EEN VICTORIAANS SERINGEN FEESTJE

Een van de seringen in de tuin op dit moment.

De seringen bloeien ook weer uitbundig.  Toen we hier 23 jaar geleden kwamen wonen, stonden er 2 lila bloeiende seringen in de tuin, namen hiervan heb ik niet.  Zelf plantte ik er ook nog een witte bij de "Madame Lemoine".   Jammer vind ik wel dat de heesters zelf na de bloei weinig sierwaarde hebben.  Het is dan weer wachten op de volgende explosie van geur en kleur in de maand mei van het volgende jaar.

Vandaag denk ik terug aan 8 mei 2010. Toen bloeiden de seringen ook en hadden we een vriendenfeestje bij ons thuis.  Om 20 mensen aan tafel te kunnen laten zitten in ons huis vereist wel wat creativiteit met het meubilair.  Bloemen op tafel tijdens een diner is altijd lastig maar voor mij toch een "must".  Van een lieve tuinvriendin heb ik jaren geleden een van de standaards gekregen, die ze op de tafels hadden staan toen haar dochter in Engeland trouwde.  Op plaatjes in boeken uit de Victoriaanse tijd zie je deze standaards altijd midden op tafel o.a. met gracieus overhangende varens. Heel handig tijdens de conversatie want je kijkt er onder door. Deze standaard heb ik toen opgemaakt met 3 verschillende seringen.

Hier staat het geval nog op de veranda, de donkere seringen komen uit buurman's tuin.

Op tafel

Het bloemwerk op de andere tafel heb ik op een wijde glazen schaal op voet gemaakt, hierin zijn verwerkt witte seringen, lelietjes-van-dalen, diverse Scilla's, uiteraard alles uit eigen tuin.

Hier nog op de veranda buiten.

Op tafel, je ziet hier moet je omheen kijken.

Na het feest stond dit stuk in de lichte serre heel mooi.

Ik kijk nog steeds met plezier terug op dit feestje met als verrassing dat na de "High Tea" en de daaropvolgende "vossenjacht",  de gasten zich 's avonds in stijl omkleedde. Ik wist niet wat ik zag, dames met hoeden en lange japonnen, heren allen in het zwart met rode strikjes i.p.v. stropdas.
We waren voor één dag echt terug naar de Victoriaanse tijd.

ROSA XANTHINA "CANARY BIRD"

Dit is weer een roos met herinneringen.
Twee jaar geleden waren wij op vakantie in Fownhope. Dit dorpje ligt in The Wye Valley in Herefordshire, Engeland.  We bezochten daar o.a. ook tuinen waaronder Shipley Gardens in Holme Lacy.
Bij de ingang van deze tuin stond een onwaarschijnlijk mooie gele roos te bloeien van wel meer dan 2 meter hoog.  Hoewel geel niet echt mijn favoriete rozen kleur is, dacht ik toch die wil ik hebben, maar waar plaats ik hem.  Aan de eigenaar naar de naam gevraagd : Rosa xanthina "Canary Bird".
Deze roos bloeit vroeg met enkelvoudige kanariegele bloemen met een doorsnee van ongeveer 5 cm. en ze geurt licht. Uitgebloeid blijft de struik decoratief met mooi overhangende takken met varenachtig blad.
De roos is eigenlijk het meest geschikt als solitair want ze wordt hoog en breed.  Snoeien verdraagt ze slecht.

"Canary Bird"- Shipley Gardens

Thuis gekomen, deed ik onmiddellijk een rondje tuin met in mijn achterhoofd de roos "Canary Bird".
Wat ik eigenlijk wel wist, was dat ik er geen plaats voor had. Vorig jaar kwam hier echter verandering in, een oude kas werd afgebroken, een nieuwe garage gebouwd.  En zo ontstond er weer wat extra ruimte voor mij.  Ik bestelde de roos bij Belle Epoque in Aalsmeer en in november heb ik haar geplant.  Ze is de eerste winter goed doorgekomen, het struikje is nog piepklein, nauwelijks 25 cm. hoog en toch zitten er al een paar bloemen in.

In mijn tuin.

MEERKOET PERIKELEN

In de vaart voor ons huis huizen nog al wat dieren.  Meerkoeten zijn algemeen, dus die zitten hier ook genoeg.
Een paar jaar lang broedden aan de overkant een stelletje van deze vogels langs de beschoeiing onder de betonnen rand van de weg. Zij hadden daar altijd een nest op een koker die onder de weg doorloopt. Vanuit het raam boven had ik daar mooi zicht op.  De overburen hadden er last van omdat de koker steeds verstopt raakte en haalden op een gegeven moment het nest weg. Gelukkig hebben ze nu hun nest aan onze tuinkant gemaakt, tussen een pluk wilde zuring en lissen.

Zaterdag 14 april liep ik op het grindpad langs de vaart en keek zo op het nest met 6 eieren er in. Even m'n fototoestel gehaald en een foto gemaakt, toen kwam het stel er snel aangezwommen en ma (of pa) kroop op het nest.

Ze was nog niet klaar met eieren leggen, want 's maandags lagen er
8 eieren in.

Zondag 6 mei waren de eerste eieren uitgekomen, hoewel het dichtbij de kant was, kon ik het maar moeilijk zien want de planten erom heen waren ook gegroeid, gelukkig maar, dat beschermt een beetje tegen

allerlei rovers.  Ze zijn wel schattig.                                                                                                                        

Maandag zie ik er voor het eerst twee in het water, waarvan één een durfal is die gelijk met pa (of ma) naar de overkant zwemt.

  

Het is heel gevaarlijk, de reiger zit al een week telkens op de vlonder voor het huis te gluren, ik jaag hem steeds weg als ik hem zie.  Ook zag ik eens een flinke snoek aan de kant half onder de waterleliebladeren liggen.  En..........dinsdagmorgen zwommen er 3 kleintjes midden in de vaart en daar kwam een aalscholver die een duik naar beneden nam, papa meerkoet vloog hem aan in z'n vlucht en de kinderen waren weer gered.

Ik heb er tot nu toe slechts twee kunnen fotograferen maar volgens mij zijn ze er allemaal nog, ze blijven nog in en om het nest. Een ouder zit op het nest en de ander zorgt voor voer.