DE TUIN BEGIN DECEMBER - THE GARDEN IN THE BEGINNING OF DECEMBER.

Mijn einde van de maand tuinpost is dit keer een begin van de maand post geworden. De laatste dagen van november was het buiten te slecht weer om foto's te maken.  Wat een storm en regen kregen we over ons heen. Vandaag en gisteren gelukkig iets beter, nog steeds regenachtig en grijs maar normaal voor de tijd van het jaar. Bovenstaande foto vanaf de veranda trap genomen, zoals je ziet staan de Oleanders nog buiten, zolang het niet vriest blijven ze daar lekker staan.
Ondanks wind en regen zijn er nog enkele rozen te vinden die er nog redelijk uit zien, dat zijn de supersterke,  zoals hieronder de roos 'Leonardo da Vinci'. Deze gaat onverstoorbaar door van vroege zomer tot late herfst, helaas geen geur.

My end of the month gardenpost is this time a beginning of the month post. The last days of November were too bad to make photos outside. We got rain and storm over us. Today and yesterday fortunately a little better, but still rainy and gray but normal for the time of year. First photo I took from the stairs of the verandah, as you can see the Oleanders are still outside and as long as we have no severe frost they stay there. 
Despite wind and rain there are some reasonable looking roses, these are the super strong ones, like Rosa 'Leonardo da Vinci', who always shows some flowers from early summer to late autumn. As most of the Meilland roses they unfortunately have no fragrance. 

Links van het pad staat Flora met een achtergrond van klimop en in de zomer de roos 'Guirlande d'Amour'. Aan de rechterkant kijk je tussen de buxus piramiden door naar het grasveld. Ik ben blij dat er flink wat groenblijvers in de tuin staan zodat de wintertuin niet een en al treurnis is. Zoals je ziet hebben de merels nog lang niet alle hulstbessen opgesnoept, wellicht blijven er genoeg over voor mijn kerstdecoraties.

On the left of the path is Flora with a background of ivy and in summer the rose 'Guirlande d 'Amour'. On the right side you look through the pyramids of boxwood to the lawn. I'm glad there are rather a lot of evergreens in the garden so that the wintergarden is not one and all sadness. As you can see the blackbirds have not yet picked all holly berries, perhaps there are enough left for my Christmas decorations the coming weeks.

Somber weer, sombere foto's. De Larix heeft bijna al haar naalden verloren, een aantal rozen zitten echter nog aardig in het blad en de roos 'Peaudouce', heeft nog een mooie knop.

Gloomy weather, gloomy pictures. The Larix has almost lost all needles, some roses however, still have their leaves and the rose 'Peaudouce', even shows a nice bud.

Er waren nog enkele mooie late Delphinium bloemen, het weer maakte er abrupt een einde aan.

There were still some beautiful late Delphinium flowers, the weather made an abrupt end to this.

Onder de Ginkgo een dikke laag blad waartussen de varens mooi uitkomen.

A thick layer of Ginkgo leaves, among which these green ferns show nicely.

Mijn vriend houdt me altijd in de gaten  -  My friend always keeps an eye on me.

En hier warempel nog een prachtig gave roos 'Winchester Cathedral'.

And sure enough there is still a beautiful neat rose of 'Winchester Cathedral'.

Tussen de vele verdorde hortensia's zitten nog prachtige exemplaren.

Among th many withered Hydrangeas are still beautiful specimens.

Viburnum tinus is de heester van de maand met knoppen, bloemen en bessen.

Viburnum tinus is the shrub of the month, with buds, flowers and berries.

Toverhazelaar 'Jelena' is mooi maar bloeit te vroeg.

Witch hazel 'Jelena'  is pretty but too early blooming.

Een rare gewaarwording, de 'Glamis Castle' rozen staan bij de toverhazelaars en bloeien tegelijkertijd.

A strange sensation, roses and wicth hazels flowering at the same time. This is Rosa 'Glamis Castle' next to the witch hazel.

Een kijkje in de kas waar een van de aurikels al een bloemetje laat zien.

A look into the greenhouse where one of the Primula auriculas shows a flower.

Waar bric-à-brac en manden aan de spanten hangen.

Where bric-à-brac and baskets are hanging on the beams.

Langs de vaart staan nog veel hortenia's mooi te wezen.

Along the canal are still many pretty looking Hydrangeas.

Oké Snarf, ik kom er aan, we hebben ons rondje weer gedaan en gaan naar binnen.

Okay Snarf, I'm coming, we have done our round again and go inside.

Binnen heb ik de hoge etagère met hortensia's staan, die binnenkort plaats zal moeten maken voor de kerstboom.  Dan zet ik hem weer terug in de kas waar ik hem een maand geleden vol heb gestopt met mooie hortensia's uit de tuin.

Inside I have the high whatnot with Hydrangeas, next week it's going back to the greenhouse to make room for Christmas decorations.

Help, ik ontdekte een groene stinkwants.

Help, I discovered a green stinkbug.

 

ITALIAANSE VILLA'S EN PLATTELAND - ITALIAN VILLAS AND COUNTRYLIFE (2)

VILLA ADRIANA

Van Villa d´Este naar Villa Adriana is slechts een klein stukje rijden met de auto. 

Villa Adriana is iets heel anders, dit zijn de overblijfselen van, zeg maar een complete stad. Doordat dit complex hoofdzakelijk uit ruïnes bestaat, hangt er een bijzondere indrukwekkende sfeer. Gelukkig liet het weer zich nu van de goede kant zien. We lopen hier heel wat af want het terrein is mega groot.  De cyclaampjes die in hoekjes bij oude muren in bloei staan, geven wat kleur aan het geheel. 

From Villa d´Este to Villa Hadriana is only a short ride. Villa Hadriana is quite different, these are the remains of almost an entire city. as this complex consists mainly of ruins, there is a special atmosphere and is quite impressive. Fortunately the weather showed from her good side and we walked quite a bit because the terrain is mega-sized.  Cyclamen flowering in corners near old walls gave colour to the whole.

Villa Adriana werd gebouwd vanaf 117 na Chr. als buitenverblijf van keizer Hadrianus. Het is de belangrijkste en meest gecompliceerde residentie uit de Romeinse oudheid op een terrein van bijna 120 ha. Keizer Hadrianus liet het volbouwen met de fraaiste gebouwen die hij op zijn reizen was tegengekomen. Het omvatte een keizerlijk paleis, badhuizen, bibliotheken, een zeetheater, tempels en uitgestrekte tuinen boordevol kunstwerken. Als we de verhalen mogen geloven was zijn meest geliefde plek de Romeinse Canopus, een marmeren vijver, omringd door zuilen en beelden.

Villa Adriana was built from 117 AD as residence of Emperor Hadrian.  It is the most important and most complicated residence from ancient Rome on an terrain of almost 120 ha. They built here for Emperor Hadrian the grandest buildings he had seen on his travels. It included an imperial palace, bath houses, libraries, a sea theater, temples and extensive gardens full of art. If we can believe the stories his favorite place was the Roman Canopus, a marble pond surrounded by columns and statues.

Het is aannemelijk dat de keizers die Hadrianus opvolgden naar Tivoli bleven komen. Er zijn in elk geval bustes gevonden van Antonius Pius, Marcus Aurelius, Septimius Severus en Caracalla. Eind zesde eeuw raakte de Villa in vergetelheid en verviel tot een ruïneveld. In de Middeleeuwen kwamen er nog wel kunstenaars die er schetsen maakten en later identificeerde Flavio Biondo de ruïnes in 1461, als eerste sinds de oudheid, als de residentie van keizer Hadrianus, beschreven in de Historia Augusta.

It is likely that the emperors who succeeded Hadrian kept coming to Tivoli.  In any case they found busts of Antonius Pius, Marcus Aurelius, Septimius Severus and Caracalla. At the end of the sixth century the Villa was forgotten and fell into ruin field. In the Middle Ages there were still artists drawing sketches and lateron  in 1461 Flavio Biondo identified the ruins as the residence of Emperor Hadrian as the first one since ancient times, described in the Historia Augusta.

Vanaf de zestiende eeuw begonnen talloze opgravingen, eerst door architect Pirro Ligorio die bezig was met Villa d´Este en wel wat marmer van Villa Adriana kon gebruiken. Ook Renaissance architecten als Raphael en Borromini waren enthousiast en vooral beelden en mozaïeken waren erg gewild door grote verzamelaars van antiek. Tot in de 19de eeuw werd er systematisch geplunderd.

From the 16th century numerous excavations started, first by architect Pirro Ligorio who was working on Villa d'Este, he could use some marble from Villa Hadriana.  Also Renaissance architects like Raphael and Borromini were enthusiastic and especially statues and mosaics were very popular by major collectors of antiques. Until in the 19th century there was plundered systematically.

In 1870 tenslotte kwam het terrein in handen van de Italiaanse staat, die opgravingen liet uitvoeren waarbij men de totale oppervlakte van het complex blootlegde. Er is nu ook geïnvesteerd in een betere bescherming van het terrein, men mag niet meer overal lopen. Toch blijven er nog genoeg raadsels over want archeologen zijn er tot dusver niet in geslaagd de functie van vele bouwwerken van de Villa vast te stellen. Er zijn heel veel verhalen maar als je er rondloopt, wordt er nog veel meer aan de verbeelding overgelaten.

Finally, in 1870 the terrain was taken over by the Italian State, which had carried out excavations whereby they exposed the total area of the complex. Now there is also invested in a better protection of the terrain, one is not allowed to walk anywhere. Nevertheless, there are still plenty of mysteries because archaeologists have not succeeded so far to identify the function of the many buildings of the Villa. There are many stories but when you walk around there is much more left to your imagination.

- waiting for cat to come out -

Het is inmiddels laat in de middag en tijd om weer op Rosa dei Venti (ons logeeradres) aan te gaan. Het wordt al vroeg donker in november, toch nemen we een touristische route. Aanvankelijk gaat dat prima, we rijden door een heuvellandschap met prachtige luchten en mooi avondlicht, maar dat is dus de stilte voor de storm. Weldra zien we de eerste lichtflitsen boven de heuvels en ja, donderslagen volgen. Na een tijdje barst de bui goed los, stortregen, donker, geknetter en gedonder, en tja... we rijden natuurlijk verkeerd. Na een vermoeiende rit van 3 uur (!) komen we over een pad vol bulten en gaten bij de schapenboerderij in Mazzano Romano aan, waar onze gastvrouw nog wat extra blokken hout op het vuur gooit, lekker warm.

In the meantime it is late in the afternoon and time to go back to Rosa dei Venti (our guesthouse).
It's getting dark early in November, yet we take a scenic route. Initially this is going fine, we drive through countryside with beautiful skies and beautiful evening lights, but that's the silence before the storm. Soon we see the first flashes of light above the hills and yes, thunder is following. After a while the storm is cracking apart, torrential rain, darkness, crackling and thunder, and yes...of course we take the wrong road.  After a tiring drive of 3 hours(!) we arrive on a path full of bumps and holes at the sheepfarm in Mazzano Romano, where our hostess throws some extra logs on the fire, nice and warm.

Als we de volgende morgen uit het raam kijken, zien we dit vredige tafereel.

The other morning we see this peaceful scene from our room.

De schapen met jonge lammeren blijven bij de boerderij.

Sheep with young lambs stay near the farm.

Deze gaan 's morgens de weilanden in bewaakt door 3 Italiaanse herdershonden, genaamd Maremma's en komen 's avonds weer terug naar huis.

These are all going out to the lands in the morning, guarded by 3 Italian Maremma dogs and come back home in the evening.


Bedankt voor jullie leuke commentaar op mijn vorige posten en hierbij wens ik al mijn volgers en stille volgers een heel fijn weekend!

Janneke

ZONDAGMIDDAG......... - SUNDAY AFTERNOON........

Zondagmiddag, een waterig zonnetje schijnt tussen de wolken door. F. vraagt of ik mee ga wandelen met Snarf. Ja hoor, ik ga mee en ik pak gelijk de camera. 's Morgens laat ik die meestal thuis omdat Snarf dan al mijn aandacht opeist. Achter de kassen aangekomen, wijst F. naar links waar donkere luchten opdoemen in fel contrast met het helverlichte gras. Dan kijken we achter ons, dat ziet er onheilspellend uit met die door de wind voortrazende regensluiers.  Waar wij lopen regent het echter nog niet. 

Sunday afternoon, a watery sun is shining through the clouds. F. asks if I go with him walking with Snarf.  Yes, I like to go and grab my camera.  In the mornings I mostly leave it at home because Snarf demands all my attention. Arrived behind the glasshouses, F. points to the left where dark skies are looming in sharp contrast to the brightly lit grass. Then we look behind us and see ominous rain veils raging by the wind. However, it is not yet raining where we are walking.

Snarf rent vrolijk voor ons uit in het zonlicht wat van rechts komt.

Snarf runs cheerfully ahead in the sunlight coming from the right.

Dan zien we voorzichtig boven de kassen de regenboog achter de sluiers tevoorschijn komen.

Then the rainbow is carefully appearing from behind the veils over the glasshouses 

Een koude wind steekt op en de regen striemt in ons gezicht bij een temperatuur van slechts 3 gr.C.
Ongelofelijk wat kan het weer snel omslaan, vorige week was het nog zacht met 14 gr.C.

A cold wind picks up and the rain lashes our faces at a temperature of only 3 degr.C.
It's hard to believe weather can change so quickly, last week November was still mild at 14 degr.C.

De regenboog wordt steeds beter zichtbaar, maar F. moet dan wel de camera vanonder zijn jas vandaan halen om foto's te maken.

The rainbow is becoming more visible, F. has put the camera beneath his coat against the rain.

 Two rainbows........

Dan is de bui voorbij en wij zijn drijfnat. We keren terug, maar wij hebben één iemand bij ons die altijd weer en wind vrolijk trotseert, dat is onze goeie ouwe Snarf.

Then the rain is over and we are soaking wet. We return, but we have one with us who always cheerfully defies all weathers, that's our good old Snarf.

"Kom op mensen, gooi nog eens een balletje we kunnen nog lang genoeg binnen zitten voordat ik ga slapen."

"Come on folks, throw that ball again, we can sit inside long enough before I go to sleep."

En achter de wolken is het blauw en schijnt de zon.

And the sun is shining behind the clouds in the blue sky.

Thuisgekomen, drogen kleren aantrekken, F. stookt de houtkachel nog eens extra op en ik zet een lekkere kop thee en.......al deze chrysanthen komen nog uit eigen tuin.

Home again, first we have to put on dry clothes, F. puts more wood on the stove and I make us a nice cup of tea and.......all these chrysanthemums are still from own garden.