"COLOURBREAK"

De chocoladebruine trosroos "Brown Velvet" bloeit eindelijk.  Ik heb deze bijzondere roos al jaren in mijn tuin, maar afgelopen winter heeft ze het wel even moeilijk gehad.  Het is een prima, ziektebestendige roos met kameleonachtige eigenschappen. Bij koel en donker weer heeft ze een fantastische roestbruine kleur, maar zodra het warmer en zonniger wordt, veranderen de bloemen in een helderder diep oranje kleur.

Deze roos is heel speciaal voor ons als ze bloeit, dan komen de herinneringen weer boven. Het is een roos met een verhaal.  15 jaar geleden bezochten we Nieuw Zeeland. We waren in Queenstown en maakten tegen de avond een boottocht over het Wakatipu lake naar Walter Peak Station, een schapenfarm waar we ook zouden dineren.  Het begon al te schemeren toen we afmeerden en daar zag ik in de tuin van het huis toch een rozen.......langs het pad was het prachtige gazon afgebiesd met een bruinrood fluwelen lint, zoiets had ik nog nooit eerder gezien.  Later tijdens het diner heb ik gevraagd naar de naam van deze fluweeltjes, men kon het niet direct zeggen maar er zou navraag naar gedaan worden.  Na enkele ogenblikken werd er een wijnglas aan onze tafel geserveerd met hierin de roos en de naam ervan :  `COLOURBREAK´.

Later thuis ben ik gaan zoeken in mijn collectie rozenboeken, en ja hoor, na lang zoeken vond ik haar want de naam `Colourbreak`kwam in de meeste boeken niet voor.  Het is namelijk het Nieuw Zeelandse synoniem voor de chiquere naam `Brown Velvet`.  De roos `Brown Velvet`is in 1982 gekweekt door Sam McGredy, die bekend staat om het kweken van rozen met spectaculaire kleuren.  Het volgende voorjaar kwam ik `Brown Velvet` tegen in een catalogus van een Noord-Brabantse rozenkweker en ben toen onmiddellijk in de auto gestapt om er enkele te gaan kopen. Ze staan dus nu al jaren in de tuin en doen het het ene jaar beter dan het andere, maar ze verdwijnen niet. Ze combineren bijzonder mooi met Alchemilla mollis, Euphorbia dulcis ´Chameleon´ en later Crocosmia´s en siergrassen. 

Op de foto´s is dus duidelijk te zien dat het weer somber en regenachtig is, want de roestbruine kleur komt goed uit.

Bovenstaande foto van de roos `Colourbreak` maakte ik 15 jaar geleden ´s avonds in de tuin van Walter Peak Station langs het Wakatipu meer in Queenstown.
De dia´s van Nieuw Zeeland hebben we vorig jaar overgezet naar de computer en nu ik toch naar een oude foto van `Colourbreak` aan het zoeken was, kwam ik nog een paar favoriete plaatjes van mij tegen. De kwaliteit ervan is echter wat minder dan heden ten dage.

Slaapmutsjes in het Central Otago gebied

Schapen, ik krijg er nooit genoeg van.

Veranda´s versierd met rozen

Dit soort taferelen vind ik prachtig - Koeien verplaatsen met paard en honden in de buurt van Haast.

Heel veel Lupinen onderweg naar Twizel.

Door de regenwouden onderweg naar Milford Sound.  Hier valt 6 meter regen per jaar!

De bomen, hoofdzakelijk Notofagussen,  zijn prachtig bemost.

Ik eindig voor vandaag met een standbeeld wat bij Lake Tekapo staat, opgericht ter ere van de border collie, de werkhond van Nieuw Zeeland.

DE BLOEIENDE CATALPA

Onze Catalpa bignonioides bloeit uitbundig.  De boom staat inmiddels al weer 23 jaar aan de rand van de tuin en is uitgegroeid tot een flink exemplaar.

De Catalpa wordt in het Nederlands trompetboom genoemd en is een tijd in de mode geweest als gekweekte bolvorm, geschikt voor kleine tuinen.  Als je de trompetboom gewoon zijn gang laat gaan, kan hij gemakkelijk 15 meter hoog worden en de kroon wel 10 meter breed.  Het is een gezonde bladverliezende boom, bijzonder goed tegen stedelijke verontreiniging bestand en volledig winterhard.  De bladontwikkeling komt vrij laat in het voorjaar op gang.  Wij hebben wel eens bezoekers gehad die vroegen of die boom dood was, want alle bomen waren groen en de Catalpa was nog geheel kaal. De bladeren zijn zeer groot en geven de boom een tropisch aanzien. Doordat de bladeren zo groot zijn, is de boom wel windgevoelig, maar tot nu toe heeft onze boom al menig storm(pje) goed doorstaan. De Catalpa bignonioides is afkomstig uit het oosten van Noord-Amerika en groeit het beste in warme zomers met veel zon, oudere bomen gaan dan, zoals bij ons,  in juli en augustus overvloedig bloeien met prachtige trossen grote klok- of trompetvormige bloemen, die aan de binnenzijde iets gestreept of gevlekt zijn. Na de bloei volgen lange, hangende peulen die vaak nog na het vallen van het blad aan de boom blijven zitten.

Ik heb een boekje met gedichten van Guido Gezelle, waarin een gedicht over de "Bignonia Catalpa" staat.
Het is geschreven op 19/8/1897 en bestaat uit 6 coupletten, waarvan ik het derde citeer:

"De wind is opgestaan; hij schudt de blâren

dat het perels overal aan 't leken gaat;

in 't groen catalpaloof hij, heengevaren,

de schaduwe en de takken openslaat

daaronder ik nu zitte en asemhale,

nu zuchte, in de al te heete zonnestrale."

GEEL, ORANJE EN ROOD IN DE TUIN

Cephalaria gigantea

Een prachtige vaste plant met zonnetjes die op wel 2 tot 3 m. hoge stelen naar de zon reiken.

.

Na de hondenwandeling 's morgens doen we altijd eerst een rondje tuin voordat we naar binnen gaan.  Snarf loopt altijd vooruit want hij weet dat ik eerst naar de kas ga.  Gisterochtend gingen we om 6.30 uur al weg dus waren we ook weer vroeg terug.  Ik had vanuit de serre al gezien dat er bloeiende haagwinde, oftewel pispotjes, boven op een Rhododendron en zelfs in de Metasequoia groeide, ja zelfs woekerde.  Ik baande me voorzichtig een weg tussen de hoge planten door naar het gehate onkruid en ging aan de slag.

Nu het hoogzomer is met voldoende regenval en de temperaturen afgelopen week omhoog zijn gegaan, groeit alles als een tierelier. Een beetje wilde tuin heeft wel mijn voorkeur, maar ik moet de boel wel onder controle zien te houden.  Dan valt mijn oog ook nog op een paar hoge dode takken van de roos moyesii 'Geranium' (wat helaas voor de tweede maal een verkeerde is, niet rood maar roze), ook deze met de takkenschaar verwijderd en kort geknipt.  Inmiddels zijn we een uur verder en ben ik kletsnat van de heesters en planten.  Na Snarf zijn ontbijt gegeven te hebben en ik droge kleren aan mijn lijf, zet ik de computer aan en bekijk mijn mail.
Hierbij wil ik IEDEREEN BEDANKEN die op de stukjes over mijn tuin gereageerd hebben.  Het geeft zoveel energie om er mee door te gaan (met mijn tuin en met het bloggen), maar het is soms, zoals gisteren, ook komisch, als je dan met armen onder de schrammen en kletsnat binnenkomt en o.a. leest: "iedere dag een vakantiegevoel", "een paradijs" en "een hemel op aarde".  Het moet echter wel gezegd worden, ik hou van vuile handen en bezig zijn in de tuin, dus vakantiegevoel klopt wel enigszins en als ik om me heen kijk voel ik me ook in een bloemenparadijs en is het een hemel op aarde maar.......als ik aan de voorkant over het water kijk, zie en hoor ik een drukke weg en als ik aan de achterkant over het hek kijk, zie ik heel hoge kassen waar paprika's geteeld worden.  Maar ja, ondanks dat is het een heerlijk plekje onder de zon.

Jonge zwanen in de vaart voor het huis.

Paprikakassen op de achtergrond van de tuin.

Verbascum 'Royal Highland'

De bijzondere kleur van deze toorts vind ik prachtig, en hij staat er al zowaar voor het derde jaar,  meestal zijn de bijzondere kleuren kortlevend. Inmiddels is deze uitgebloeid, de foto is van 3 weken geleden.

's Middags zag ik dat er weer gladiolen bloeiden.  Achter de garage heb ik een bed gladiolen, dahlia's, lathyrussen en aardbeien.  Elke keer als er gladiolen in bloei komen, pluk ik ze voor een boeket.  Dit keer waren er een paar oranje, dus ging ik een vlammend boeket maken.