zaterdag 13 december 2014

EEN BIJZONDER KERSTHUISJE - A SPECIAL LITTLE CHRISTMAS HOUSE


Afgelopen week was ik nog niet in kerstsfeer, eerst moest er gepoetst worden, te beginnen in mijn kleine bibliotheek waar het vooral bovenin behoorlijk stoffig was. Plank voor plank alle boeken er uit, boeken ontdoen van stof met behulp van stofzuiger, plank schoonmaken en boeken weer terug.
Op zich al een klus, de oppervlakte van het kamertje is niet groot, maar heeft wel 3 wanden met boeken en het plafond van ons oude huis is behoorlijk hoog.
Het ergste is echter dat ik niet opschiet, ik kijk, ik lees, ik mijmer.........

Zie, er staat ook een kersthuisje op een plank, de verlichting brandt, het is het oude kantoor van de Holland-Amerika Lijn.  Enkele jaren geleden zag ik het staan op een kerstshow bij een tuincentrum bij ons in de buurt, ik keek, ik zag en overwon mijn hebberigheid want ik vond het gewoon te duur. Vertelde het aan F., die het heel lief voor me kocht in de uitverkoop na de kerst.
Waarom nu juist dit kersthuisje?   Dat is een heel verhaal, maar vooruit.

Heel lang geleden, wel meer dan 50 jaar, wilde ik na de MULO alleen maar boer worden.
Mijn vader vond dat prima, hij kon wel hulp gebruiken op de boerderij, maar mijn moeder......zij kreeg de schrik van haar leven, zij regelde met de directeur van de Middelbare Handelsschool een vervolgopleiding voor mij. Dat ik er met frisse tegenzin heen ging, is nog heel zacht uitgedrukt, maar ik deed het wel en ging ook nog verder met een secretaresse opleiding.
In mijn vrije tijd was ik echter altijd bij de koeien te vinden of op het land.
Toen de opleidingen voltooid waren, ging mijn moeder op zoek naar een baan en keek de advertenties in de krant na (niet te geloven hè), ik wilde alleen maar boer worden.  Zij vond secretaresse bij de Holland-Amerika Lijn wel wat omdat zij zelf altijd van reizen droomde en dicteerde een brief aan mij. Kon ik natuurlijk zelf wel, maar ik had er immers geen zin in.
Prompt kwam er antwoord op de brief en werd ik op het kantoor aan de Wilhelminakade verwacht. Ik er naar toe, eerst op de fiets uit de polder, daarna met de bus naar de Rozenstraat in Rotterdam en daar vandaan lopen.  Ik was een groentje en kwam zelden in de stad, zeker niet in dit oude gedeelte en vond het er maar eng, dus na een paar honderd meter lopen draaide ik resoluut om en reisde terug naar huis.
Einde sollicitatie!  Nee dus.
 De volgende dag werd er gebeld waarom ik niet op was komen dagen (dat zou in deze tijd niet meer gebeuren). Mijn moeder antwoordde en regelde een nieuwe afspraak. Maar nu werd ik door mijn vader met de auto gebracht, er was geen ontkomen aan.

Tijdens het sollicitatiegesprek vroegen ze hoe ik gekomen was en ik vertelde dat mijn vader beneden in de auto op me wachtte.  Haha, dat was dom, ze wilden hem gelijk naar boven laten komen, wat ik gelukkig kon voorkomen, want pa had zich niet verkleed, was in werkkleding en op klompen...... 

Enfin, om een lang verhaal kort te maken, ik werd aangenomen, werkte een jaar op het Vrachtbedrijf Commerciële Zaken en werd toen bevorderd naar het Directie Secretariaat. Na een jaar had ik het ook daar gezien, ik had de smaak te pakken en wilde meer, reizen bijv.  Ik ging voor een paar maanden naar Southampton in Engeland waar de H.A.L. me zelfs opbelde om te vragen of ik terugkwam. Dat heb ik niet gedaan, want een Amerikaans bedrijf bood mij toen veel meer geld.


Last week I was not yet in Christmas spirit, first I had to clean and polish the house, starting with the library where it was quite dusty. I took all the books from the shelves, got rid of the dust using the vacuum cleaner, cleaned the shelves and back with the books. Rather a chore in itself, the surface of the room is not large, but there are 3 walls with books and the ceiling of our old house is high. However, the worst part is that I do not hurry up, I watch, I read, I dream........

Look, there is a Christmas house on a shelf, the light is glowing, it is the old office of the Holland-America Line.  A few years ago I saw this lovely building on a Christmas show at a garden centre in our neighbourhood. I watched, I saw and overcame my greediness for it was too expensive.  I told it to F., he was so sweet to buy it for me in the sale after Christmas.
Why this Christmas house?  That's a long story, but let's go ahead.

A long time ago, more than 50 years, after high school I wanted to be a farmer. My father thought  that would be great, he could use a helping hand on the farm, but my mother.........she got the shock of her life, she arranged further education to an international secretary for me. I went there reluctantly, that's putting it mildly, but I did.
In my spare time I always was with the cows or on the land.
After completion of my training courses, my mother was looking for a job for me in the newspapers (I almost cannot beleive it nowadays), I only wanted to be a farmer.  She thought secretary at a shipping company would be nice for me, there was an advertisement in the newspaper of Holland-America Line and my mum was always dreaming of travelling. She dictated the letter to me ( I could do that all myself, but I just did not want to). Response came promptly and I was expected in the office at the Wilhelmina Quai. I went over there, first by bike from the polder, then by bus to the Rozenstraat in Rotterdam and from there walking to the office.  I was a rookie and came rarely in town, certainly not in this old part and I thought it scary, so after a few hundred meters I turned resolutely and travelled back home. End of job application! Well no. Next day they called why I had not come the other day. My mum answered the phone and made a new appointment. But this time my dad drove me to the front door, there was no escape.

During the interview they asked me how I had come and I told, my father was waiting for me downstairs in the car.  Haha, how foolish of me, they wanted to invite him upstairs, I was blushing but gladly could prevent him coming upstairs, for dad was in his farmers work clothes and on wooden clogs......
Anyway, to make a long story short, I was accepted. After one year employment at the Commercial Freight Department, I was promoted to Executive Secretary. I was very young for this challenging job but they wanted to give me a chance. Well after another year I was bored an wanted more, for example travelling. I spend some months in Southampton, England, during that time H.A.L. called me to come back.  I did not accept their offer because an American company offered me a much higher salary.


Het waren slechts enkele jaren, maar ik heb heel mooie herinneringen aan deze eerste baan, die ik geheel en al te danken heb aan mijn moeder, ik ben haar er eeuwig dankbaar voor.
Ook ben ik de toenmalige President Directeur (hij leeft al lang niet meer) nog steeds dankbaar voor het anders dan andere Getuigschrift dat vele deuren voor mij heeft geopend.

It was only a few years, but I have many sweet memories to this first job, which I owe totally to my mother, I am forever grateful to her. 
I am also grateful to the former President Director (he passed away already a long time ago) for the different from other Certificate of Qualification that opened many doors. 


Er is sinds die tijd heel veel veranderd in Rotterdam.  Schitterende moderne gebouwen domineren nu, het oude hoofdkantoor valt in het niet bij die reuzen. Hotel New York is er nu in gevestigd, een leuke plek om te overnachten of voor lunch of diner. Ik kom er nog steeds graag, om naar de bedrijvigheid op het water van de Maas te kijken, zoals afgelopen zomer met kleinzoon Ph.


Over the years there has changed a lot in Rotterdam.  Beautiful modern buildings are dominating,  the old head office is nothing compared to all those giants. Hotel New York is now located in the old building, a nice place to stay or having lunch or dinner. I still love to go there and spend some time overlooking the water of the Meuse, like past summer with grandson Ph.






Het cruise schip de ms. 'ROTTERDAM' aan de Wilhelminakade in Rotterdam.



Cruise liner ms. 'ROTTERDAM' at Wilhelmina Quai in Rotterdam.



De oude ss 'ROTTERDAM' voorgoed aangemeerd bij Katendrecht, doet het nog steeds aardig als bezienswaardigheid, hotel en restaurant.
Na er vele malen op geweest te zijn in het verleden op de vertrekdagen, is het heel vreemd om er nu terug te keren, herkenbaar, maar doods, de geest is uit de fles.
 Ik vind de nieuwe uitgave zeker zo mooi, ook deze heeft gelukkig nog de vorm van een schip. De tegenwoordige cruiseschepen zijn toch meer enorme, logge  flatgebouwen, dan schepen.


The old ss. 'ROTTERDAM'  permanently berthed in Katendrecht, is still nice as attraction, hotel and restaurant.
After visiting this ship many times in the past on departure days, it is very strange to return, recognizable, but death, the genie is out of the bottle.
My opinion is that the new one is certainly as beautiful, I am glad also the new one looks like a vessel. Today's cruise ships are more and more, huge hulking apartment buildings.



Om nog even bij de schepen te blijven, dit is de ms. 'WESTERDAM', in juli 2004 tegen de avond, het zeegat uitvarend bij Hoek van Holland. Dit schip was in april opgeleverd en voor het eerst in thuishaven Rotterdam.  Dit lijkt al meer op een drijvend appartementengebouw.


In order to remain with the vessels, this is mv. 'WESTERDAM , leaving the sea channel 'Nieuwe Waterweg' in Hoek van Holland, in the early evening of July 2004.  This vessel was delivered in April and for the first time in Rotterdam.  This looks  already more like a floating apartment building.




Als je van schepen houdt, hou je vanzelf ook van de zee. Wij woonden nooit erg ver van de zee, vroeger kwamen we er heel vaak, nu minder. In de zomer gaan we 's avonds soms naar zee, zoals een paar maanden geleden nog met Ph. toen hij bij ons logeerde.




If you love ships, you love the sea.  We never lived very far from the sea, in the past we were often there, nowadays less.  In summer we go sometimes to the sea at night, like a few months ago with Ph., when he stayed with us.



Snarf houdt ook van de zee, helaas ook van zout water, wat hem niet goed bekomt.

Snarf loves going to the sea too, unfortunately he also likes to drink salt water, which makes him sick.






Terug naar de boekenkasten, zie je wel zelfs op mijn blog raak ik nog van mijn pad af. Maar alles is inmiddels wel schoon, dus kan ik aan de kerstversieringen beginnen.  Trouwens de foto hierboven is niet van mijn kant, hier staan de boevenboeken van F.  

Back to the books, you see even on my blog I get off the path. But, in the meantime everything has been cleaned, so I can start decorating for Christmas.  Above picture shows F's wall, all thrillers.




Ja, er zijn ook wat boeken over schepen en een kleine collectie van kaarten, scheepsplattegronden enz., zo leuk om weer eens in te neuzen bij een grote schoonmaak.

Yes, there are also some books about ships and Holland-America Line and a small collection of postcards, floor maps of old cruise liners and so on, it is fun to browse through once in a while.




En ter herinnering zal dit gebouw mijn bibliotheekje verlichten tijdens de kerstdagen.

And as a sweet memory this building will be illuminated in my small library during Christmas.


Tot slot, het is tenslotte bijna Nieuw Jaar, een spectaculair vuurwerk enige jaren geleden op het water voor het cruiseschip mv. 'OOSTERDAM'.
Het is een filmpje, maar ik vraag me af of het werkt op de blog.
Nee, het werkt dus niet!

Finally, it's almost New Year, a spectacular firework some years ago on the water in front of cruise ship mv. 'OOSTERDAM'.
I wonder if that film works on the blog.
No, it does not work!

zondag 7 december 2014

EEN HOLLANDSE DECEMBEROCHTEND - A DUTCH DECEMBER MORNING.


O wat duurt het 's morgens lang voordat er licht genoeg is.  Snarf en ik gaan pas weg als het licht wordt. Snarf 12 jaar en 7 maanden, heeft eigenlijk een bril nodig, want hij ziet het allemaal niet meer zo scherp.  Zijn gehoor is ook iets minder, precies als bij de ouder wordende mens.  Wel is hij nog razend actief al heeft hij ook iets aan snelheid ingeboet.  Ondanks zijn leeftijd blijft het een feestbeest die op Sinteerklaasavond razendsnel zijn cadeautje openscheurde en liefst voor iedereen de cadeautjes openmaakte, maar dat mocht natuurlijk niet.  Toen verdween hij  met zijn nieuwe piep schaap naar de keuken om daar een oorverdovend piep lawaai te maken. 

Vanmorgen begon koud maar zo mooi, de zon, nog verscholen achter de horizon, zond haar licht vast vooruit.
Echter vanuit het westen kwamen grijze wolken reeds aandrijven.  Licht en kleuren vermengden zich tot een wonderlijk geheel.  Op de veranda maakte ik de eerste foto's van het ochtendgloren.





O, it does take long for there is enough light to go out in the morning. Snarf and I only go out when it's light. Snarf, 12 years old and 7 months, actually needs glasses, his eye sight is not as sharp as before. Also his hearing is slightly less, exactly as in aging humans.  However, he still is as active as ever. Despite his age he behaves like a puppy or party animal, ripping the paper of his present on 'Sinterklaas' evening and trying to open the presents for everyone, but of course he was not allowed, so he disappered in the kitchen with his new squeaking sheep, to make a deafening squeaking noise.

This morning we had a cold but beautiful start, the sun still hidden behind the horizon, sent her light ahead.
However, gray clouds appeared from the west. Light and colours blended wonderful. On the porch I made my first pictures of dawn. 


- at home -



- at the lake-

Tien minuten later liepen Snarf en ik aan de Rotte, het licht veranderde van minuut tot minuut. Over de meren zagen we recht voor ons de zon opkomen achter de hoge woontorens van Nesselande om binnen een half uur te verdwijnen achter grijze wolkenvelden, zoals rechts van me boven de geknotte molen en hooiberg.


Ten minutes later Snarf and I were along the lake, light changed from minute to minute. In front of us we saw the sun rise over the lakes behind the condominiums of Nesselande to disappear within half an hour behind gray clouds, as to the right over the truncated mill and haystack.


"Halloooo, ik ben er ook nog, weg met dat fototoestel, doe dat in je eigen tijd......."

"Helloooo, I am waiting here, away with that camera, make pictures in your own time, not in mine...."



Op de terugweg beneden langs vijvers waar een vliesdun laagje ijs op was te zien.  De kale bomen rondom weerspiegelen in het water, het is stil.........

On our way back we walk along ponds with a wafer-thin layer of ice. The bare trees reflecting in the water, it's silent......


"Hoiiii, ik ben hier.......doe nou wat, gooi eens iets........slome tuttebel"

"Hoiiii, I am here now.......do something..........sluggish crone"


"Rustig Snarf, ik bewonder de boom waar jij achter staat".

"Wait a minute Snarf, I'm admiring your tree".




De kale takken, de ruwe bast, de bemoste voet..........


The bare branches, the rough bark, the mossy foot........



Bare Trees

Through bare trees
I can see al the rickety lean-tos
and sheds, and the outhouse
with the crescent moon on the door.

Through bare trees
I can watch the hawk
perched on a distant branch,
and so can its prey.

Through bare trees 
I can be winter's innocence,
unashamed needfulness,
the thin and reaching limbs
of a beggar, longing to touch
but the hem of the sun.
                        - Lisa Lindsey -



Als we thuiskomen worden we door deze late ster boven het hek verwelkomd, de roos 'Etoile de Hollande',  haar licht helaas gedoofd door een grijze hemel. 
Ach wacht, ik zet de flitser aan en maak nog een foto, het is surrogaat, het ziet er uit als een geschilderde roos op een grijze ondergrond. 


Home again we are welcomed by this star over the gate, the rose 'Etoile de Hollande', her light extinguished by a gray sky.
Ah wait, I put the flash on, bad substitute, it looks like a painted rose on a gray background.


Binnen heeft F. de houtkachel al aangestoken en Snarf heeft zijn warme plekje snel gevonden.


Inside F. has already lit the woodstove and Snarf  quickly found his warm bed. 


En ik maak groentesoep voor de lunch.

And I make vegetable soup for lunch.

donderdag 4 december 2014

VIBURNUM TINUS BLOEMEN VOOR SINTERKLAAS ZIJN VERJAARDAG - VIBURNUM TINUS FLOWERS FOR ST. NICHOLAS' BIRTHDAY




Een koude grijze dag vandaag met temperaturen rond het vriespunt. Dat valt even tegen na een lange tijd van vorstloze dagen.

Ik ben druk bezig met de voorbereidingen voor ons Sinterklaasfeestje, 5 december, maar besloot toch even de tuin in te gaan om wat bloemen te zoeken.

En zie de Viburnum tinus 'Gwenllian' bloeit volop. Ik pluk er knopjes, bloemetjes die licht geuren, nieuwe bruinrode besjes en oude blauwzwarte besjes van.  Is het niet grappig, dat dit allemaal tegelijkertijd aan de struik zit?


A cold gray day today with temperatures around zero, rather disappointing after a very long period of too high temperatures for the time of year.  

I am busy with preparations for our St. Nicholas birthday party, but I decided to go into the garden for some flowers.

And look, the Viburnum tinus 'Gwenllian'  shows lots of flowers.  I pick some buds, flower heads with tiny slightly fragrant flowers, new brownreddish berries and old metalic black berries. Is n't it funny that these are all on the shrub at the same time?



Deze groenblijvende, compacte Viburnum komt uit het Middellandse Zeegebied en zolang we geen lange, zware vorstperiode krijgen doet deze Viburnum het goed in ons land. Enkele jaren geleden toen we een lange koude winter hadden, liep de plant veel schade op en heb ik hem in april flink teruggesnoeid. Even zag het er niet mooi uit, maar weldra vormden zich nieuwe takken en herstelde de struik zich.


This evergreen, compact Viburnum is from the Mediteranean area and as long as we don't have long and heavy frost periods this Viburnum is growing well in our country. For some years we had a long and cold winter, with damage of frost.  In April I cut all the damaged branches back.  At first it was looking ugly but soon new branches were formed and the shrub restored.




Voordeel van de Viburnum tinus :  de lange bloeiperiode :
                                               november, december, januari, februari,  maart en april.




Advantage of the Viburnum tinus :  long period of flowering:
                                          November, December, January, February, March and April.




Nadeel van deze heester : de matige winterhardheid in ons klimaat.


Disadvantage of this shrub :  the moderate hardiness in our climate.



Knopjes, nieuwe en oude bessen naast elkaar op tafel.

Buds, new and old berries on the table.




Een uitstekend boek over alle Viburnum soorten is geschreven door M.A. Dirr, tuinbouw professor aan de Universiteit van Georgia.

An excellent book about all types of Viburnums is written by Mr. M.A. Dirr, professor of horticulture at the University of Georgia.


Chocoladetaart is gebakken voor Sinterklaas en ik heb mijn leuke vogel kopjes uit de kast gehaald.



I baked a chocolate cake for the St. Nicholas party and got my cute bird cups from the cupboard.


Dit zijn ze dan Sint en Piet, foto genomen en een beetje bijgesneden in het gezellige en goede verzorgingshuis waar mijn moeder nu woont. Ik mocht daar meegenieten van hun Sinterklaasfeest en een heerlijk buffet.

Here they are, Sint and Piet. I cropped the photo a little which I took in the cozy and good care home where my mother lives. I joined their St. Nicholas party and enjoyed a delicious buffet with the elderly and their family. 


Cadeautjes, vooral voor mijn jongetjes, dochters en schoonzoon, Snarf en F. staan al klaar op de schoorsteenmantel. Alleen de gedichten moeten nog worden gemaakt, hoe langer ik er mee wacht hoe beter het gaat.

Presents, especially for my little boys, daughters and son, Snarf and F. are already on the mantelpiece. Only the rhymes must be made, the longer I wait, the better it goes. 



En Snarf houdt elke beweging van mij nauwlettend in de gaten!

And Snarf  keeps a close eye on every movement!