VIJF DAGEN VOOR KERST - FIVE DAYS BEFORE CHRISTMAS

Toen ik gisterochtend de deur opende om met Snarf te gaan wandelen, werd ik verwelkomd door vrolijk fluitende merels. Wat een raar weer hebben we toch, de ene ochtend stil en grijs met wat motregen en zingende vogels, de andere ochtend storm en striemende regen.
En ja, dan ook nog die konijnen, twee keer deze week sprongen ze vrolijk door de tuin toen ik thuiskwam. Als ze me zien of horen, gaan ze er vandoor maar niet snel, ze nemen vrolijke uitgelaten sprongen, alsof ze willen zeggen: 'we komen zo weer terug hoor, haha'.  Jaja, het zijn er nu twee.......
Van jongste dochter kreeg ik met Sinterklaas een konijnengedicht met een konijnenkussen, je zou er bijna een konijnentrauma van krijgen, nou nee hoor, zo lang het er twee in plaats van twintig zijn.....

When I opened the door yesterday morning to go for a walk with Snarf, I was welcomed by cheerful whistling blackbirds.  What a weird weather we have, one morning silent and gray with a little drizzle, the other morning storm and lashing rain.
And yes, the bunnies are there again, I saw them twice this week, they jumped happily in the garden when I came home. When they see or hear me, they go away but not in a hurry, they take joyful exuberant leaps, as if to say: 'we are coming back within a minute, haha'.  Yes there are two of them now.....
Youngest daughter gave me on 'Sinterklaas' a poem about the bunnies and a bunny cushion, I almost should get a bunny trauma, well no, as long as there are two instead of twenty.......

Heb dit jaar niet zo veel inspiratie voor kerstversieringen, maar ben er uiteindelijk toch aan begonnen.
We beginnen maar een rondje buiten in de tuin. In de tuinvaas op het pad naar de kas heb ik een klein dennetje met rondom een paar Gaultheria's procumbens  (bergthee) geplant.  Elk jaar koop ik  3 of 5 Gaultheria's voor in de tuinvaas, elk voorjaar zet ik ze in de tuin en elk najaar zijn ze dood.
Ik let op dat ik ze in het meest zure deel van de tuin poot en toch overleeft deze prachtige bodembedekker het niet in mijn tuin. In de winter zijn ze echter zo leuk dat ik, geheel tegen mijn principes in, elk jaar voor de kerst weer een paar nieuwe plantjes koop.

This year I have not much inpiration for Christmas decorations, but at last I have started.

First we do a round outside in the garden. In the vase on the path to the greenhouse I planted a small spruce with Gaultherias around. For this garden vase I buy each year 3 or 5 Gaultherias. Each spring I put them in the garden and each autumn they have died.  I keep in mind to plant them in the most acidic part of the garden and yet this beautiful groundcovering plant does not survive in my garden. However, they are so pretty in winter that I buy every year again some new plants for Christmas, even though this is against my principles.

We gaan verder naar de kas waar de niet zo winterharde Clematis cirrhosa 'Freckles' begint te bloeien.  Weten jullie nog dat ik deze in augustus helemaal kort geknipt heb?

We are going on to the greenhouse where the not so hardy Clematis cirrhosa 'Freckles' starts flowering again.  Do you remember that I cut this one short to the soil in August? 

Door het zachte winterweer is er al een Camellia bloem opengegaan in de tuin. Er zitten in de meeste Camellia's al dikke knoppen waarvan sommigen al een randje kleur vertonen. Stel dat het in januari hard gaat vriezen, dat is niet denkbeeldig, maar wel jammer voor de Camellia's.

Due to the mild winter weather one Camellia flower shows her beauty in the garden. Most of the Camellias have fat buds of which some show already a tiny little bit of colour. Suppose we get heavy frost in January, that's not imaginary, but a pity for the Camellias.

Op de standaard in het schaduwtuintje zet ik in de winter deze grote gouden bal, in de zomer staat er een pot met een varen op. Deze varen staat nu, beschermd tegen de kou, in de serre.

In the small shade garden I put in winter this big golden ball on the standard, in summer there is a fern on it.  This fern is now in the conservatory, protected against cold weather.

Nog zo´n geval, de kerstroos. In de tuin heb ik heel veel soorten Helleborussen, waaronder ook de Helleborus niger.  Het komt hier echter zelden voor dat deze ook daadwerkelijk met de Kerst bloeit.
Ik ben de tuin rondgegaan, voorzichtig onder het blad gekeken, en jawel ze zitten boordevol dikke knoppen. Voor de tuintafel heb ik maar weer een klein, nieuw exemplaar gekocht met bloem. Ook die gaat de tuin in over een tijdje, maar die blijft gelukkig wel leven.
En wat is er nog meer te zien op de foto hieronder:  links mijn echte citroenboompje uit Italië waar wel 10 citroenen aan zitten, hij verliest nu wel aardig wat blad.  Ik laat hem op de veranda staan tot het echt gaat vriezen. Rechts zie je de enige quilt die ik ooit heb gemaakt.

Another case, the Christmas rose. In the garden I have many varieties of the Helleborus, among them also Helleborus niger. However, it is seldom in flower with Christmas.  I searched the garden for Helleborus flowers, watched carefully under foliage or fallen leaves, and yes they are full of fat buds, but for the table on the porch I bought a little new one with one flower.  After a while this one will go to the garden too, fortunately Christmas roses almost never die.
And what more to see on above picture:  to the left my real lemon tree from Italy with 10 lemons on it, the little tree is losing now quite some leaves.  I leave it on the porch until we get real frost.
To the right you see the only quilt I ever made. 

We gaan naar binnen. Daar heb ik als kerstversiering coniferengroen op de ouderwetse wagen geladen, die mijn vader uit hout heeft gemaakt. Ik denk dat opa op de bok zit.   Bovenop een rinkelend belletje met een kaartje van een lieve vriendin.

We are going inside. As Christmas decoration I loaded the old-fashioned cart with conifers. My father made this all of wood. I think my granddad is on the box. On top a jingling bell with card from a sweet friend. 

De kerstboom staat inmiddels ook weer, net als vorig jaar en wie ligt er 's avonds op de best plek?
Snarf natuurlijk!  De uil kijkt toe.

In the meantime the Christmas tree is there again like last year, and who is sleeping at night on the best spot of the living room?  Of course Snarf!   The owl is watching him.

Het kerstboompje met de 20 lichtjes voor 20 vrienden hangt er ook weer.

The tree with 20 lights for 20 friends is there again. 

Dat is het tot nu toe, ga vanavond in mijn recepten zoeken naar wat er op tafel komt met Kerst,

niet te ingewikkeld, maar wel lekker. Ik verheug me er al op om de tafel mooi te maken voor onze kleine familie. 

That it is up to now, tonight I'm going to choose the dishes from my recipes, not too complicated, but hopefully tasty. I'm looking forward to set and decorate the table for Christmas for our small family.

Ik wens jullie allen hele Fijne Kerstdagen!

I wish you all a very Merry Christmas!

KLAAR VOOR KERSTMIS - READY FOR CHRISTMAS

Wat een weer vannacht en vanmorgen, de wind giert om het huis, de vogelvoedersilo's zwiepen heen en weer op de veranda  we gaan een stormachtig  kerst tegemoet.
Mijn huis is klaar voor de kerst, alles is gepoetst en glimt, de krans van klimop, conifeer en rozenbottels hangt aan de voordeur, alleen voor de voorbijgangers want de deur wordt zelden gebruikt. Onze familie komt door de achterdeur.
 De tafel in de serre staat gedekt om kinderen en kleinkinderen te ontvangen, het groepje wordt wel kleiner nadat eerst de ouders van mijn man en nu ook mijn ouders er niet meer bij kunnen zijn. De tijd gaat door.
Gisteren heb ik het tafelstuk gemaakt, zoals altijd gebruik ik uitsluitend materiaal uit de tuin, de blauwspar en bonte hulst kreeg ik van een lieve tuinvriendin.

What a weather last night and this morning, the wind is howling around the house, the birdfeeders sway back and forth on the porch, we are going into a stormy Christmas.
Our home is ready, everything is polished and shiny.  The wreath of ivy, conifer and rosehips hanging on the frontdoor for the passers by, because we rarely use this door. Our family comes through the back door.  
The table in the conservatory is set to receive children and grandchildren, our family is narrowing after we first lost already the parents of my husband, and now also my parents are too old to join us. Time goes by.
 Yesterday I made the table decoration, as always I used only material from the garden, the blue spruce and variegated holly I got of a dear garden friend.

Er bloeien nog steeds rozen in de tuin, vooral witte rozen.  Ik heb de roos "Schneewittchen" gebruikt.

There are still roses in the garden, mainly white roses.  I used the rose "Snowwhite".

Onze "vrienden quilt kerstboom" hangt ook weer voor het raam, elk lichtje vertegenwoordigt één van ons en staat symbool voor onze vriendschap.

Our "friends quilt christmastree"  hangs in the window, each light represents one of us and is a symbol for our friendship. 

Onze druktemaker Snarf ligt 's avonds meestal uitgeteld.

Our fussy Snarf is in the evenings mostly exhausted.

De kachel brand.......

The fire is on..........

En de lichtjes branden........

And the lights are on............

Op de veranda branden 's avonds lichtjes en heb ik een Helleborus niger plantje in het windlicht geplaatst.

On the porch lights are burning in the evening and I put a Christmas rose in the wind light.

Ik wens jullie allen een hele fijne Kerstmis!

I wish you all a very Merry Christmas!

HELP, IK HEB EEN CLEMATIS VITALBA - HELP, I HAVE A CLEMATIS VITALBA.

De Clematis vitalba of bosrank is de enige inheemse clematis in Nederland en in de rest van Europa. Deze sterk groeiende woekeraar is bladverliezend en verwildert gemakkelijk. De als lianen slingerende   stengels kunnen de 30 meter halen.  De roomwitte bloemen verschijnen in overvloed in juli en augustus en worden niet groter dan 3 cm. in doorsnee. Na de bloei veranderen de bloempjes in zeer fraaie zijdeachtige vruchtpluizen die glanzen in de herfstzon en als een sluier over heesters en bomen hangen. Na verloop van tijd worden ze grijsbruin van kleur maar het blijft een prachtig gezicht tot diep de winter.

 

- August -

The clematis vitalba is the only native clematis in The Netherlands and in the rest of Europe. 
This rapidly growing usurer is decidious and easily running wild. The stalks swaying as lianas, take easily 30 meters. The creamish white flowers appear in abundance in July and August and have a diameter of 3 cm. After flowering the flowers change in very pretty silver seedheads which are glowing in autumnsun, draping over shrubs and trees.  After a while they change to gray-brown in colour but it remains a wonderful sight to deep into winter. 

Oude volksnamen voor de bosrank zijn heggenwurger, bedelaarskruid, duivelsgaren, smookhout en vuurkruid. Deze namen zeggen eigenlijk al genoeg over het gedrag van de plant.
Ook in Engeland hebben ze toepasselijke namen voor de bosrank, zoals "Old man's beard", wat wijst op de pluizen van de bosrank die op baarden van oude mannen lijken. Een andere Engelse volksnaam is "Traveller's Joy", bedacht door de kruidenspecialist John Gerard in 1597, vanwege de gewoonte van de bosrank om heggen te tooien en te verfraaien langs de wegen waar mensen reizen.

- September - 

Old popular names for this Clematis are "heggenwurger" (hedges strangler),"bedelaarskruid" (beggars herb), "duivelsgaren" (devils yarn), "smookhout" (smook wood) and "vuurkruid" (fireherb). These names say enough about the behaviour of the plant. 
Also in England there are appropriate names for this clematis, as Old man´s beard, indicating the seedheads of the clematis resembling beards of old men. Another popular English name for the Clematis vitalba is Traveller´s joy, coined by the herbalist John Gerard in 1597, on account of its habit of decking and adorning hedges along the roads where people travel. 

- October -

Zoals je begrijpt is Clematis vitalba door haar onstuimige groei slechts geschikt voor de grootste en wildste tuinen. Wat doet deze bosrank dan in mijn gemiddeld grote tuin?  Dat weet ik ook niet.  Er was een tijd dat ik nog niet zo veel over planten wist als nu, maar ik zag hem, hij kwam en overwon.  Het gaat goed als ik hem stevig in de hand hou, dus terugsnoeien tot op een meter in de winter.  Ik zou het niet zo erg vinden als hij deze rigoureuze snoei niet zou overleven, maar dat doet hij dus wel, al jaren, de bosrank komt weer terug als onkruid.

- November -

As you understand Clematis vitalba is only really suitable for the biggest and wildest of gardens. What does this clematis in my average size of garden? Well, I don´t know.  There was a time I did not know so much about plants as nowadays, I saw him, he came and conquered.  It´s okay if I hold it firmly in hand, that means cutting back to one meter in winter.  I would not mind if this clematis should not survive this rigorous pruning, but he does survive already for years and grows up again like a weed.

- December -

Afgelopen week heb ik mijn prachtige Viburnum mariesii en wintergroene Aucuba ontdaan van hun zilveren verstikkende vracht.  Het ziet er weer netjes uit en over de bosrank maak ik mij geen zorgen die zal haar glorie volgend jaar wel weer vertonen.

Last week I stripped my beautiful Viburnum mariesii and evergreen Aucuba of their silvery stifling load. It looks neat again and I don't care about this clematis because next year the old man's beard will show glorious again. 

Ik had nog een oude krans van Cornus alba ´Sibirica´, de bloedrode twijgen zijn inmiddels bruin geworden. Hieromheen heb ik enkele lange twijgen met bosrank pruiken gewikkeld en de schamele resten van hulsttakken met bessen.  Altijd ben ik te laat, als het tegen kerst loopt krijgen de merels trek in een lekker hapje en wordt de hele boom binnen een week leeggegeten.

I still had an old wreath of Cornus alba 'Sibirica' of which the bloodred twigs are already brown. I wrapped some long twigs of the clematis around the wreath and the meager remains of holly branches with red berries.  I am always too late, when Christmas time is arriving the blackbirds get hungry in a snack of berries and within a week the whole tree is empty.
  

Dit is dan mijn eerste kerstversiering, ik kom langzaam op gang maar in de loop van de week zullen er ongetwijfeld meer decoraties volgen.

This is my first christmas decoration, I am slowly but in the course of this week there will follow  undoubtedly more decorations. 

Mijn mooiste rode kerstballen liggen al op tafel bij mijn haas, die de winter ook binnen mag doorbrengen

My most beautiful red glittering balls are already on the table, together with my hare, who may spend the winter inside.

En nu is het dan tijd voor een beker koffie met zelfgebakken tulband.  Eén van mijn favoriete winter recepten:  gewoon cakebeslag met 150 gr. bitterkoekjes, gedrenkt in cognac of een andere drank, en 50 gr. chocoladesnippers.

And now it is time for a nice mug of coffee with homemade turban. One of my favourite winter recipes: just cake batter with 150 gr. macaroons dipped in brandy or another liquor and 50 gr. of chocolate chips. 

KERSTTIJD

Onze Helleborus niger, de kerstroos, bloeit nog niet in de tuin, daarom kocht ik er één voor op de tafel op de veranda. Ik laat de plant daar staan totdat ze uitgebloeid is en daarna poot ik ze in de tuin op een plekje met wat schaduw bij de heesters. Het liefst blijven kerstrozen ongestoord, jarenlang op dezelfde plaats staan. Ze zullen ons elk jaar dan van rond kerst tot in het voorjaar verblijden met prachtige grote witte bloemen met gele meeldraden.

De traditie om de huizen met "groenblijvers" te versieren als een symbool van het eeuwig leven in de donkere dagen rond kerstmis, dateert van vóór het Christendom en is verspreid over heel Europa en Azië. Daarom ben ik de Abies koreana in de tuin maar eens te lijf gegaan met de zaag.
Ik hou er niet van om te pas en te onpas bomen te snoeien maar de onderste takken van deze inmiddels vele meters hoge conifeer blokkeerden het brede graspad dus moesten er echt wat flinke takken af en uiteraard is kerst daarvoor een prima tijd.  De Abies koreana, zilverspar, wordt hier wel 15 meter hoog en groeit breed piramidaal op, in onze tuin is hij hard op weg om die hoogte te bereiken. De naalden zijn aan de bovenzijde glanzend frisgroen, de onderzijde van de naalden heeft twee witte strepen. De fraaie kegeltjes van 4 tot 7 cm lengte zijn vóór de rijpheid mooi violet-purper.

Bovenstaande foto maakte ik gisteren tijdens grijs regenachtig weer, de grote spar op de achtergrond is de Abies koreana en op de voorgrond bloeien er nog steeds enkele rozen, die zelfs hun blad nog niet geheel hebben verloren.

Nu heb ik dus een overvloed aan takken om mee te versieren, een tak aan de muur met schaatsen van mijn man, hij gebruikt ze toch nooit meer.  Kan ik er telkens naar kijken en hopen dat het gaat vriezen want ik vind het heerlijk om buiten over de meren te schaatsen. Wie weet helpt het wel als er al vast schaatsen op de veranda hangen.

Abies koreana takken in een krans om een windlicht versierd met wat rozenbottels uit de tuin.  Het oude rode dekentje lag al op de bank omdat mijn man die gebruikt over de voorruit van de auto als er nachtvorst voorspeld wordt, het bracht me op het idee het hertenkussen even uit de serre te pakken voor de foto, ik ga hier echt niet lekker zitten met dit koude natte weer.

Tegen de avond steek ik de waxinelichtjes aan op de standaard op het tafeltje naast de deur. Deze standaard, welke ik ooit op een rommelmarkt vond, staat op een heerlijk bed van zilverspar.

Binnen heb ik dit jaar een rare, kleine, brede en kromme kerstboom. Er zit een soort bocht in. Toch vind ik hem leuk, alleen om het feit dat ik hem heb overgehouden van vorig jaar.  Toen kocht ik een klein kerstboompje met kluit, waar overigens maar weinig wortels aan zaten.  Na nieuwjaar heb ik hem onmiddellijk op de meest vochtige plek in de tuin, achter de kas gepoot. Hij heeft het overleeft en is zelfs gegroeid alleen een beetje krom.  Het viel niet mee om hem uit de grond te krijgen maar het is gelukt, ben benieuwd of dit nog een jaar zal lukken.

Ik hou van rode glanzende kerstballen, maar ook van zilveren of gouden of alle kleuren. Ingetogen soberheid is niet bepaald mijn sterkste kant. Dit jaar zoek ik mijn mooiste rode ballen op uit de dozen.

O, en dan kom ik dat hert achter glas tegen, zo mooi, vorig jaar gekregen, die moet toch ook in de boom.

En vogeltjes die vind ik ook altijd zo leuk,  die mogen ook de boom wel in. Zo maak ik er vanzelf weer een allegaartje van.

Voor kerst gebruik(te) ik altijd zo veel mogelijk natuurlijke decoraties, hoofdzakelijk uit eigen tuin. Maar soms sla ik even door de andere kant op, fonkelend licht is op mijn pad verschenen in de vorm van een kerk met een koortje die kerstliederen zingen en een ijsdanspaartje zwierend op het ijsbaantje voor de kerk.........Ik keek er naar en was verkocht, ik kreeg het van Sinterklaas. Dit staat dus op een tafeltje in een hoek met op de achtergrond een Asparagusplant uit de kas en omringd met alweer Abies koreana.  's Avonds ontsteek ik de (disco)verlichting, het flikkert van wit, geel, roze, blauw, groen weer naar wit. De speeldoos-kerstliedjes kunnen we gelukkig uitzetten,  want na drie keer dezelfde riedeltjes wordt mijn man gillend gek.  Maar de schaatsertjes dansen echt, zo leuk.

Onderstaande kerstboom hangt voor het raam, maar voor de foto heb ik hem even tegen een witte muur gehangen.  Dit boompje is heel bijzonder want ik kreeg het nog voor mijn verjaardag van één van onze lieve vriendinnen, die erg goed in quilten en handwerken is. Het is gemaakt van groen en goudkleurige stof met glitters in het midden van elke driehoek.  Ook zijn er 20 lichtjes in verwerkt, elk lichtje vertegenwoordigt een persoon van onze groep die regelmatig bij elkaar komt. Ik hoop deze kerstboom tot in de lengte van jaren elke kerst voor het raam te kunnen hangen.

En Snarf slaapt rustig door!

IK WENS JULLIE ALLEN HEEL FIJNE KERSTDAGEN!