DE TUIN OP EEN DRUILERIGE NOVEMBERDAG - THE GARDEN ON A DRIZZLY NOVEMBER DAY.

Maakte vanmorgen, op weg naar de kippen, even wat foto's van de nattige, somber ogende tuin. Als je echter goed rondkijkt, klaart het in mijn verbeelding toch op. Alle schakeringen van groen, geel, rood en bruin zijn aanwezig, de ware herfstkleuren. Niet dat ik er echt blij van word maar toch, het is ook mooi.

On my way to the chickens I took this morning some pictures of the wet, dreary-looking garden. However, looking around it lightens in my imagination. All shades of green, yellow, red and brown are there, the real autumn colours. Not that it makes me really happy, but still, it's beautiful too.

De Ginkgo, die bekend staat om de mooie herfstkleur, staat er hier nog fier groen bij. De blaadjes beginnen nu voorzichtig geel omrand te worden, dat heeft ook wel wat. Waarschijnlijk zullen ze afvallen voordat ze helemaal geel zijn. Het is een treurvorm van de Ginkgo biloba de mooiste boom in mijn tuin, die kracht uitstraalt.

The Ginkgo, known for his beautiful yellow autumncolour, is still proudly green in my garden. The leaves are carefully turning yellow on the edges, nice too. Probably they fall off before they turn totally yellow.  It is a weeping form of the Ginkgo biloba the most beautiful tree in my garden, that exudes strength.

Op een vrij donkere plek tussen andere heesters vond ik nog een wonderschone tros bloemen van de roos Mozart, de laatste. De uitgebloeide trossen zitten vol kleine besjes, die ook van schoonheid getuigen op deze saaie dag.


On a rather dark spot between other shrubs I found this wonderfull cluster of flowers of the rose Mozart, the last one.  The faded clusters are full of small berries which also testify to beauty on this drizzly day.

De witte parels van de Cimicifuga simplex 'White Pearl' tonen na een lange bloei vermoeidheidsverschijnselen en worden langzaam maar zeker groen en vervolgens bruin, aan alles komt een eind.

The white pearls of Cimicifuga simplex 'White Pearl' show symptons of fatigue after a long flowering and are turning slowly but certainly green and then brown, everything comes to an end.

Zo blij dat de roos Pink Cloud nog iets van de voorbije zomer laat zien.  Zal ik haar afplukken om mee naar binnen te nemen?  Ach nee, we laten deze beauty op een natuurlijke manier verwelken.

So glad to see the rose Pink Cloud showing some beauty of the past summer.  Shall I pick her to take inside? Oh no, we let one of these last beauties fade away on a natural way.

November

Het regent en het is november:

Weer keert het najaar en belaagt

Het hart, dat droef, maar steeds gewender,

Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten

Het daaglijks leven wordt verricht,

Schijnt uit de troosteloze straten

Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,

Er is allengs geen onderscheid

Meer tussen dove 'erinneringen

En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen

Om te ontkomen aan den tijd;

Altijd november, altijd regen,

Altijd dit lege hart, altijd. 

                     

                                J.C. Bloem

Vertaling door John Irons:

November

It's raining and it is November:

Autumn lays siege now to the heart

That sadly, though more wont than ever,

Endures its secret pains apart.

And in the room, where resignation

Sees daily life pass as it may,

From streets that speak of desolation

A bleak light falls at close of day.

The years pass by but never alter,

The difference will soon be gone

Between dim memories that falter

And what is lived and is to come.

Lost are the ways I knew of gaining

Release from time in earlier days;

Always November, always raining,

Always this empty heart, always.

                                     

                                       J.C. Bloem

Als laatste een doorkijkje naar het dijkje waar tussen pad en vaart Hortensia's hun gloed verliezen.

I finish with a glimpse to the dike where between path and canal Hydrangeas lose there glow.

LAATSTE ROZEN? - LAST ROSES?

Zaterdagmorgen. Ik kijk naar buiten en ha, het ziet wit, de eerste nachtvorst is een feit. Ik houd wel van heldere, frisse ochtenden in deze tijd van het jaar, dan voel ik me extra energiek en het maakt me vrolijk in tegenstelling tot deze ochtend die nat en druilerig begon en ook zo eindigde. Toch vanmiddag met F. nog een flinke fietstocht gemaakt, daar knapt een mens van op, zeker na het grote feest van gisteravond waarbij het wel héél laat werd. Het feest had wel niets met tuinen te maken maar wel met een andere hobby van mij, namelijk lezen.........vaak over tuinieren maar ook literatuur. Met mijn twee dochters M. en C. ook fervente lezers, bezochten we met z´n drieën het Lezersfeest in de Grote Bibliotheek van Rotterdam. Dit werd voor de 20ste keer gehouden, wij waren er echter voor de eerste keer en we hebben genoten.  We volgden tot middernacht lezingen en voordrachten van bekende Nederlandse en Vlaamse schrijvers en dichters zoals Paulien Cornelisse, Dimitri Verhulst, Griet Op de Beeck, Herman Brusselmans, Jules Deelder en Herman Koch. Er waren er nog veel meer maar ik heb de keuze overgelaten aan de dochters. Van alle genoemde schrijvers heb ik echter wel iets gelezen. Daarna gingen we uit ons dak op het dansfeest met Shaky Ground. Ik kan niet anders zeggen dan dat we een geweldige avond hadden, maar dit ´ouwe tuinvrouwtje´ moest vandaag toch wel een beetje bijkomen en........petje af voor de enorme organisatie, het is niet niets om zo´n mensenmassa in goede banen te leiden zonder calamiteiten. Het was geweldig!

Saturdaymorning. I look outside and ahaa, it´s white, first frost is a fact. I love the crisp mornings in this time of year, I feel extra energetic and it makes me happy, unlike this morning that started wet and drizzly and finished in the same way. Yet F. and I made quite a refurbishing bicycle tour this afternoon, certainly after the big party last night. No garden party but a readers party. I love reading about gardens and gardening but also literature. With my two daughters M. and C. also avid readers, the three of us visited the annual readers party in the large library of Rotterdam. This was the 20th celebration of this readers party, however, we were there for the first time and enjoyed it só much. Until midnight we attended lectures and readings by famous Dutch writers and poets such as Paulien Cornelisse, Dimitri Verhulst, Griet Op de Beeck, Herman Brusselmans, Jules Deelder and Herman Koch. There were many more of them but I left the choice to my daughters. However, of all mentioned writers I have read books. Then we went out of our roof at the dance party with Shaky Ground. I cannot say anything else than that we had a great night, but this ´old woman gardener´  had  to recover a bit today and.........hats off to the huge organization, it is not nothing to lead such a crowd smoothly. It was great!

Terug naar de tuin. Gelukkig vorige week alle dahlia´s, gladiolen, tijgerlelie´s uitgegraven en potplanten naar binnen gehaald, behalve de Oleanders, die zijn zo enorm groot en zwaar dat we ze voorlopig laten staan. Wie weet krijgen we weer zo´n zachte winter als vorig jaar, dan kunnen ze gewoon buiten blijven. De Malusappeltjes beginnen al mooi rood te kleuren, mooi voor de Kerst.

Back to the garden. Fortunately I dug all dahlias, gladiolus, tiger lilies last week and moved pot plants like Agapanthus, Citrus and Olive trees inside, except the Oleanders, those are so big and very heavy so that we leave them for the present. Who knows we get another mild winter as last year, then they can stay outside.  The Malus apples begin to colour beautiful red, nice for Christmas.

De Larix kleurt eindelijk mooi geel, het heeft wel lang geduurd. De bomen bleven bijzonder lang groen in onze tuin, waarschijnlijk ligt dat aan de luwe ligging onder aan het dijkje.

At last the Larix is coloring yellow, it took a long time. The trees in our garden remained particularly long green, probably caused by the sheltered location at the bottom of the dike.

Ik was best blij dat ik vrijdagmiddag een rondje tuin had gedaan om de beste rozen die er nog waren af te knippen om binnen te zetten. Denk niet dat ik deze de dag erna nog had kunnen gebruiken.

I was glad to have done a stroll in the garden the Friday afternoon to cut the best roses to put inside.
I don´t think I could have used them a day later. 

Er waren nog enkele geschikte bloemen van de rozen ´Leonardo da Vinci´, ´Peaudouce´, ´Glamis Castle´, ´Pat Austin´, ´Oranges and Lemons´, ´Rhapsody in Blue´ en ´Black Baccara´uit de kas.

There were only a few suitable flowers of the roses ´Leonardo da Vinci´, ´Peaudouce´, ´Glamis Castle´, ´Pat Austin´, ´Oranges and Lemons´, ´Rhapsody in Blue´ and ´Black Baccara´ from the greenhouse.

Dit is dus weer het einde van een rozenseizoen, wat ik wil afsluiten met een oude Nederlandse songtekst en een rozengedicht in het Engels.

This is the end again of another rose season. I finish it with an old Dutch song lyrics and a rose poem in English.

Zie aan het raam de laatste rozen bloeien

Stil is de zomer heengegaan,

Het lied der vogels is verstomd.

Men ziet nog schaarsch wat bloemen staan,

De donk´re winter komt.

Geen zonneschijn, noch vlinderspel,

Geen zomers blij gerucht,

De wolken gaan zoo snel zoo snel,

Als schimmen door de lucht.

Zie aan het raam de laatste rozen bloeien,

Dorre blad´ren vallen van den boom,

Door de takken gaat de herfstwind loeien,

En verjaagt mijn laatste levensdroom.

Ik tel mijn eerste grijze haren,

Want de winter komt straks ook voor mij,

En ze vallen met de laatste blaren,

Jeugd en Lentetijd gaan eens voorbij.

Al het heden wordt verleden,

Jeugd en Lentetijd gaan eens voorbij.

Ik voel mij zoo melancholiek

En zoek naar een herinnering,

Een lach, een kus of wat muziek,

van al wat henen ging.

Een zachte hand, die even dol,

Mij door mijn haren streelt.

Eén enkel hart, dat liefdevol,

Mijn winter met mij deelt.

           

                                - Willy Derby 1939 -

Voor de gelegenheid pakte ik mijn leukste theepotje uit de kast.

For the occasion I took my cutest teapot from the cupboard.

En nu nemen we een kopje thee.......met cake. And now we'll have a nice cup of tea......with cake.

The Last Rose of Summer

'T is the last rose of summer

Left blooming alone;

All her lovely companions

Are faded and gone;

No flower of her kindred,

No rosebud is nigh,

To reflect back her blushes,

To give sigh for sigh.

I'll not leave thee, thou lone one!

To pine on the stem;

Since the lovely are sleeping,

Go, sleep thou with them.

Thus kindly I scatter

Thy leaves o'er the bed,

Where thy mates of the garden

Lie scentless and dead.

So soon may I follow,

when friendships decay,

And from Love's shining circle

The gems drop away.

When true hearts lie withered

And fond ones are flown,

Oh! who would inhabit

This bleak world alone?

                       - Thomas Moore (1779-1852) -

HERFSTBLUES - AUTUMN BLUES

Wat een weer vandaag, regen, regen en nog eens regen. Je zou er de 'herfstblues' van krijgen, maar let op het duurt nog een paar dagen voordat de echte herfst begint. Om met dit slechte weer de 'herfstblues' tegen te gaan, omringen we onszelf maar met vrolijke dingen, zoals bloemen en een lekkere kop thee.  En ja, waarom eigenlijk geen blauwe bloemen, in de tuin zijn ze er immers nog.

In de kas bloeit de mannentrouw (Plumbago auriculata, syn. Plumbago capensis) nog met enkele bloemen.  Het is van oorsprong een Zuid-Afrikaanse groenblijvende klimplant met tot 4 meter lange twijgen. In de zomer kan de plant hier als kuipplant buitenstaan, maar wordt dan minder hoog. In de winter kun je hem overwinteren in koude kas, want temperaturen onder de -8 gr. C. zal de plant niet overleven.  Bij mij staat de mannentrouw met haar romantische hemelsblauwe bloemen zomer en winter in de kas en bloeit mondjesmaat omdat er vrij veel schaduw is. Hemelsblauw kan ik de kleur eigenlijk niet noemen, het is meer het uitgewassen blauw van een heiige hemel.
Waarom eigenlijk de naam mannentrouw.  Er gaan verschillende verhalen rond waarvan ik deze wel erg leuk vond: "omdat hij maar even bloeit, en daarna voor eeuwig blijft plakken".
Dat plakken duidt op de kleverige uitgebloeide bloemen, die aan iedereen blijven plakken die er tegenaan loopt.

Today it was one and all rain.  So bad, you would get the 'autumn blues', but beware it will take another few days before autumn begins.  To prevent 'autumn blues' with this bad weather, we surround ourselves with happy things like flowers and a nice cup of tea. And yes, why not blue flowers, after all in the garden they still are there. 

In the greenhouse the Plumbago auriculata, syn. Plumbago capensis (Cape leadwort) is still flowering with a few flowers.  Originally it is a South African evergreen climbing plant growing to 4 meters high.  We can have the plant in summer outside in a tub, but than it will only grow to about 1 meter. In winter you can keep this leadwort in a greenhouse, where it survives temperatures higher than -8 degr. C.  At my place the leadwort with her romantic sky blue flowers remains summer and winter in the greenhouse and only flowers scantily because of too much shade.  Actually I cannot say the colour is sky blue, it is more the washed blue of a hazy sky. 
The faded flowers are sticky. 

Als ik door het raam naar buiten kijk, zie ik dit, troosteloos. Hortensiabloemen hebben de kleur van de herfst al aangenomen.

When I look outside through the window I see this, gloomy.  Hydrangea flowers have already adopted colours of autumn.

In de troosteloze tuin bloeit nog wel de Ceratostigma plumbaginoides, De foto's nam ik op een zonnig moment vorige week. Ze staan tegen de witte muur van de serre lekker in de luwte te bloeien.  Het is een rijtje planten, ooit begonnen met één plant en door de tijd uitgegroeid tot meer dan een meter lang. De Ceratostigma plumbaginoides, bij ons ook wel loodkruid genoemd, is van dezelfde familie als de hierboven beschreven Plumbago capensis. Dit loodkruid is echter meer winterhard, hoewel wat beschutting en een niet te natte plek, bijdragen om de winter te doorstaan.
Het is een langbloeiende plant, van juli tot in oktober, met diepblauwe bloemen. Ik vind het een prachtige bodembedekker voor de tuin.

In the wet and gloomy garden the Ceratostigma plumbaginoides is still flowering. I took the photos on a sunny moment last week.  They are flowering in the lee against the white wall of the conservatory. It is a row of plants, I started a long time ago with one plant and over the years grown to a small border of more than a meter.  The Ceratostigma plumbaginoides is of the same family as the above mentioned Plumbago capensis.  However, this leadwort is more hardy, although some shelter and a not too wet spot will contribute to endure winter.
It is a long flowering plant, from July to October, with deep blue flowers.  I think a beautiful groundcover for the garden.

Ondanks dat ik even naar buiten ging en naar de kas om wat van de blauwe bloemetjes te knippen, ziet het er zelfs binnen een beetje naargeestig uit, ik had beter voor oranje en geel kunnen kiezen. Gebruikte bloemen: Plumbago capensis, Ceratostigma plumbaginoides, Agapanthus bloemetjes, Helichrysum petiolare.
F. is vandaag ook thuis dus maak ik een kopje thee met slagroomsoesjes erbij, dat doet ons goed, haha, we worden alleen maar dikker.

Despite I went outside and to the greenhouse to pick some of the blue flowers, it's even inside a bit gloomy, I had better chosen for orange and yellow flowers. 
F. is also home today so I make a nice cup of tea with cream puffs, .that make us feel good, haahaa, we are only growing fatter. 

In het booek Complete Gedichten van P.A. de Génestet vond ik nog een toepasselijk 'herfstblues' gedicht, en zowaar op internet nog een goede vertaling.

BOUTADE

O land van mest en mist, van vuilen, kouden regen,

Doorsijperd stukske grond, vol killen dauw en damp,

Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,

Vol jicht en parapluies, vol kiespijn en vol kramp!

O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,

Van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn,
Van eenden groot en klein, in allerlei fatsoenen,
Ontvang het najaarswee van uw verkouden zoon!

Uw kliemerig klimaat maakt mij het bloed in de aderen
Tot modder; 'k heb geen lied, geen honger, vreugd noch vreê.
Trek overschoenen aan, gewijde grond der Vaderen,
Gij - niet op mijn verzoek - overwoekerd aan de zee.

                                                                  november 1851

In the book Complete poems of P.A. de Génestet I found a suitable 'autumn blues' poem, and sure enough on the internet I found a good translation.

BOUTADE

Oh land of filth and fog, of vile rain chill and stinging,

A sodden fetid plot of vapours dank and damp,

A vast expanse of mire and blocked roads clogged and clinging,

Brimful of gamps and gout, of toothache and of cramp!

Oh dreary mushy swamp, oh farmyard of galashes,

With marsh frogs, dredgers, cobblers, mud gods overrun,

With every shape and size of duck that therein splashes,

Receive this autumn dirge from your besnotted son!

To mud your claggy climate makes my blood set slowly;

Song, hunger, joy and peace are all withheld from me.

Pull your galashes on, ancestral ground most holy,

You - not at my request - once wrested from the sea.

                                                     (translation: John Irons)

Snarf deed met die regen vanmiddag ook maar een dutje, natuurlijk op de beste plek in huis.

With all that rain today, Snarf had a good nap in the afternoon, of course at the best spot in the house.

DE OOGST VAN VANDAAG - TODAY'S HARVEST

Juist omdat mijn 'potager' slechts van minimale afmetingen is, hoe durf ik het eigenlijk nog een 'potager' te noemen, smaken de groenten extra lekker, zelfs beter dan toen ik in het verleden nog een echte Hollandse moestuin had waar ik alles in kon telen. Nu is het een stukje hier of een stukje daar of in een pot.  Sla hebben we dit jaar in hoge potten, geen slecht idee met die rondhuppelende konijntjes.
Ik oogste vandaag voor de derde keer een maaltje rode bietjes, één van F's favoriete groenten, plukte de rijpe tomaten in de kas en een plukje sla voor mezelf. Als ik dat op tafel leg in de kas, voel ik me rijk, alsof ik de eigenaar ben van een heel grote 'potager'.

Enthousiast geworden, snij ik ook de 3 gladiolen die net uit beginnen te komen en knip alle bloeiende Lathyrussen, dat doe ik om de dag om ze zo lang mogelijk door te laten gaan.

Precisely because my 'potager' has only minimal dimensions, how I dare to call it a 'potager', the vegetables are even more tasty, they taste even better than in the past when I had a real Dutch kitchengarden where I could grow almost everything.   Now it's a piece here and a piece there or in a container.  Lettuces I grow this year in high containers, no bad idea with five bouncing bunnies in the garden.
For the third time this year I harvested a meal of beetroots, one of F's favorite vegetables, picked ripe tomatoes in the greenhouse and a tuft of lettuce for myself.  When I put this together on the table in the greenhouse, I feel rich, as if  I'm the owner of a huge 'potager'.

Enthusiastic I also cut the three gladioli which just show some colour and cut all blooming sweet peas, I do this every other day to let them continue making new buds as long as possible.

Als ik met mijn oogst in de keuken kom, staat daar een schaal pruimen, geplukt door F.  Wat kan een mens zich gelukkig voelen met kleine dingen als eten en bloemen uit eigen tuin, daarbij een  per ongeluk afgeknipte roos en Snarf zijn tennisballen als toevallige decoratie.

When I come into the kitchen, there is already a dish with plums picked by F.  How happy one can feel with small things like food and flowers from own garden, one by accident cut rose and Snarf's tennis balls coincidentally as decoration.

De rode bietjes staan inmiddels al te pruttelen, de favoriete groente van F.  Verder is het volgende gedicht wel van toepassing op hem.

In the meantime the beetroots are simmering, F's favorite vegetable. Further the following poem is certainly applicable to him.

Ode aan groente

Al vorm ik met mijn vrouw een lekker paar

Toch blijken onze smaken te verschillen,

Want zij snapt niet wat alle mannen willen

En maakt dus elke dag weer groente klaar.

Maar ik als man ben er de man niet naar

Mijn honger met konijnenvoer te stillen,

Daarvoor heb ik gewoon geen smaakpapillen.

Maar desondanks zijn vaak de rapen gaar.

Mijn vrouw is immers net als alle vrouwen

Die groente als gezonde kost beschouwen

Waar ik naar haar idee niet buiten kan.

Daarom licht ik de deksel van de pan

En al moet ik met lange tanden kauwen

Mijn groente zal ik eten als een man.

                               - Driek van Wissen 1943-2010 -

A Dutch poem which I shall try to translate:

Tribute to vegetables

Although I form with me wife a nice couple

Our taste appears to be different,

For she does n't understand what all men want

And prepares every day vegetables for dinner.

But as a man I am not the man

To satisfy my hunger with rabbit food,

I just do not have taste buds for that.

But nevertheless often the goose is cooked.

My wife is, after all, like all women

Who consider vegetables as healthy

To her idea I cannot do without

That's why I take the lid of the pan

And even if I chew with long teeth

I shall eat my vegetables as a man.

- Driek van Wissen 1943-2010 -

SERINGEN EN TULPEN VOOR PASEN - LILACS AND TULIPS FOR EASTER.

Er groeit en bloeit momenteel zoveel in de tuin dat ik bijna niet weet wat ik het eerst wil laten zien, maar omdat het zaterdag voor Pasen is, ga ik een rondje tuin doen voor een paasboeket. Het zal een combinatie van seringen en tulpen worden.

Hier zie je de seringen struik op de achtergrond en op de voorgrond een mini-veldje van gemengde tulpen. In het midden zie je mijn eerstbloeiende roos ´Canary Bird´, waar ik een andere keer op terugkom.

At the moment there is so much flowering in the garden that I hardly know what to show first, but because it´s the Saturday before Easter I´m going into the garden for an Easterbouquet. It wil be a mix of lilacs and tulips.

Here you see the lilac shrub on the background and in the front a mini-field of mixed tulips.
In the middle you just can see my firstblooming rose ´Canary Bird, of which I shall show you more pictures on a later time.

De tulpen zijn ´s morgens nog dicht - Tulips are almost closed early in the morning.

Midden op de dag als de zon schijnt gaan ze open / At noon when the sun is shining they open their flowers.

Zoals altijd is dit mijn trouwste volger, hier bespiedt hij mij. 

 As always this is my most loyal follower, here he spies on me.

De bloemen worden in een kan gezet en wat paasspulletjes erbij, klaar is kees.  De kip in het kooitje kreeg ik van een lieve vriendin, haar man vond het een afschuwelijk cadeautje, maar ik vind de kip schattig hoor Pauline.  Het vogelnestje op de voorgrond is van vorig jaar uit de heg, een paar namaak vogeltjes en eitjes erin, net echt.

I put the flowers in a jug and decorated with some Easter stuff it´s done. The chicken in the cage I got from a dear friend, her husband thought it was a horrible present, but I have to say Pauline your chicken is very cute and quiet. The birdnest in the front is an old nest from our hedge, a couple of fake birds and some eggs, just real.

´Lilacs, False Blue, White, Purple, Colour of lilac,
 Your great puffs of flowers
 Are everywhere in this my New England  Holland....
 Lilacs in dooryards
 Holding quiet conversation with an early moon;
 Lilacs watching a deserted house;....
 Lilacs, wind-beaten, staggering under a lopsided shock of bloom,
 You are everywhere.`
                                                                - Amy Lowell -

Hierbij heet ik mijn nieuwe volgers welkom en ik wens jullie allen heel fijne Paasdagen!

Welcome to my new followers and I wish you all a happy Easter! 

MIJN ARK VAN NOACH - NOAH'S ARK

Vandaag eens geen tuin of bloemen, maar ter afwisseling een stukje over houtsnijwerk.

"De Ark van Noach is volgens het bijbelverhaal in Genesis, het schip waarmee Noach en zijn gezin, en vele dieren met hen de zondvloed overleefden."

Today no garden or flower stories and pictures, but for a change a post about wood carving.

"According to the bible story in Genesis, the Ark of Noah is the vessel in which Noah and his family, and many animals with them survived the flood."

Enige tijd geleden heb ik mijn vader's Ark van Noach gekregen. Deze heeft hij zelf gemaakt, zo ook de fam. Noach en zo'n 150 dieren die uit eiken- en appelboom stammetjes zijn gesneden.

Elk jaar, meestal in januari, komt de Ark uit de logeerkamer waar de "jongetjes" (kleinzoons) er mee mogen spelen. Dan staat hij een tijdje te pronk in de kamer en krijgt voordat hij weer boven wordt gezet, een grote poetsbeurt, want wat een stof. Zelfs op sommige foto's zie je het stof.
Hier was ik dus mee bezig en dacht: "Kom laat ik er eens wat foto's van maken".

Some time ago I got my father's Ark of Noah. He made this wooden Ark and carved Mr. and Mrs. Noah and about 150 animals from oak and appletree trunks. 

Every first month of the year the Ark comes downstairs from the spare room where our little grandsons may play with it.  Downstairs the Ark stands for a while to show off in the livingroom and gets a big brushing before it goes back upstairs. The animals are very dusty, even to be seen on some photos.
So here I was cleaning and thinking: "Let me make some pictures of Noah's Ark".  

- wat "Noach" in de "Ark" zoo al "herbergde" -  staat er op, en dat is heel wat, ze passen er nauwelijks in. Zo eens in het jaar vind ik het ook leuk om er mee te spelen. Ik probeer de dieren uit de verschillende werelddelen bij elkaar op één verdieping te plaatsen, maar dat lukt me nooit.  Huisdieren bij elkaar, Afrikaanse, of wilde dieren bij elkaar, reptielen, vogels enz. gesorteerd.  Ik maak er gewoon een rommeltje van, anders lukt het niet. Hierboven op de foto zie je o.a. een aantal apen, herten en een wild zwijn.

- What Noah harbored in the Ark - is mentioned on it and that's a lot, they hardly fit in. Once a year I like to play like a child with the animals, I try to put the animals from different parts of the world on one floor, but I never succeed. Sorting pets together, African, or wild animals together, reptiles, birds and so on.  I just make a mess of it, otherwise they don't fit in.  On the above picture you see amongst others some monkeys, deer and a wild boar.

Hierboven boerderij dieren. Zoals je ziet kloppen de verhoudingen ten opzichte van elkaar niet, maar dat lukt natuurlijk ook niet op dit formaat. De paarden zouden veel groter dan de schapen moeten zijn, maar ja dan passen ze helemaal niet meer in de ark.

On above picture farm animals. As you can see the proportions do not match to each other, but of course that does not work on this format.  The horses should be much bigger than the sheep, but in that way they should not fit in the ark at all. 

Hier zit Noach zelf met naast hem zijn vrouw op de railing.  Pa is heel goed in dieren uitsnijden, maar mensen worden altijd lachwekkende objecten.  Maar wie zal het zeggen, was Noach vroeger ook wel zo super stevig gebouwd.

Noah and his wife are sitting on the railing.  My father is good in carving animals, but his persons always turn out to be hilarious objects.  But who knows, may be in the old times Noah was indeed such a very strong built man. 

Dit is de andere kant van de Ark en daar zit het stel dan omringd door de dieren. Kijk naar Noach's vrouw....

This is the other side of the Ark with the couple on the railing surrounded by all kinds of animals. Look at Noah's wife.......

Nu ik het toch over Noach's Ark heb, eindig ik deze fotoserie met één van mijn favoriete gedichten ooit op school geleerd.

Now I've been talking about Noah's Ark, I finish this photo series with one of my favourite poems learned at school a long time ago. (so sorry I have no translation, please use the google translator)

DE DIEREN

De landman gaat, nu de avond is gevallen,

En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond;

Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen,

En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.

Hij toeft bij 't vee, en luistert hoe het ademt;

Rond schoft en horen hangt een warme damp,

Die met een geur van zomer hem bewademt,

En in een nimbus nevelt om de lamp.

Dan loopt hij tastend langs de ruif der paarden,

Verwelkomd door een dreunend hoefgeklop; 

Hij spreekt hen aan, en streelt een ruig behaarde,

Een speels hem toegestoken manenkop.

En als hij eindlijk, rustig na 't volbrachte,

De handen boven 't vlammend houtvuur heft,

Vervult hem nog de ontroerende gedachte

Aan wat rondom hem leeft en niet beseft.

Hij peinst, en leest in 't boek met koopren sloten

Het hoofdstuk uit, dat Noachs tocht beschrijft,

Hoe de arke met haar simple reisgenoten

Lang op de oeverloze zondvloed drijft.

Gans in het wonderbaar verhaal verloren,

Terwijl hij mijmrend in de haardgloed staart,

Lijkt het hem of, door God daartoe verkoren,

Hij met zijn dieren over 't water vaart.

                                                     - Aart van der Leeuw - 1922