zondag 6 mei 2012

CONVALLARIA MAJALIS

Begin mei bloeit het alom bekende lelietje-van-dalen, in Latijn Convallaria majalis genoemd wat meiklokje betekent.
In mijn tuin bloeien de lelietjes-van-dalen overvloedig.  In sommige tuinen willen ze niet, in andere tuinen slaan ze op hol.  De wortelstokken breiden zich snel uit en veroveren zo grote stukken grond. Ze groeien hier vooral tussen mijn hortensia's, maar wurmen zich ook tussen de straattegels naar boven.  Ik probeer het in de hand te houden door er regelmatig uit te spitten en weg te geven of ze gewoon er uit te trekken.
Deze vaste plant houdt van zure grond en doet het het beste in halfschaduw of schaduw, want van nature komen ze uit het bos.  Let op, ze zijn verschrikkelijk giftig, zowel blad, bloemen als bessen.
Er is ook een roze soort, de Convallaria majalis 'Rosea', deze is aanzienlijk langzamer en staat ook al jaren in mijn tuin, maar beperkt zich slechts tot 1 polletje, geeft niet want de witte is de mooiste.




Het toeval wil dat ik 3 weken geleden een prachtig plantje van het lelietje-van-dalen van mijn veel op reis zijnde oudste dochter kreeg.  Het kwam van een "patissier chocolatier" in Cannes.  Ik heb er foto's van gemaakt en het daarna laten staan tot nu de echte lelietjes-van-dalen bloeien.











Vandaag heb ik er wat geplukt om binnen van de heerlijke geur te kunnen genieten, buiten is het nu weer zo koud.






Dit is de echte!



Meiklokje

Mooi, in tedere soberheid,
lentefris in geur en kleur,
langs het bos en tuin gespreid,
zo is 't echt 'n ware charmeur.
                                 -Alterego-







vrijdag 4 mei 2012

FLUITENKRUID, EEN PRACHTIG ONKRUID

Cow Parsley

A flower of childhood
We'd pass days in our haze
of intricate white
muddled into the long grass
green to white to green;
young in years but rich in time
lost in play and thick as thieves
in your wooded world
you'd nod to the fields beyond.
                        
                                           (unknown poet)


Vanmorgen met border collie Snarf druk in de weer geweest tussen het fluitenkruid.  Keer op keer was het zoeken naar de bal die in het lange gras of fluitenkruid belandde. Voor een border collie is hij best goed in zoeken. Jacht- en speurhonden zijn er uiteraard goed in, zij snuffelen langs de grond.  Border collies snuffelen heel anders, zij steken hun neus in de wind en proberen zo de geur op te vangen. Als hij er genoeg van krijgt, zoeken we een stok die is gemakkelijker te traceren.




Bij deze bomen doen we altijd een soort spelletje : boompje verwisselen.
Er staan 3 bomen op de foto maar er staan er 4. Hij kruipt achter een boom en ik gooi de bal, hij brengt de bal razendsnel naar mij toe en kruipt achter een andere boom, ik moet dan net doen of ik hem niet zie en gooi de bal naar een willekeurige boom, hij schiet dan te voorschijn en brengt de bal weer naar mij. Hij krijgt hier nooit genoeg van en wil eindeloos doorgaan.


Aan de dijk beginnen de boterbloemen al te bloeien.


En deze grapjas gluurde naar ons achter het riet.


We plukken nog een flinke bos fluitenkruid, wat boterbloemen, smeerwortel en koolzaad voordat we weer naar huis gaan.
Nu kan ik eindelijk die zwaan uit de kringloopwinkel eens gebruiken, welke mijn man zo lelijk vindt. 



Fluitekruid.
Schermbloem en bermversierder
bruidsbloem van de bijen
paraplu met wiekende baleinen
witte sneeuw die lente maakt.
                    
                         -Henk Knibbeler-

 
Toen had ik nog bloemen over en die heb ik maar gewoon in een oude emaille kan van mijn oma gezet, ook leuk.


dinsdag 1 mei 2012

DAGELIJKSE BESLOMMERINGEN EN EEN PAAR MOOIE HEESTERS VOOR HET VOETLICHT.

Ondanks de late start, is het toch allemaal weer goedgekomen in de tuin.  April was koud en nattig, maar de groei zat er wel in. De tuin ziet er weer fris groen uit, varens ontrollen zich, de Hosta's barsten de grond uit en vele heesters bloeien of zijn zelfs al uitgebloeid.
Gisteren, Koninginnedag, ben ik alleen 's morgens vroeg het hek uit geweest voor een ronde met Snarf. Verder heb ik me de hele dag in de tuin vermaakt, er is in deze tijd van het jaar zo ontzettend veel te doen.
Allereerst al 18 grote potten met Dahlia's welke al 10 tot 20 cm. hoog stonden, buiten gezet.   Daarna ben ik weer in mijn moestuintje aan de slag gegaan.  Weer een volgende ronde worteltjes en kroten gezaaid en de eerste keer sperciebonen 'Prelude' gepoot.  Eigenlijk mag dat pas na 15 mei is me vroeger altijd voorgehouden maar ik ga er vanuit dat we geen nachtvorst meer krijgen en dat het wat warmer wordt.  We blijven optimistisch. Ook nog wat spitskoolplanten gepoot.  Daarna in de kas tomaten uitgepoot. Op de blog van de Gulle Aarde had ik gelezen dat basilicum goed voor de bevruchting van tomaten is en beschermt tegen witte vlieg.  Dat komt goed uit want basilicum heb ik ook gezaaid en de kleine plantjes zet ik in de buurt van de tomaten.  Ik had ook nog kaneelbasilicum gezaaid, die heb ik verspeend naar grotere potjes.
O hemel, ik heb echt weer veel te veel gezaaid, mijn ogen zijn altijd groter dan mijn tuin.  De tuin is inmiddels 23 jaar oud en volgroeid, toch blijf ik altijd maar stekken en zaaien.  Het is zo leuk, maar het is altijd zoeken naar plekjes.  Alles wat ik niet kwijt kan, zet ik in potten en geef ik weg.  Bij de dochters kan ik ook altijd wel het een en ander kwijt.   Cleome spinosa of te wel gewoon kattensnorren, Callistephus chinensis, dit is de zomeraster en nog meer Lathyrussen, voor alles moet een plekje gevonden worden.
Ja ja, ik heb ook heel veel Tagetus, tuttige roodbruine Afrikaantjes.  Deze heb ik tussen de bedden in de moestuin gezet.
De rijsdoperwten tegen het gaas, om Snarf uit de moestuin te houden, komen al goed op.  Aan de buitenkant van het gaas zet ik nu een aantal Dahlia's om het gaas te camoufleren, lijkt me leuk staan.  Maar ik kan er maar 10 kwijt, de andere 8 worden achter de garage gezet.  Nu staan er nog een groot aantal in de kas, die komen nog maar net op en dat zijn eigenlijk de mooiste o.a. de Bishop of Llandaff, de Bishop of Canterbury en de Bishop of Auckland. Deze probeer ik later in de borders te verwerken.
Tegen de avond maak ik nog een begin met het snoeien van de buxuspyramides totdat de accu op is van mijn schaar.
Een heerlijke productieve dag.
Vanmorgen regende het pijpenstelen en toen het droog werd heb ik nog wat foto's gemaakt in de tuin.
                                                                                                         

Mijn tuinhulp achter de volgeregende kruiwagen.



Vorig jaar heb ik een donkerrode Magnolia aangeplant: Magnolia 'Black Tulip', een nieuwe hybride uit Nieuw Zeeland. Dit jaar zitten er 3 bloemen in en ze zijn zoals ik had verwacht en gehoopt. dat belooft mooi te worden de komende jaren. 


Een overzicht vanuit de tuin naar de serre.

 Een overzicht vanaf de serre de tuin in.




Cercis chinensis 'Don Egolf'

Dit is ook een dankbare bloeier, zoals U ziet op het kale hout, echt heel mooi. Staat er ook nog maar 2 jaar. Ik ging op zoek naar een Cercis canadensis 'Forest Pansy', maar kwam met een heel andere Cercis thuis en hij doet het geweldig.
De meer bekende Cercis siliquastrum doet het hier nooit zo goed en heeft een beschutte plaats nodig, deze niet. Van de Cercis siliquastrum heb ik nog een paar zaailingen staan en deze zijn na 3 jaar nog maar ca. 40 cm hoog.


Dan wil ik nog de aandacht vestigen op de Exochorda racemosa 'The Bride', de parelstruik.  Deze kom je hier ook vrij weinig tegen, maar is zo mooi.  De naam parelstruik, komt door de knoppen welke op pareltjes lijken.
Het is een losse heester, die van vochtige humeuse grond houdt.  Ik had er op dezelfde plek een staan die al 2 meter was en toen ineens afstierf.  Woelmuizen ??  Nu staat er sinds enkele jaren weer een, die nog losser groeit, maar dat stoort niet in het geheel.