DE EERSTE ROZEN (in mijn kas)

De roos is de meest geliefde bloem aller tijden.
Een boeketje rozen wordt het meest verkocht en geschonken.
En een rozentuin is weergaloos mooi.
Echter.........rozentuinen zijn vrij schaars en waarom?
Een voorbeeld:  iemand vraagt mij om een tuinontwerp, ik werk het vragenlijstje af met tuinwensen en bij de vraag of men rozen wil, wordt vaak ontwijkend geantwoord.  Vrijwel iedereen houdt van rozen, maar in de tuin liever niet, want men is bang van luizen, schimmels enz. En deze moeten dan weer worden bestreden met vaak omstreden middelen, denkt men. Dan moeten ze ook nog elk jaar gesnoeid en rijkelijk bemest worden, klimrozen moeten opgebonden worden, al met al voor veel mensen te veel prikkelige rompslomp.
Jammer, jammer, jammer!
Het klinkt wellicht sterk overdreven, belachelijk en min of meer roosgestoord,  maar wat is mijn tuin zonder rozen?
Wie ben ik zonder rozen in mijn tuin?
Mijn tuin is voor mij een waar rozenparadijs. In de vroege zomer wanneer ze beginnen te bloeien, loop ik elke ochtend rond om te zien of er weer nieuwe bloemen uitgekomen zijn.  Vooral wanneer het vochtig, stil weer is, is het een streling voor de zintuigen.

Elk jaar omstreeks 9 april bloeit mijn eerste roos : de Rosa banksiae 'Lutea'.  Weliswaar in de kas, want deze roos is helaas niet winterhard.  Ik maakte voor het eerst kennis met deze roos in Englefield Garden in Engeland in 1996 op tuinreis met onze tuinclub. Hij stond daar tegen een warme tuinmuur in bloei.... en ik was verkocht. Ik ging in Nederland op zoek en jawel bij Belle Epoque in Aalsmeer kon ik hem bestellen.  Deze roos heb ik dus inmiddels 15 jaar in de kas staan en hij doet het geweldig.  In Engeland buiten bloeit hij vanaf half mei en hier in de kas dus een maand eerder.

Rosa banksiae 'Lutea' op Kiftsgate Court, rechtsboven tegen de muur  (mei 2010)

 De Rosa banksiae 'Lutea' heeft schattige zachtgele dubbele kleine bloemetjes en ook het blad is fijn.  Handig is ook dat ze nauwelijks stekels heeft.  Ze staat om de hoek van de deur in de kas en elk jaar worden we weer verrast met een waterval van gele roosjes, waarvan we zeker een maand kunnen genieten.  Ook nu we al enige jaren de kas niet meer verwarmen blijft het goed gaan. Hierdoor ben ik overmoedig geworden en 3 jaar geleden maakte ik een groot aantal stekken, dat gaat heel gemakkelijk door takken van 30 cm diep in hoge potten te planten.  Na een maand of 8 plantte ik de rozen langs een heel lang hek buiten en zag al een hele gele rozenmuur voor me.  Het ging goed tot afgelopen februari.  Ze zijn werkelijk allemaal bevroren.
Gelukkig hebben we moeder roos in de kas nog die er weer prachtig bij staat.

Vandaag heb ik er wat takjes afgeplukt en binnen gezet.

Ze staan mooi bij de 4 Anna groene glazen

die ik gisteren, 2e Paasdag, in Dwingeloo op de

rommelmarkt vond.

PRIMULA AURICULA

Een productieve week achter de rug. Na alle snoei-, knip-, zaai- en wiedwerk van de afgelopen weken, kon ik eindelijk mijn gras gaan fatsoeneren.  Eerst glad gemaaid, daarna alle dooie rommel er uit geharkt, geverticuleerd en bemest.  Woensdagavond ging het even lekker regenen. Alleen de door Snarf zwart gelopen renbaan moet nog opnieuw ingezaaid worden.  Verder in de kas heel veel lathyrussen uitgepoot en ook  de kerstomatenplantjes.

Deze week staat bij mij in het teken van de Primula auricula, oftewel de aurikel.
Een plantje wat je in Nederland weinig tegenkomt. Menigeen zal het ook een wat ouderwets en tuttig plantje vinden.  De aurikel is dan ook een heel oud primulaatje welke oorspronkelijk afkomstig is uit de Tiroler kalk-alpen en reeds in de 16de eeuw door Clusius werd beschreven.
In de 19de eeuw werd het kweken van aurikels een rage.  Vooral in Victoriaans Engeland was het mode om zo veel mogelijk verschillende cultivars te kweken met verschillende kleuren en vormen.  Hoewel ze uitstekend winterhard zijn stonden ze in potten onder glas of in de kas.  Als ze dan in het voorjaar tot bloei kwamen, werden ze van de kas naar een speciaal auricula theatertje verplaatst.  Een kastje met een aantal planken boven elkaar.  De achterwand werd zwart geverfd of een andere neutrale kleur zodat de bloemen goed uitkwamen. De zijkant was soms van spiegelglas om een nog mooier effect te krijgen.
In Engeland bestaat er sinds 1872 een Nationale Primula en Auricula vereniging en worden er in het voorjaar
nog steeds shows gehouden. Er zijn werkelijk prachtige kleurtjes bij en vooral de bepoederde vormen zijn erg geliefd.
Jammer dat je ze hier zo weinig ziet, het is echt een liefhebbersplantje.  Al weer heel veel jaren geleden kocht ik ergens een plantje en zette het gewoon in de tuin.  Toen het in april ging bloeien en de bloem van dichtbij bekeek, kwam ik er achter dat deze heerlijk geurde. Daarna heb ik er het een en ander over gelezen en de plant opgepot en telkens als ik op een beurs of bij een vaste plantenkweker zo'n aurikeltje tegenkwam met een andere kleur heb ik het gekocht.  Het zijn er helaas maar enkele, je ziet ze hier nauwelijks, zeker niet die prachtige bepoederde bloemetjes zoals er in Engeland nog veel zijn. Er is duidelijk geen markt voor.
Mijn verzameling ziet er toch best aardig uit doordat ik ze vermeerder door ze elke paar jaar te scheuren.

VROLIJK PASEN

VIOOLTJESTAART

 Zondag kregen we visite en voor deze gelegenheid haalde ik mijn mooie viooltjesservies uit de kast, Rosenthal Maria Stiefmuetterchen, en maakte er een viooltjestaart bij, helemaal in het teken van de lente.

Voordat de gasten kwamen maakte ik nog snel enkele foto's.

Zoals je ziet had ik de vorkjes wel eens mogen poetsen.

Het recept voor kwarktaart met viooltjes :

1/2 liter Sauterne of een andere zoete dessertwijn

1 pakje witte gelatine

1 kwarktaart van 22-25 cm doorsnee, gekocht of zelfgemaakt

vers geplukte viooltjes, gewassen en droog gedept

Doe de wijn en de gelatine in een steelpan en laat het mengsel staan tot de gelatine is opgelost (5-10 min.). Zet de pan op een laag vuurtje en roer tot de gelatine doorzichtig en gesmolten is. Laat het mengsel in de koelkast afkoelen tot het stroperig is.

Smeer de taart in met een laagje van het mengsel en zet haar in de koekast tot de gelatine stijf is. Leg de viooltjes op de taart en druk ze zacht vast in de gelatine. Smeer er nog een laagje van het mengsel overheen en laat ook dit opstijven in de koelkast. Herhaal de procedure tot de bloemen bedekt zijn.  Bewaar de taart tot u haar serveert in de koelkast.