THE LEPRECHAUNS - THE LADIES OF THE GARDEN CLUB

Januari is de maand van een nieuw begin, zo ook voor onze tuinclub. Gisteren kwamen er 17 van de 20 tuindames bij elkaar om plannen te smeden voor een nieuw tuinjaar.  De bijeenkomst was dit keer bij mij thuis.  We begonnen met koffie of thee en taart,  daarna werden de uitstapjes van vorig jaar doorgenomen, de financiën, regeling van vervoer, en vooral nieuwe ideeën voor het komende seizoen.  Na afloop werd het glas geheven op 2015 en waren er tal van lekkere hapjes meegebracht door de dames.

January is the month of a new start, also for our garden club.  Yesterday 17 of 20 garden ladies came together to make plans for a new gardening year.  This time the meeting was at my home.  We started with coffee or tea and of course cakes, then we had a review of last year's trips, our financial status, transport arrangements, and especially new ideas for the coming garden season.  At the end the glass was levied on 2015 and there were plenty of delicious snacks brought by the ladies.

Laat ik onze tuinclub eens voorstellen.  Wij zijn een groep van 20 tuindames die al meer dan 23 jaar elke tweede woensdag van de maand bij elkaar komen, om elkaars en andermans tuinen te bekijken en te bespreken. De dame in het midden, tweede van rechts heeft de tuinclub opgericht op 9 oktober 1991 en we zijn nog steeds met dezelfde mensen bij elkaar.  Helaas zijn er door de jaren heen enkele leden overleden, daarom zijn er nieuwe dames geïntroduceerd die zich ook weer thuis voelen bij onze club.

De naam van onze club is 'Leprechauns',  vaak een struikelblok bij het maken van afspraken. Ons oudste tuinclublid, die inmiddels niet meer leeft, heeft deze naam verzonnen en wij stemden er indertijd allemaal mee in, we vonden het wel een deftige, interessante naam, haha, klinkt toch wat chiquer dan gewoon 'tuinkabouters', want dat zijn we eigenlijk.
Een Leprechaun is een kabouter uit de Ierse folklore. Oorspronkelijk waren de leprechauns goede vrienden van de mens en waren ze behulpzaam. Wegens hun plagerige aard werden ze door de Gelics verdreven. Leprechauns zijn solitaire wezens, doen niemand pijn en leven in harmonie op rustige plaatsen met veel natuur, zoals een bos.  Er gaan talloze verschillende verhalen over de leprechauns rond, het is maar net wat je wil geloven.

Let me introduce our garden club.  We are a group of 20 garden ladies who come together every second Wednesday of the month and that already more than 23 years long, to view and discuss each other and other's peoples gardens. The lady in the middle, second of the right was the founder of our garden club on October 9th, 1991, and we still are together with the same people.  So sad, some members deceased over the years, therefore new ladies had to be introduced and they also feel at home at our club. 

The name of our club is 'Leprechauns', they often stumble upon when making appointments. Our oldest garden club member, which has passed away already, invented this name and at that time we all agreed, we thought it a dignified and interesting name, haha, sounds more posh than just garden gnomes, for that's what we are.
A leprechaun is a gnome from Irish folklore. Originally leprechauns are a mischievous and intelligent folk, generally harmless to the general population, although they are known to play the odd trick on farmers and local population of villages and towns. They are solitary creatures and live on quiet places with lots of nature, like a wood. There are many different stories about the leprechauns, it is just what you want to beleive.

Snarf vond het aanvankelijk wel spannend, zoveel dames op bezoek, dat betekent voor hem spelen.
Speelgoed werd door hem tevoorschijn gehaald en voor de voeten gelegd, zonder resultaat. De dames hadden het te druk met elkaar. Zucht, dan ga ik er maar bij liggen en houd ze in de gaten.

At first Snarf thought it very exciting, so many ladies in the house, that means playing.
Toys were brought out by him and laid at the feet, without result. The ladies were too busy talking to each other. Sigh......, then I just lay down and keep an eye on them.

De twee dames die vorig en dit jaar de uitstapjes organiseren, vriendin M. en ik op het keukentrapje.

The two organizing ladies of last and this year, friend M. and me on the kitchen steps.

Op de foto's zien ze er nog wat timide uit, maar geloof maar dat er heel wat werd gekakeld. Haha, we staan er om bekend.

On the pictures they still look a bit timid, but beleive me there was a lot of chatter, yes we are known for that.

Behalve de Primula's, kwamen alle bloemen uit de tuin. Nu er niet zo veel is, vulde ik kleine Marokkaanse theeglaasjes met wat Cyclaampjes en Viburnum tinus.

Apart from the Primulas, all flowers came from the garden. Now there is not that much, I filled small Moroccan tea glasses with Cyclamen and Viburnum tinus.

Hier loopt het formele gedeelte op een eind. Nog een foto en ik ga de wijnglazen vullen. Er komen meer hapjes op tafel en Snarf raakt in zijn element.  Als de dames vertrekken, heeft hij er een grote bende van gemaakt, servetten liggen versnipperd op het vloerkleed. Menigeen heeft zijn tas al veilig moeten stellen, want hij is o zo nieuwsgierig.  Van foto's maken is het niet meer gekomen, ik kan niet zoals vele vrouwen meerdere dingen tegelijk. Ik vergeet het dan gewoon, jammer want dan zijn juist de leukste opnames te maken.

The formal part of the meeting comes to an end. One more photo and I shall fill the wine glasses. More snacks are put on the table and Snarf is in his element. When the ladies are leaving, he has made a big mess, napkins are shredded to little pieces on the carpet. Bags are safely put away, Snarf is too curious, haha.  A shame I made no more pictures, but I'm different from other women, I cannot do more than one thing at a time. 

Bij vertrek kwam één van ons vast te zitten in de modder van de berm, je had het moeten zien, plankje achter het wiel en drie tuindames duwden de auto weer op de weg.

On departure one of us came stuck in the mud of the soft shoulder, you should have seen that, shelf behind the wheel and three garden ladies pushed the car on the road again.

Nu kunnen we onze plannen voor het nieuwe tuinclub jaar uit gaan werken, we hebben er zin in.

Now we are looking forward to start working out our new plans for the new garden club year, so exciting.

´THE GARDENER´S GARDEN´ IS BINNEN VANDAAG. - ´THE GARDENER´S GARDEN´ IS INSIDE TODAY.

Wat een verschrikkelijk weer vandaag, storm en regen, was totaal niet in de stemming voor een blogje schrijven en wilde het liefst diep in een stoel met een boek voor de kachel kruipen.  Maar Snarf lokte me naar buiten, dus we deden even een rondje tuin. Wie weet bloeit er iets, nee dus, de Helleborussen vertonen al wat kleur, maar de bloemen gaan nog niet open, sneeuwklokje laten al wel witte puntjes zien, dat duurt niet lang meer. Ook vele knoppen van de Camellia's staan op springen en dan zie ik de bloeiende takken van de Hamamellis 'Jelena', heel mooi, maar het stortregent inmiddels en ik ren naar de kas.  Zelfs Snarf trekt zich terug naar zijn kussen voor de kachel.
In de kas is altijd iets te rommelen, maar het regent zo hard dat het op diverse plaatsen lekt. Ga toch maar even mijn fototoestel halen, maar ook dat valt tegen. Het is midden op de dag en zo donker dat de meeste foto's zonder flits mislukken.

Horrible weather with rain and storm today, was not  in the mood at all for writing or photographing and preferred curling up in a chair in front of the stove with a book. But Snarf lured me out, so we did a round in the garden.  Who knows something blooms, nope, the Hellebores show some colour but flowers have not yet opened, snowdrops show white tips, it will not take long. Also many buds of the Camellias are almost bursting and then I see the flowering branches of the Hamamellis 'Jelena', very nice, but in the meantime it's raining cats and dogs again and I run into the greenhouse. Even Snarf has retreated to his doggy bed in front of the fire inside. In the greenhouse is always something to mess and fumble, but on several spots it's leaking. Nevertheless I go into the house to fetch my camera, but this is disappointing.  At the middle of the day it's too dark to make pictures without flash, so most of them failed. 

In de kas staan wat Cyclamen, die zich uitgezaaid hadden en ik in potten in de kas heb gezet, die bloeien nu, dat is wel leuk.

In the greenhouse are some selfsown Cyclamen which I put in pots before winter, they are flowering now, that looks pretty.

Maar niet deze Cyclaam, ik kocht hem afgelopen week voor 1 Euro in de Plantenhal bij ons in de buurt. Ik ging er alleen maar even heen om een paar zakken potgrond te kopen en kwam natuurlijk weer met enkele plantjes thuis. Eerlijk gezegd hou ik niet zo van die witte streepjes, maar ik vond hem wel leuk als extra in de kas.  Nu deed ik een verrassende ontdekking: als je je neus er in stopt, geuren de bloemen heerlijk. Heb ook even aan de andere (tuin)cyclamen in de kas geroken, maar nee die geuren niet.

But not this Cyclamen, I bought this one last week in the Plantenhal in our neighbourhood for only 1 Euro. I only went to this garden store for a few bags of potting soil and of course came home with some plants.  Honestly speaking I'm not fond of the white stripes, but it was pretty enough as an addition to the greenhouse.  Now I just did a surprising discovery: when you are sniffing the plant, the flowers smell lovely. So I was also nosing my other (garden)Cyclamens, but no those have no fragrance at all.

Nog een nieuwe aanwinst, een prachtig groenachtig roosje in pot, ook voor 1 Euro. Je vraagt je wellicht af waarom ik zoiets koop.  Ten eerste zet ik geen roos in een pot binnen, dan weet je van te voren dat de roos geen lang leven beschoren is. Ten tweede een roos zonder naam koop ik normaal gesproken nooit.  Dit is een experiment.  Ik heb het roosje onmiddellijk een grotere pot gegeven en in de kas gezet, daar is het niet warm en heeft het de meeste overlevingskans.  In het voorjaar zet ik haar in de volle grond, maar wel in de kas, natuurlijk met bemesting. Ben heel benieuwd of het wat wordt. In de kas staan nog twee rozen, die het beter binnen dan buiten doen, nl. Schwarze Madonna and Black Baccara, ze doen het beiden uitstekend.

Another catch, a beautiful greenish rose in pot, also 1 Euro.  You wonder perhaps why I buy something like that.  Firstly I never put a rose in pot in the house, you know beforehand the rose will be short-lived. Secondly I never buy a nameless rose.  This is an experiment. I immediately gave it a bigger pot and put it in the greenhouse, there it´s not warm and the best chance for survival. In spring I put her in the open ground of the greenhouse with fertilizer. I am curious whether she will grow.  In the greenhouse I have two more roses, which are growing better inside than outside, viz. ´Schwarze Madonna´ and ´Black Baccara´, they are doing very well.

Jasmijn (Jasminum polyanthum)

Clematis cirrhosa ´Freckles´

Ik ga naar binnen waar in de serre ook nog wat bollen in pot en op glas staan en een paar zaaisels, waarvan de rucola kers al op komt.

Inside in the conservatory I have some promising  bulbs in pots and glasses and my first sowings, of which the rocket is already visible.

Van onze buurman kregen we voor het nieuwe jaar deze flinke Phalaenopsis. 

Our neighbour gave us this Phalaenopsis for the new year.

´The Gardener´s Garden´ is met recht binnen vandaag!

´The Gardener´s Garden´ is indeed inside today!

HET WONDER VAN DE SOLANDRA GRANDIFLORA - THE WONDER OF THE SOLANDRA GRANDIFLORA

Bij een van onze bezoeken aan het bloemeneiland Madeira zagen F. en ik een prachtige plant met hele grote bloemen.
We hadden deze plant nog nooit eerder gezien en eenmaal thuis sloegen we direct de boeken erop na. Na lang zoeken kwamen we tot de conclusie dat dezelfde plant onder verschillende namen voorkomt: Solandra grandiflora, Solandra nitida, Solandra guttata, Solandra hartwegii of Solandra maxima.

Daarna vroegen we ons af of deze plant in ons land te koop zou zijn. En ja hoor, bij een kwekerij van exotische planten die nu al niet meer bestaat, hadden ze de Solandra.  We gingen huiswaarts met een onooglijk uitziend exemplaar dat bestond uit een stengel van wel een paar meter lang.  We kregen de tip de temperatuur op minstens 15 gr. C. te houden.  Ook vertelde de kweker dat de plant in ons klimaat heel moeilijk in bloei komt. Omdat we onze kas toen alleen vorstvrij hielden, besloten we hem in de serre te zetten.
Na de winter verhuisden we de plant naar de kas waar hij enorm ging groeien. Voor de zekerheid namen we ook een paar stekjes. Omdat de plant in de herfst veel te groot was geworden om hem terug te zetten in de serre, probeerden we hem toch maar in de kas te laten overwinteren. Eén stek zetten we in de serre.  De plant in de kas heeft de winter niet overleefd, maar de stek in de serre bleef in leven. Hij groeide en zag er goed uit, maar kreeg geen knoppen.

Ik had de moed al bijna laten zakken tot een aantal jaren later het wonder toch geschiedde: hij ging bloeien.  Het was fantastisch om te zien. De einden van de bloembladen waren na een uurtje mooi naar buiten gekruld en weer een uur later hing in de serre een zacht zoete geur. De bloemen van de Solandra grandiflora zijn 20 cm lang en hebben een doorsnee van 14 cm.  In een paar maanden tijd vormden zich 40 knoppen die allemaal opengegaan zijn.

During one of our visits to flower island Madeira F. and I discovered a wonderful plant with huge flowers. We had never seen this plant before and once at home I immediately  consulted my books about plants to find out, haha, it was in 2002 and we had not yet internet. We came to the conclusion that the same plant appears under different names:  Solandra grandiflora, Solandra nitida, Solandra guttata, Solandra hartwegii or Solandra maxima. 
Then we wondered whether this plant would be for sale in our country. And yes, we found the Solandra at a nursery for exotic plants not far from our place. We returned home with an unsightly looking speciman consisting of a stem of a few meters long.  We got the hint to keep temperature at least at 15 degr.C.  They also told us that it would be difficult to get flowers in the Solandra in our climate.  Because we kept our greenhouse only frostfree, we decided to put the plant in the conservatory.  
After winter we moved him to the greenhouse where he started to grow to enormous proportions. 
To be sure, we also took a few cuttings.  In autumn the plant was too big to move back to the conservatory, so we tried to overwinter the Solandra in the greenhouse.  We put one cutting in the conservatory. The plant in de greenhouse did not survive the winter, but the cutting in the conservatory survived and grew but did not form buds.

I almost hung my head until a few years later a miracle happened: The Solandra budded. The flowers were wonderful.  the ends of the flower petals were curling out beautifully within an hour and after another hour the conservatory was filled with a soft sweet fragrance.  
The flowers of the Solandra grandiflora are 20 cm. long and have a diameter of 14 cm.  Over a few months 40 flower buds were formed and they all opened wonderfully. 

Inmiddels zijn we weer een aantal jaren verder en de Solandra is er niet meer.  De serre werd een jungle, de plant kreeg te lijden van verschillende soorten ongedierte en ging terug naar de kas, waar hij uiteindelijk het loodje legde tijdens een strenge winter.
Maar het was leuk dat het ons toch gelukt is en gelukkig hebben we de foto's nog.......

Meanwhile we are several years away and the Solandra is no longer there.  The conservatory changed in a jungle, the plant suffered of various kind of aphids and had to move back to the greenhouse, where it finally kicked the bucket during a severe winter.
But it was fun to try with the ultimate success, and fortunately we have the pictures yet.......