AAN ALLES KOMT EEN EIND - EVERYTHING COMES TO AN END

Aan alles komt een eind, zelfs aan een duiventil. Dit zag ik afgelopen week op de ochtend na een stormachtige nacht.

Everything comes to an end, even to the life of a dovecote. This I saw last week on the morning after a stormy night.

Ik ging naar buiten en zag iets liggen op het pad voor de veranda wat ik niet direct kon thuisbrengen, keek naar boven en help, de wind had het huis van mijn geliefde kauwen van haar dak beroofd.
Slechts een ruïne is er nog over van mijn eens zo mooie duiventil. De kauwen komen langs maar hebben alleen maar oog voor het voer dat ik sinds vorige week weer in het vogelvoederstation plaats.
Als ze wegvliegen maken ze even een landingsbeweging, maar o nee er is geen dakje meer op de plek waar ze altijd even gingen zitten........
Jammer, dus ook geen jonkies meer in de hokjes. Het ziet er niet naar uit dat deze ruïne nog te renoveren is, dat wordt afzagen en de paal laten staan voor mijn klimroos 'Pierre de Ronsard' oftewel Eden Rose genoemd. Goed, misschien komt er ooit een nieuw hok op de paal.

I went outside and saw something on the path in front of the porch I could not place immediately, I looked up and help.....the wind had robbed the roof of the house of my beloved crows. Only a ruin was left of my once so beautiful dovecote.  Since one week I feed the birds again, the crows come by but of course just have interest in the food. When they fly away they are making a landing movement, but o no, there is no roof on their house to sit on..... Such a pity, so in the future no more babies in the dovecote.  The poor condition of the ruin is not subject to renovation I think. That is being sown and leaving the strong pole standing for my climbing rose ´Pierre de Ronsard´, also called Eden rose. And well, may be I put a new dovecote on it some day.

De duiventil in betere tijden. Ook dit bouwwerk werd al meer dan 25 jaar geleden door mijn vader gemaakt, en daar hij dacht dat ik nooit duiven zou gaan houden, had hij voor elke ingang een houten nepduif gemaakt. Na een aantal jaren viel er één zo´n houten duif naar beneden en ontdekten de kauwen de ingang. Alles werd grondig geïnspecteerd en uiteindelijk goed bevonden voor het maken van een nest. Jaren achtereen hebben ze jonkies opgevoed in verschillende appartementen, was er één hokje niet schoon genoeg dan namen ze gewoon een ander en drongen net zolang langs de nepduiven tot die ook naar beneden vielen.

The dovecote in better times. Also this building was made by my father more than 25 years ago, and while he thought I never should be a pigeon-fancier, he made a wooden fake dove for each entrance. After a number of years one fake dove fell down and the little crows, also called jackdaws, discovered the entrance. Everything was thoroughly inspected and finally found well to build a nest. For years they have raised youngsters in different apartments, was one 'room' not clean enough, they just took another, and pushed along the fake doves until these fell down too.

Je begrijpt dat we heel veel plezier hebben gehad aan het van zo dichtbij oberserveren van deze slimme vogels.

You will understand that we had lots of pleasure observing these clever birds.

Deze foto maakte ik deze zomer met de Eden Rose in volle bloei, de til toont al verval.

This picture I took this summer with Eden Rose in full bloom, the dovecote is already in decline.

Een eenzame roos bloeit nog aan de paal, alleen......

A lonely rose is still flowering on the pole, alone.......

EEN SPEELTUIN VOOR DIEREN - AN ANIMALS' PLAYGROUND.

Veel van mijn oude rozen hebben hun bloei nu achter de rug, anderen bloeien nog volop of maken zich klaar voor een nieuwe bloeiperiode.  Het roosje 'Sander's White' is nog getooid in een wolk van witte bloemetjes.  Deze roos staat op stam maar daar is niets van te zien omdat de roos 'Raubritter', hier op de voorgrond, gelijktijdig haar bloemenpracht laat zien.

Many of my old roses have ended their flowering period, others still flourish or prepare themselves for a new flood of roses. The rose 'Sander's White' is still dressed in a cloud of white flowers.  

This rose is on a stem but you cannot see that as the rose 'Raubritter' shows her floral splendor at the same time on the front.

Eerder had ik al verteld over de brutale maar slimme merel die zijn kroost voedde met brokjes uit de hondenbak, dat bespaarde een hoop tijd aan zoeken naar wormen en slakken. Iets later kwamen de jonge merels mee de veranda op. Inmiddels zorgen ze voor zichzelf maar moeder merel komt nog regelmatige een hapje meepikken in de keuken. 

Earlier I told already about the brutal but smart blackbird who fed his offspring with kibbles from the dog bowl, saving a lot of time searching for worms and snails.  A little later the fat young blackbirds came along on the verandah.  Meanwhile they take care of themselves (I hope) but mother blackbird is regularly in the kitchen to catch a bite.

Je vraagt je natuurlijk af hoe het komt dat die vogels binnenkomen.  Welnu, bij mij staat altijd de achterdeur open, lekker fris en blijkbaar uitnodigend voor de vogeltjes.
Afgelopen zondagmorgen ontdekte ik een jonge lijster op de spiegel in de huiskamer, het beestje keek onbevangen om zich heen.  Toch maar voorzichtig de weg gewezen naar de keuken en daar wipte hij op de deur naar de kelder die op een kier stond.  Daarna stapte hij over naar een theepot op een plank boven het aanrecht, keek nog eens goed om zich heen, alvorens door de open deur weer naar buiten te vliegen.

You might ask how those birds come into the house.  Well, I always have my backdoor open, I love fresh air and apparently inviting for the birdies.
Last Sunday morning I discovered a young thrush on the chimney mirror in the living room, the little creature looked uninhibited around. Anyway I pointed carefully the way to the kitchen and there he jumped on the door to the basement which was ajar. Then he switched to a teapot on a shelf above the sink, took a good look around  and flew out through the open door. 

"Aha, een paar gevaarlijke messen".

"Aha, a few dangerous knives".

Deze foto's maakte ik op de dag dat de jonge kauwtjes uitvlogen. Ik ging even weg en toen ik terugkwam waren ze in de tuin aan het rondfladderen.  Zo leuk die vliegoefeningen van Magnolia naar Catalpa, maar pa en moe zorgen nog steeds voor het eten, ze maken dan met z'n drieën een hels kabaal, de tuin lijkt wel een speeltuin.

I took these photos on the day the young jackdaws (craws) left their nest in the dovecote next to our verandah. I was away for a minute and when I came back they were fluttering around in the garden. 
So cute to see the fly exercises from Magnolia to Catalpa, but their parents are still feeding them, they make together a hell of a noise, the garden looks like a playground.

De roos Pierre de Ronsard (Eden rose) groeit langs de paal van het duivenhok naar boven.

Pierre de Ronsard (Eden rose) grows along the pole of the dovecote.

En dan zijn deze monstertjes er ook nog.  Op bovenstaande foto zie je er drie, in totaal zitten er vijf, 4 jonge konijntjes en hun moeder. Elke morgen en avond grazen ze in het gras en helaas zijn sommige van mijn geliefde planten ook een doelwit.  Ze zien er schattig uit, de kleintjes buitelen soms in het rond en maken rare sprongen. Ja, de tuin is veranderd in een speeltuin.

And then these monsters are also there.  On first photo there are three, but they are with 5, 4 young ones and their mother.  Morning and evening they graze on the grass and unfortunately some of my dear plants are also a target. They are looking so cute, sometimes the kids romp around and make weird jumps. Yes the garden has changed in a playground.

Na het eten is het goed rusten.

A good rest after the food.

Snarf : "Deze speeltuin is mijn domein, het gras is ook heerlijk om na het eten mijn bek aan af te vegen en om lekker in te rollebollen.  En die konijnen......?  Ach zij mogen wat mij betreft wel blijven hoor, gezellig. Ze maken tenminste niet van die rare geluiden als die wezens met veren, daar krijg ik de kriebels van"

Snarf:  "This playground is my field, the grass is also lovely to wipe my mouth after dinner and to roll around.  And the bunnies.......?  Ooh for me they may stay here, they are fun. At least they don't make weird noises, I get the creeps of creatures with feathers. 

Snarf en ik wensen jullie allemaal een mooi weekend op het gras, in je eigen speeltuin.

Snarf and I wish you all a nice weekend on the lawn, in your own playground.

KAUWEN EN EDEN ROSE IN DE DUIVENTIL - JACKDAWS AND EDEN ROSE ON THE DOVECOTE.

Rosa 'Pierre de Ronsard' (Eden rose)

De laatste maanden heb ik een obsessie ontwikkeld voor kauwen, ik heb er nl. 101 foto's van gemaakt. 

Aan het eind van de veranda staat op 2 meter afstand een duiventil, zonder duiven.  De duiventil kwam eerst, later de veranda. Je begrijpt dat ik er toen geen duiven meer in wilde omdat de veranda dan zou veranderen in een duivenspeelplaats met een overvloed aan uitwerpselen. Rond de paal groeit de roos 'Pierre de Ronsard' weelderig, althans tot dit jaar. De roos heeft het zichtbaar moeilijk gehad afgelopen winter, maar ze bloeit weer. Voor de hokjes in de til heeft mijn vader een assortiment houten duiven gemaakt. Eind maart kwam een stel kauwen het hok inspecteren.  Ze gooiden er 'en passant' een paar houten duiven af en gingen eens binnen kijken.  Eén hokje werd goed bevonden en hierop had ik precies zicht vanuit mijn keukendeur.

The last few months I developed an obsession for jackdaws, for I made a 101 pictures of them.
On the end of the verandah we have a dovecote on a distance of two meters, without pigeons.  The dovecote came first, lateron the verandah. You understand I do not want to have pigeons, because the verandah should change in a pigeon playground with an abundance of droppings. Around the pole grows Rosa 'Pierre de Ronsard'  luxuriantly, unless until this year. The rose visibly has had difficulties last winter, but she is in bloom again.  For the balconies on the dovecote my father made a variety of wooden pigeons.  End of March there arrived a couple of jackdaws to inspect the loft. 'En passant' they threw a few wooden pigeons down and had a look inside. One apartment was found to be good and this was just on the side I could see from the kitchendoor.

2 april zag het er zo uit, ze waren toen al enkele weken bezig met het verzamelen en binnenbrengen van takken. Soms best grote takken, die ze voorzichtig manoeuvrerend naar binnen werkten.  Dit karwei nam veel tijd in beslag maar uiteindelijk konden ze met de inrichting van het nest beginnen.

April 2, it looked like above, they were collecting at that time twigs for some weeks and making a nest inside.  Sometimes the twigs were too big, which they carefully maneuvered in the apartment. This job took a lot of time before they finally  could start with the interior of the nest.

14 april. Wat hebben ze daar nu bij zich, plukken haar?  Waar komt dat vandaan ? Ze gaan samen in het hokje en komen er enige tijd later weer uit en waar zouden ze nu naar toe gaan ?

April 14th. What is that, tufts of hair?  Where does that come from ? They go together in their apartment and after some time they leave again, where are they going to?

Over het hek naar de buren. Gemakkelijker kan niet, hier lopen 2 paarden die wel geplukt willen worden.

Across the gate to our neighbours. It cannot be easier, here are 2 horses who like to be plucked.
. 

Samen zijn ze ijverig bezig, er gaat heel wat tijd in zitten maar het zal een heerlijk nestje worden.

Together they are busy preparing a cosy nest.

20 april wordt er aan de volgende laag begonnen.  Wat is dat nou, het lijkt wel toiletpapier, brrrrr waar zal dat vandaan komen.

April 20th. They have started on the next layer.  What is that, it looks like toiletpaper, brrrr where does that come from.

4 mei. Het lijkt er op dat ze bijna klaar zijn. Ze gaan in en uit het hok, en zitten er boven op. De eieren worden gelegd, ik heb ze niet gezien, maar het vrouwtje zit hoofdzakelijk binnen en het mannetje buiten op het plankje. Kort daarna gaan wij op vakantie.

May 4th. It seems they have almost finished their nest. They go in and out and sit on the roof.  She will lay her eggs soon now, I have not seen them, but the mother is mainly inside and her husband is outside on the balcony. Meanwhile we go on holidays.

4 juni.  De kauwen hebben een rustige tijd gehad, zonder ons gekoekeloer. Wij zijn inmiddels weer terug en zijn benieuwd of er jonge kauwtjes zijn, maar we horen of zien nog niets.  Alleen pa en ma die regelmatig in en uit het hokje komen. En ja hoor, de ene kauw gaat met een dikke krop met voer naar binnen en de andere komt er met de poep weer uit. Weken is het heel bedrijvig en al snel horen we gepiep, wat met de dag in volume stijgt tot een echt kleine kraaitjes geluid.

June 4th. The jackdaws have had a quiet time without our peeking.  In the meantime we are back, curious if there are already babies, but we don't see or hear a thing.  Just dad and mum who regularly go in and out. And yes, than I see one jackdaw going into the nest with a head full of food and the other one comes out with the poo.  They have some busy weeks and soon we hear the baby birds squaking, the volume of which increases by the day till they have the sound of little jackdaws. 

16 juni heb ik dan eindelijk de kans om een jong kauwtje te fotograferen. Ik zag al een dag of tien bewegingen in het hokje, maar het was te donker om er goede foto's van te maken. Hoeveel het er waren was ook niet te zien of te horen, en aanvankelijk zagen we er steeds maar één.

On June 16th at last I have the chance to photograph a baby jackdaw. I saw already for about 10 days movements in the nest, but it was too dark to make pictures.  I also could not see how many there were, at first we saw only one.

Heel voorzichtig komt hij steeds verder naar buiten en is heel nieuwsgierig naar wat daar allemaal is.

Carefully, the little bird takes a look outside and is curiously watching the world.

17 juni. Pa en ma hebben het ontzettend druk met de verzorging, en kijk eindelijk een foto met 2 snaveltjes.

June 17th.  Mum and dad are very busy taking care of their babies, and look, finally a picture with 2 small beaks. 

De kauw ziet me en kijkt enigszins wantrouwend rond, waarop de kleintjes beginnen te krijsen: "Kom op, wij willen eten".

The jackdaw watches me with a slightly suspicious glance, on which the children begin to shriek: "Come on, we will food".

18 juni. Een warme dag. Mama kauw vindt dat ze er nu maar eens uit moeten komen, het wordt wel erg warm onder dat dak.

June 18th is our first hot day of the year. Mum jackdaw calls them out of their nest, it will be very warm under the roof.

De Eden Rose begint inmiddels te bloeien.

In the meantime the Eden Rose is beginning to show flowers.

"Ik wil wel, maar vind het toch een beetje eng, zou ik de sprong wagen?"

"I want to go out but it is a bit scaring, shall I take the plunge?

Met dit warme weer zit ik, naar mijn gevoel, uren op de veranda te lezen en tegelijkertijd te kijken of ze uit zullen vliegen, het duurt wel erg lang en ik ga een half uurtje weg............ De vogels zijn gevlogen!
Ik weet wel waar ze zitten, achter het huis onder het struweel, pa en moe voeren ze daar verder en leren ze vliegen. Soms zie ik ze, maar horen doe ik ze des te beter.

With this beautiful warm weather I am waiting on the verandah to see them leaving their nest, I read a bit, to my feeling it takes long and I go away for half an hour........... I come back and the birds have   flown!  I know where they are, behind the house under the thicket, mum and dad are feeding them there and give lessons in flying.  Sometimes I see them, but I do hear them all the better.

Op de veranda is het stil, gelukkig hebben we de Eden rose nog om naar te kijken.

It is quiet on the verandah, fortunately we still have the Eden rose to look at.