jonge kauwtjes uitvlogen. Ik ging even weg en toen ik terugkwam waren ze in de tuin aan het rondfladderen.  Zo leuk die vliegoefeningen van Magnolia naar Catalpa, maar pa en moe zorgen nog steeds voor het eten, ze maken dan met z'n drieën een hels kabaal, de tuin lijkt wel een speeltuin.

I took these photos on the day the young jackdaws (craws) left their nest in the dovecote next to our verandah. I was away for a minute and when I came back they were fluttering around in the garden. 
So cute to see the fly exercises from Magnolia to Catalpa, but their parents are still feeding them, they make together a hell of a noise, the garden looks like a playground.

De roos Pierre de Ronsard (Eden rose) groeit langs de paal van het duivenhok naar boven.

Pierre de Ronsard (Eden rose) grows along the pole of the dovecote.

En dan zijn deze monstertjes er ook nog.  Op bovenstaande foto zie je er drie, in totaal zitten er vijf, 4 jonge konijntjes en hun moeder. Elke morgen en avond grazen ze in het gras en helaas zijn sommige van mijn geliefde planten ook een doelwit.  Ze zien er schattig uit, de kleintjes buitelen soms in het rond en maken rare sprongen. Ja, de tuin is veranderd in een speeltuin.

And then these monsters are also there.  On first photo there are three, but they are with 5, 4 young ones and their mother.  Morning and evening they graze on the grass and unfortunately some of my dear plants are also a target. They are looking so cute, sometimes the kids romp around and make weird jumps. Yes the garden has changed in a playground.

Na het eten is het goed rusten.

A good rest after the food.

Snarf : "Deze speeltuin is mijn domein, het gras is ook heerlijk om na het eten mijn bek aan af te vegen en om lekker in te rollebollen.  En die konijnen......?  Ach zij mogen wat mij betreft wel blijven hoor, gezellig. Ze maken tenminste niet van die rare geluiden als die wezens met veren, daar krijg ik de kriebels van"

Snarf:  "This playground is my field, the grass is also lovely to wipe my mouth after dinner and to roll around.  And the bunnies.......?  Ooh for me they may stay here, they are fun. At least they don't make weird noises, I get the creeps of creatures with feathers. 

Snarf en ik wensen jullie allemaal een mooi weekend op het gras, in je eigen speeltuin.

Snarf and I wish you all a nice weekend on the lawn, in your own playground.