DE EERSTE ROZEN / FIRST ROSES

Langzaam maar zeker wordt het weer rozentijd, één van de eersten is hier de Rosa banksiae 'Lutea'.

Slowly but surely roses are starting to show their blooms, one of the first in our garden is Rosa banksiae 'Lutea'.


 In deze tijd van het jaar is er zoveel in de tuin en buiten de tuin om te laten zien en/of over te schrijven dat ik niet weet welk onderwerp te kiezen, met als gevolg dat ik uitstel.  Dagelijks blogjes plaatsen is ook geen optie, daarvoor is geen tijd er is nu zo veel extra te doen, zoals wieden, mesten, water geven, planten en verplanten, zaailingen en stekken uitpoten en kuipplanten uit de kas buiten een plaatsje geven, ja, dat alles bij elkaar heet kortom tuinieren.
Na lang twijfelen heb ik voor mijn eerste bloeiende rozen gekozen.

In this time of year there is so much to show and/or to write about the garden and also outside the garden that I do not know which subject to choose and where to start, resulting in postponement.  Daily blogging is not an option too, with so much additional gardening as weeding, mowing, fertilizing, watering, planting and transplanting of seedlings and cuttings, and putting sometimes heavy containerplants on their summer place, there is not enough time left. This all together is called gardening.
After much doubt I chose for my first flowering roses.

Aan de voet van deze rozen staan nog enkele dichtersnarcissen (Narcissus poeticus var. recurvus) te bloeien en kruipt de Clematis 'Guernsey Cream'  omhoog. Een min of meer per ongeluk geslaagde combinatie van vormen en kleuren.

At the foot of these roses are still some Narcissus poeticus var. recurvus flowering and Clematis 'Guernsey Cream' is crawling up. A more or less accidentally successful combination of shapes and colours. 

Ik ben heel blij dat deze roos het tot nu toe zo goed doet. Deze niet zo winterharde roos heeft jaren in de kas wolken van zachtgele bloemen getoond in het begin van april. Na ongeveer 10 jaar hield ze het echter voor gezien en stierf langzaam af.  Voor het zover was, nam ik voor de zekerheid stekken, die allen bewortelden en na een jaar gewoon buiten tegen het hek gezet werden. De eerste winter dat ze buiten stonden vroor het flink en een aantal overleefden het niet.  Maar de daarop volgende twee extra zachte winters hebben voor deze prachtige bloei gezorgd.

I'm very pleased Rosa banksiae 'Lutea'  is doing so well so far. This not so hardy rose was for years in the greenhouse flowering in April with her pale yellow flowers.  After about 10 years she gave up and died slowly.  Before that, I took cuttings which rooted all and after a year I put them all outside against the fence on the roadside. A number of them did not survive first winter outside by heavy frost. But next two very mild winters have caused this wonderfull bloom.

Dit is de binnenkant van het hek waar de nog jonge Acer pseudoplatanus 'Brilliantissimum' net in blad is gekomen.

This is the inside of the fence in the garden, where a young Acer pseudoplatanus 'Brilliantissimum'  just shows her foliage. 

En dit is de buitenkant, langs de weg, naast het hek begint ook de roos 'Étoile de Hollande' te bloeien.

And this is outside, along the road, next to the gate Rosa 'Étoile de Hollande' starts flowering.

- Étoile de Hollande -

Rosa 'Canary Bird' was echt de eerste, ze bloeit al sinds 3 weken.

Rosa 'Canary Bird' was the first one, she shows her blooms already 3 weeks.

-Rosa 'Roseraie de l'Haye'-

- Rosa Guinée -

De klimroos 'Guinée' is niet de gemakkelijkste, ze houdt wel van wat verwennerij en warmte.  Na twee mislukte pogingen is deze wel goed aangeslagen en heb ik kennelijk de juiste plaats voor haar gevonden want ze is bijzonder vroeg met haar bloei.  Jammer dat de echt diep donkerrode kleur op de foto's niet zo mooi uitkomt, zal het met regenachtig weer nog eens proberen.

The climbing rose 'Guinée' is not the easiest rose, she likes pampering and warmth.  After two failures this one grows very well and I think I've found the right spot because she is also very early with her flowers.  Unfortunately the pictures don't show the deep red colour, I'll try it again on a rainy day. 


Hartelijk dank allemaal voor de leuke opmerkingen op mijn vorige post over de 'Bluebells'.
Ik wens al mijn lezers en volgers een hele mooie week toe met wellicht veel tuinplezier!

Thank you very much for the nice comments on my previous post about Bluebells.
I wish all my readers and followers a wonderful week with possibly lots of garden pleasure!

BOSHYACINTEN - BLUEBELLS HERE, BLUEBELLS THERE, BLUEBELLS EVERYWHERE

Boshyacinten, een verwarrende zaak. 

Je hebt nl. Spaanse boshyacinten (Hyacinthoides hispanica) en wilde (bos)hyacinten (Hyacinthoides non-scripta). In het Engels worden deze wilde hyacinten 'bluebells' genoemd, klinkt dat niet veel melodieuzer dan boshyacint?  

De Spaanse boshyacinten worden vaak ten onrechte ook 'bluebells' genoemd, maar deze zijn net even anders.

Enkele opvallende verschillen:

De Hyacinthoides hispanica heeft lichtblauwe bloemen die aan alle kanten van de rechte steel staan. Deze Spaanse boshyacint heeft opvallend blauw stuifmeel en geurt niet.

De Hyacinthoides non-scripta heeft donkere bloemen hangend naar één kant, De bloemen lopen niet langzaam breder uit, maar zijn buisvormig. De wilde hyacint heeft wit stuifmeel en geurt. 

Zelf vind ik beiden mooi en zonder maar even na te denken, plantte ik in het verleden beide soorten aan. Dit resulteerde in kruisingen, die in Engeland weer Hyacinthoides x massartiana worden genoemd. 

Dit is niet zo vreemd want op Wikipedia las ik het volgende:

"De in Nederland voorkomende planten worden meestal opgevat als te zijn ontstaan door bastaardering van Hyacinthoides non-scripta en Hyacinthoides hispanica, waarvan beide waarschijnlijk niet (meer) in zuivere vorm voorkomen."

- de boshyacint in onze tuin -

'Bluebells', a confusing affair. 

There are Spanish bluebells (Hyacinthoides hispanica) and wild bluebells (Hyacinthoides non-scripta).  In the English language these wild hyacinths are called bluebells, does not that sound much more melodic than wild wood hyacinth?

The Spanish wood hyacinths are often erroneously called bluebells, but these are slightly different.

Some notable differences:

The Hyacinthoides hispanica has pale blue flowers produced on all sides of an upright stem. This Spanish bluebell has blue pollen and no fragrance.

The Hyacinthoides non-scripta has dark flowers nodding to one side. Flowers are more tubular. This bluebell has creamy white pollen and is fragrant.

I really do love them both and without thinking, I planted in the past both varieties. This resulted in hybrids, in England  known as Hyacinthoides x massartiana. 

This is not so strange for at Wikipedia I read the following:

"The plants occurring in The Netherlands are usually interpreted as resulting of hybridizing of Hyacinthoides non-scripta and Hyacinthoides hispanica, both of which occur probably not in pure form anymore."

Ondanks de wijde verspreiding in Europa en ook in de VS van de wilde boshyacint, bereikt het zijn grootste dichtheid op de Britse eilanden, waar "bluebell" bossen, gedomineerd door de Hyacinthoides non-scripta, in het voorjaar een vertrouwd gezicht zijn.
We bezochten de laatste vijf jaar Engeland telkens in mei en hebben heel wat "bluebell" foto's gemaakt, het is ook zo'n wonderschoon gezicht deze vaste planten, groeiende uit een bol, die zich als een blauw tapijt uitstrekken onder loofbomen en open plekken.

- Bluebells near Hovingham, Norh Yorkshire -

Despite the wide distribution of the wild bluebell in Europe and the USA, it reaches its greatest densities in the British Isles, where "bluebell woods", dominated by the Hyacinthoides non-scripta, are a familiar sight in spring.

The last five years we visited England in May and took many bluebell photos. These perennials growing from bulbs are so wonderfully sprawling as a blue carpet under deciduous trees and open spaces.

- A bluebell wood near Shaftesbury, Dorset -

De volgende foto's zijn allemaal in de bossen op de heuvels van Fownhope, Herefordshire gemaakt.
Hier verbleven we in 'Keeper's Cottage' aan een kant grenzende aan het bos en aan de andere kant met uitzicht op de Wye Valley.

This was in the woods on the hills near Fownhope, Herefordshire.  We stayed in 'Keeper's Cottage', with on side the woods and the other side view on the Wye Valley.

- Here together with wood anemones -

The Bluebells

We stood upon the grass beside the road,

At  wood's fence, to look among the trees.

In windless noon the burning May-time glowed.

Gray, in young green, the beeches stood at ease.

Light speckled in the wood as left it dim:

They lay a blue in which no ship could swim,

Within whose peace no water ever flowed.

Within that pool no shadow ever showed;

Tideless was all that mystery of blue.

Out of eternities man never knew

A living growth man never reaped nor sowed

Snatched in the dim its fitness from the hour

A miracle unspeakable of flower

That tears in the heart's anguish answered-to.

How paint it; how describe? None has the power.

It only had the power upon the soul

To consecrate the spirit and the hour,

To light to sudden rapture and console,

Its beauty called a truce: forgave: forgot

All the long horror of man's earthly lot,

A miracle unspeakable of flower

In a green May unutterably blue.

                                - John Masefield (1878-1967) -

Snarf gaat altijd mee en is nadrukkelijk aanwezig.

Snarf is always with us and is empathically present.

Hier zie je goed dat dit de echte wilde boshyacint (Hyacinthoides non-scripta) is.

The real wild bluebell native in England.

 Thuis afgelopen week, tijdens de slecht weer dagen,  in de kas bezig geweest, kuipplanten naar buiten, nog meer zaailingen oppotten, hanging baskets opvullen en alles een beetje sorteren en opruimen. Een merel vond het kennelijk buiten ook te stormachtig om een nest te maken, dus is er nu een nestje in de clematis in de kas. Gelukkig zit er een kier onder de deur waar ze net doorheen kunnen vliegen als deze dicht zit.  Vandaag liggen er twee eitjes in.
Gisteren heb ik het er een beetje gezellig gemaakt, plukte ik Spaanse boshyacinten en wat takken van de sneeuwbal, waarvan de bloemen nog groenig zijn en daarna dronken we er een lekker bakkie thee.

During bad weather days past week I have been busy in the greenhouse.  Potting more seedlings, puting container plants outside, filling hanging baskets and sorting and cleaning up.
A blackbird thought it to be too stormy to make a nest in the garden, so they made a little nest in the clematis in the greenhouse. Fortunately there is a gap below the door so that they can go in and out when the door is closed.  Today there are two little eggs in the nest.  
Yesterday I made it a bit cozy, picking Spanish bluebells and some branches of the snowball of which the flowers are still greenish. Afterwards we had a nice cup of tea. 

"Sacred watcher, wave thy bells!

  Fair hill flower and woodland child!

Dear to me in deep green dells -

Dearest on the mountains wild -"

                               -from To the Blue Bell Emily Brontë-

Deze leuke vogeltjes koffiepot vond ik in een kringloopwinkel voor 2 Euro.

This pretty coffeepot I found in a thriftshop for 2 Euros.

Ik wens jullie allen weer een mooie nieuwe week met wellicht veel tuinplezier!

I wish you all a lovely new week with hopefully a lot of outdoor fun!

FRIESLAND, LAND VAN KOEIEN - FRIESLAND, COW COUNTRY.

Na mijn stukje over het bezoek aan het Planetarium van Franeker en enkele stinzen tuinen, had ik het mooiste van Friesland nog even bewaard:  DE KOEIEN. 

Dit is Nederland op zijn mooist:  groene weiden,  Hollandse (Friese) luchten, water en wind.

After my short story about the visit to the Planetarium of Franeker and some 'stinzen' gardens, I kept the best for today : THE COWS.

This is Friesland at its best:  green pastures, Dutch skies, water and wind.

In Friesland ziet men over het algemeen kop-hals-romp boerderijen.  De naam voor dit type boerderij komt voort uit de vorm van de boerderij, die doet denken aan een liggende koe.

In Friesland there are mainly head-neck-torso farms.  The name comes from the shape of this type of farm, which is reminiscent of a lying cow.

Dit is de terp van Hogebeintum, met 8,80 m. boven NAP, de hoogste terp van Nederland. Terpen zijn kunstmatige heuvels, die werden opgeworpen om bij hoogwater een droge plek te hebben. Deze zg. vluchtheuvels veranderden vaak in woonheuvels, waarop soms complete dorpen werden gebouwd.
Terpen deden dienst tot de opkomst van de dijken, na 1800 zijn veel terpen geheel of gedeeltelijk afgegraven voor de vruchtbare grond.
De terp van Hogebeintum werd vanaf 600 vóór Christus al bewoond.  Het dorp waarin de terp staat, wordt reeds genoemd in de 9e eeuw.

Van deze kant vond ik de terp met bovenop de kerk het mooist, aan de andere kant staan de huizen. Zelfs midden op de dag straalt het landschap rust uit, de kerk als een baken en toevluchtsoord op de top, de schapen voldaan, vredig luierend in het gras op de helling.

.-.-.-.-.

This is the mound of Hogebeintum, with 8,80 m. above sealevel, the highest mound of our country. Mounds are artificial hills, raised to have a dry place at high water.  Sometimes complete villages were built on these so-called refuge islands.  Mounds were used until the rise of the dikes, after 1800 many mounds are totally or partly leveled for the fertile soil.
The mound of Hogebeintum was inhabited from 600 BC. The village of this mound, is already mentioned in the 9th century.

From this side, I thought the mound with the church on top was most pretty, there are houses on the other side.  Even at midday the landscape radiates tranquility, the church as a landmark and haven on top, sheep satisfied, peaceful loungng in the grass on the slope.

Onderweg komen we een bordje tegen richting Bartlehiem.  Aha, nu we hier toch zijn, willen we het befaamde bruggetje van de Elfstedentocht wel eens zien.  Tijdens de Elfstedentocht zien we op tv de schaatsers hier twee keer voorbij komen voordat ze aan de laatste zware kilometers naar Leeuwarden beginnen.

En route we come across a sign direction Bartlehiem,  Aha, now we are here, we want to see the famous bridge of the 'Eleven Cities tour'.   During this skating tour (only in winters with heavy frost) along 11 towns we follow the skaters on television, passing this bridge twice before they go to the last grueling kilometers to Leeuwarden.

Hoewel nog maar eind april, viel het toch op hoe weinig koeien er buiten liepen. Wel zagen we bij diverse boerderijen grote open stallen achter het bestaande bedrijf.
Hierover oordelen kan of wil ik niet, toch vind ik het erg jammer dat er steeds minder koeien in de wei lopen.
Grazen is een natuurlijk gedrag en goed voor de koeien.  Ook regen, zon, kuddegedrag en mesten horen bij de aard van deze dieren.  Ondanks de comfortabele nieuwe stallen voor de melkkoeien, kan het fout lopen wanneer de dieren´s zomers en ´s winters op stal blijven. Wanneer koeien niet meer naar buiten gaan, wordt er in de toekomst vee gefokt dat ook niet meer naar buiten kan, puur omdat ze het niet meer gewend zijn.  Dit is jammer voor het landschap, de weidevogels en de biodiversiteit, maar het is vooral spijtig voor de koeien die gebouwd zijn om te grazen. Hun ondertanden, ruwe lange tong en vier magen, maken koeien unieke grazers. Gedrag dat ze niet kunnen toepassen in de stal.

Although only late April, it was striking to see few cows in the meadows. However, we saw at several farms large new open stables next to the existing farm.

I will and cannot judge, but I am very sorry that fewer and fewer cows are seen in the pasture. 
For natural behavior and other advantages grazing is good for cows.  Also rain, sun, herding behavior and droppings are part of nature of these animals. Despite the comfortable new stables for milkcows, it can go wrong when the animals remain inside summer and winter. When they don´t go out anymore, in the future cattle will be breeded which cannot go out in the pastures anymore, purely because they are no longer accustomed to it.  This is unfortunate for the landscape, the meadowbirds and the biodiversity, but it is especially bad for the cows that are built to graze.  Cows are unique grazers by their lower teeth, long rough tongue and four stomachs. Behavior they can not practise in the stable.

Heel veel water en heel veel vogels  /  Lots of water and lots of birds

Hier zie je boerderij Vijverzathe te Jelsum die momenteel te koop staat.
De tijd gaat door, herinneringen blijven.

Dit was ooit de boerderij van Rigtje Boelstra en Jan Nannes Wassenaar, veefokker uit Jelsum. Het echtpaar was zeer succesvol in de veefokkerij en hun vee behoorde gedurende decenenia tot de absolute top van de Friese veefokkerij. Hun boerderij, Vijverzathe, werd door vele hooggeplaatsten uit binnen- en buitenland bezocht, met als hoogtepunt het bezoek van de Sjah van Perzië. Het echtpaar heeft veel gereisd en hun vee op haast alle continenten getoond en verkocht.
Ook mijn ouders hadden begin jaren zestig van de vorige eeuw nakomelingen van de beroemde fokstier Jelsumer Gerard Wouter.

This is Vijverzathe in Jelsum, a farm for sale.
Times go by, memories remain.

This was once the farm of Rigtje Boelstra and Jan Nannes Wassenaar, cattle breeder from Jelsum. The couple was very successful in cattle breeding and their cattle belonged for decades to the absolute top of the Frisian cattle breeding. Their farm, Vijverzathe, was visited by many visitors in high positions from home and abroad, highlighted by the visit of the Shah of Persia.
The couple travelled a lot and their cattle showed and sold on almost all continents.
In the early sixties of last century also my parents had descendants of the famous sire Jelsumer Gerard Wouter. 

Ik eindig dit keer met het koeiengedicht van Gerrit Achterberg (1905-1962), die de dichter met een koe vergeleek.

De dichter is een koe

Gras....en voorbij het grazen

lig ik bij mijn vier poten

mijn ogen te verbazen,

omdat ik nu weer evengrote

monden vol eet zonder te lopen,

terwijl ik straks nog liep te eten,

ik ben het zeker weer vergeten

wat voor een dier ik ben - de sloten

kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,

dan kijk ik naar mijn kop, en denk:

hoe komt die koe ondersteboven?

Het hek waartegen ik mij schuur

wordt oud en glad en vettig op den duur.

Voor kikkers en voor kinderen ben ik schuw

en zij voor mij: mijn tong is hen te ruw,

alleen de boer melkt mij zo zalig,

dat ik niet eenmaal denk: wat is hij toch inhalig.

's Nachts, in de mist, droom ik gans onbewust

dat ik een kalfje ben, dat bij de moeder rust.

I finish this time with a cow poem of the Dutch poet Gerrit Achterberg (1905-1962), he compares the poet to a cow, which swallows the grass of reality, chews the cud and eventually produces sweet lyrical milk.
It is translated by David Colmer, 2008.

The poet as a Cow

Grass.....and having grazed,

lying here on folded legs

with eyes amazed

that I don't need to take a step

yet find my mouth as full

as wehen I walked the field.

It must have slipped my mind again

what kind of animal I am.

Reflected in ditches when I drink,

I see my head and think:

why is that cow so upside down?

In time the gate I use to rub against

grows old and grey and greasy smooth.

I'm shy of frogs and children and they

of me: they find my tongue too rough.

The farmer's milking is such bliss,

I overlook his avarice.

Quite unaware, I dream in mist at night

that I'm a calf, resting by its mother's side.

.-.-.-.-.