EEN MODERNE TULPENVAAS - A MODERN TULIP VASE

Het schrijven van blogjes staat momenteel op een laag pitje, andere bezigheden die voor gaan slokken mijn tijd op, bovendien heb ik hierdoor ook weinig inspiratie.  Totdat we vrijdagavond om 22.00 uur gestommel op de veranda hoorden; ik zat al fris gedoucht in mijn nachtpon nog wat te lezen, stonden jongste dochter Cath . met kleinzoon M. met vrolijke gezichten voor de deur die al op slot zat. Ze hadden dozen bij zich. Verbaasd liet ik ze binnen. Toen ik zag wat er uit de dozen kwam, wist ik het meteen, daar moet ik een blog over maken.

Blogging is currently on the backburner, other things with priority swallow my time, moreover, I have little inspiration. Until Fridaynight 22.00 hours when we heard a bumping noise on the porch. I was  already freshly showered reading a chapter of a book in my nightgown. Youngest daughter Cath. with grandson M. were standing there with funny faces in front of the already locked door. They carried boxes. Amazed I let them inside. When I saw the contents of the boxes, I immediately knew I should make a blogpost about.

 Mijn mond viel open van verbazing. Ze zit al twee jaar op pottenbakkers les bij een bekende pottenbakker. Bij een van haar eerste lessen vroeg ze hem al of ze niet een tulpenvaas mocht maken. Hij dacht natuurlijk wat een dwaas, ze kan nog helemaal niets. Inmiddels zijn we twee jaar verder en heeft ze naast vele misbaksels ook al aardig wat leuke dingen gemaakt. Deze moderne tulpenvaas was oorspronkelijk bedoeld als Sinterklaas/Kerst cadeau maar was niet op tijd af, want er mislukte nog wel eens iets.   De vaas bestaat uit drie vazen die op elkaar passen, de tuitjes zitten ook keurig in verhouding tot elkaar aan de vazen en zijn ook allemaal even groot, dat vind ik op zich al een hele prestatie. Natuurlijk werden er grappen gemaakt, zo van wie weet lekken ze wel. Toch heb ik er voor de eerste keer maar even een bordje onder gezet.  Ik vind het knap werk voor een amateur. Catharina, nogmaals bedankt, je bent een schat!

Zelden koop ik bloemen, haal alles uit de tuin, maar zaterdag werden er witte tulpen gekocht. Dit is dus ook mijn eerste probeersel tulpen 'schikken' in een vaas met tuitjes, hmm nog niet zo eenvoudig.

My mouth dropped open in surprise. She follows pottery lessons during the last two years at a well-known potter. On one of her first lessons she told him she wanted to make a tulipvase, he thought she was joking because she could still nothing. In the meantime we are two years on and besides the misfires, she also made already quite a few pretty pottery things.  This modern tulip vase was originally destined as a Christmas present, but was not finished in time due to failures and starting all over again. The vase has three parts which fit together, the spouts are also neatly in proportion to each other and have all the same size, I think that is quite an achievement. Of course we made jokes, grandson thought they were leaking. For sure I put a plate under the vase this first time.
I think it's good work for an amateur.  Catharina, thanks again, you are a sweetheart!

I rarely buy flowers, I get everything from the garden, but this Saturday I bought white tulips. This also is my first trial in arranging tulips in a vase with spouts, hmmm that's not so simple as it looks like.

GELUKKIG NIEUWJAAR (eind december tuin) - HAPPY NEW YEAR (end of December garden)

In vervolg op mijn vorige post wil ik even terugkomen op de halsbandparkieten. Hier waren zoveel vragen en opmerkingen over dat ik ze even in het algemeen beantwoord.

Zoals vrijwel iedereen wel begrijpt, komen deze knalgroene, luidruchtige rakkers normaal gesproken niet voor in Nederland, het zijn namelijk tropische vogels.  De halsbandparkieten in onze omgeving zijn afstammelingen van oorspronkelijk, ontsnapte en losgelaten kooivogels. Doordat de winters steeds milder worden, kunnen ze zich hier steeds beter handhaven en hebben ze zich min of meer aangepast. Voor zover ik weet overwinteren ze hier al een aantal jaren in de stedelijke gebieden van Den Haag en Rotterdam. Het worden er steeds meer, vorig jaar landde er af en toe al een hele zwerm in de Catalpa, meestal tegen de avond. Regelmatig zie ik ze hier overvliegen en nu hebben er een paar mijn vogelvoer ontdekt voor de hier behorende vogeltjes. Elke dag om ongeveer dezelfde tijd komen ze even langs om te snoepen. Ze zijn mooi, brutaal en grappig om te zien, maar ze horen hier beslist niet. Ach wellicht vinden we het over 50 jaar heel gewoon, veranderingen in de natuur zijn er altijd al geweest en dat zal altijd zo blijven, of we het nu willen of niet.

Further to my previous post I return briefly to the ringneck parakeets.  There were so many questions and comments about them that I give a reply in general. As most of you understand these bright green rowdy rascals are not normal birds in the Netherlands, we have no tropical birds in the wild. The parakeets in our surroundings are descendants of original, escaped and released caged birds. Because winters are getting milder they can survive better and they have more or less adapted. As far as I know they overwinter here already for a number of years in the urban areas of The Hague and Rotterdam. There population is growing, last year there landed occasionally a swarm of them in our Catalpa, mostly early in the evening. I see them regularly fly over and now some of them have discovered  the bird feed for the birds belonging here. Every day at about the same time they come along to snack. They look beautiful, are cheeky and funny, but they certainly don't belong here. May be they are common within 50 years, there always have been changes in nature and that always will be, whether we like it or not. 

- Prunus subhirtella 'Autumnalis'

Op de laatste dag van het jaar nog even de tuin in om te zien wat er groeit en bloeit, normaal gesproken niets, maar deze december was uitzonderlijk.

A last round in the garden in 2015, to see what is growing and blooming, normally this time of year nothing, but this December was exceptional.

Een eerste bloem aan een Camellia - A first flower on one of the Camellias.

Viburnum bodnantense 'Dawn'

Mijn grote vriend houdt me altijd in de gaten.

My great friend always keeps an eye on me.

Om het einde van het blogjaar te vieren hierbij twee collages met enkele van de mooiste Snarfen foto's en de rozen van afgelopen jaar uit:

To celebrate the end of the blog year I show you here two collages with some of my most beautiful pictures of Snarf and the roses of 2015 from:

BORDERCOLLIE

IN DE ROZENTUIN.

Alle volgers en lezers van 'HET BLOEIENDE BUITENLEVEN' een HEEL GELUKKIG EN GEZOND 2016 TOEGEWENST.

I wish all followers and readers of 'THE FLOWERING OUTDOORS' a VERY HAPPY AND HEALTHY 2016.

.-.-.-.-.-.-.-.

DE DAGEN NA KERST - AFTER CHRISTMAS DAYS

Onze 'Paperwhites' (Narcissus papyraceus) waren met Kerstmis precies in volle bloei. Deze narcissen komen van origine uit het westelijk deel van de Middellandse Zee, te weten Israël en Libanon, en zijn hier dus vorstgevoelig. Ik koop elke herfst wel wat bollen die ik zo'n 6 tot 8 weken voor kerst in een schaal zet, gewoon met grond om ze tot bloei te laten komen met de kerstdagen. Om ze niet te snel te laten gaan, zet ik ze eerst in de koude kas want de stengels en het blad worden gemakkelijk te lang en hebben dan de neiging om te vallen. Het ging goed totdat ze twee dagen in huis stonden, de bloemen werden topzwaar en maakten een gracieuze buiging. Mooi maar niet mijn bedoeling.

Nu schijnt daar een middeltje voor te zijn, geef je 'paperwhite' narcisjes een lekker borreltje, whisky, gin of wodka, het maakt niet uit welke smaak, ze blijven er rechtop van staan. Tenzij je ze een overdosis geeft, dat overleven ze niet.

Als ze wortels hebben gevormd en aan de groei gaan geef je ze een bescheiden glaasje drank verdund met water. Deze borrel werkt groeiremmend omdat de alcohol het moeilijker maakt om water op te nemen, de stengels blijven 25 tot 35 % korter en vallen dus niet om.  Je zou er eens mee kunnen experimenteren zodat je verschillende lengtes krijgt.

Zelf heb ik besloten dit niet te gaan doen, ik vind het eigenlijk een beetje zielig om de narcissen op deze tegennatuurlijke manier in hun groei te belemmeren.

Our 'Paperwhites' (Narcissus papyraceus) were just in time to show their flowers on Christmas.  These daffodils are originally from the western part of the Mediterranean, namely Israel and Lebanon, and are here susceptible to frost. Each autumn I buy some bulbs to put in a bowl 6 to 8 weeks before Christmas. To slow them down I put the bowl in the greenhouse for stems and leaves grow easily too long and then have the tendency to fall.  All went well until they were two days in the house, flowers were top heavy and made a gracious curtsy. Nice but not my intention.

Now it seems there is a remedy, give your paperwhite daffodils a nice alcoholic drink such as whiskey, gin or vodka, which flavor does not matter, they remain upright. Unless you give them an overdose they can not survive.  This drink is growth inhibiting because alcohol makes it difficult to take up water, the stems remain 25 to 35 % shorter and don't fall.  You could experiment with the alcohol so that you get different lengths of stems.
I've decided for no alcohol. I think it a bit sad to inhibit the growth in this unnatural way.  

Ik heb ze iets dichter bij de kast gezet zodat ze konden leunen en water gegeven, na een dag stonden ze weer op eigen benen en dat staan ze nog steeds en.........ze geuren bijna bedwelmend.

I put them a little closer to the cupboard so that they could lean and gave them more water, after one day they were on own legs again and are still standing upright and.........the fragrance is almost intoxicating.

Vanmorgen genoten Snarf en ik weer van onze ochtendwandeling bij schitterende luchten.
Nou ja Snarf maakt het allemaal niet uit, als hij maar aandacht krijgt en lol kan maken, c.q. werken.

This morning Snarf and I enjoyed our early morning walk with beautiful skies.
Well, it makes no difference for Snarf as long as he gets attention and can make fun or work. 

Heel vaak dezelfde soort plaatjes, maar ook altijd weer een beetje anders, in elk geval altijd mooi!

Haha, very often the same kind of pictures, but also always a bit different again, anyway always beautiful!

De lichtval op het wuivende riet in de verte vond ik hier heel bijzonder en heb ik geprobeerd te fotograferen........

The light on the waving reeds in the distance was very special which I tried to photograph......

De ontdekking in de tuin vandaag:  Zegge en schrijve één grote bloem aan mijn roos 'White Wings' aan de verder kale plant met daarin.......een dikke hommel......en dat op 29 december!

My today's discovery in the garden: Say and write one big flower in my rose 'White Wings' on the further bare plant, containing....... a fat bumblebee......and that on December 29th!

Vanmiddag keek ik naar buiten en daar zaten gezellig samen twee halsbandparkieten bij de pinda's bestemd voor de mezen. Door het raam en tussen de spijlen van de veranda kon ik er precies een foto van maken.

In the afternoon I looked outside and there were two parakeets cosy together on the peanuts for the tits. Through the window and between the bars of the porch I could just make a photograph of the two.

Dat was het voor vandaag. Als ik even tijd heb kom ik dit jaar nog terug met 'de tuin eind december'.

That was all for today.  when I have time I will be back before New Year with  'the garden on the end of December'.